Het is een drukke tijd geweest, maar nu de kinderen het nest uit zijn, was het voor mevrouw Merel tijd om het er eens lekker van te nemen. Ze had de hele vijver voor zichzelf om eens een uitgebreid bad te nemen …
Maandelijks archief: juli 2024
Tussen natuur en beton (4)
Ik zat nog wat te mijmeren op de tweede rustplek. Er klonk van alle kanten vogelgezang op dit mooie stukje wereld en her en der bloeiden wat bloemen. Maar net als in onze tuin zag ik ook hier bar weinig insecten. Ook rond de akkerkool bleef het stil …
Ook deze keer ben ik weer niet zo gek ver doorgedrongen in de Ecokathedraal. De laatste keer dat ik tot in het achterste en oudste deel ben gekomen, is intussen ruim een jaar geleden. Maar ik ben blij dat ik er weer even geweest ben. De terugweg vanaf het punt tot waar ik ben gekomen, is kort en gemakkelijk. De massieve ‘Porta Celi’ met de driehoekige doorgang is al snel te zien. Vlak voor de poort ga ik naar rechts om daar de achterkant van de nieuwe bouwwerken vóór in de Ecokathedraal nog even te bekijken …
Terug in ‘het voorportaal’ van de Ecokathedraal lacht de zithoek me toe. Hij is opnieuw bekleedt met een paar strakke groene planken. Een prima plekje om nog even te zitten, voordat ik weer op huis aan ga …
– Intussen heb ik al een afspraak staan voor een volgende bezoek aan de Ecokathedraal
Tussen natuur en beton (3)
Hopelijk is intussen duidelijk, dat het niet de bedoeling is dat de Ecokathedraal een opgeruimde en nette indruk maakt. Het is juist de bedoeling om de natuur zoveel mogelijk zijn gang te laten gaan over en tussen de bouwwerken. Het gaat om het samenspel tussen natuur en cultuur. De vrijwilligers grijpen in principe alleen in om de paden begaanbaar te houden en bij potentieel gevaarlijke situaties.
Na de tussenstop bij de tempel dalen over een trap in oostelijke richting af. Hoe verder we in de Ecokathedraal doordringen, hoe groener het lijkt te worden. We gaan het duister tegemoet …
Ik vind het elk keer weer mooi om me onderaan de trap even om te draaien. Nu kijk je vanuit de duisternis het licht tegemoet. Een stukje verderop komen we na nog een volgende afdaling uiteindelijk weer op maaihoogte uit. Het enorme bouwwerk waar we zojuist bovenop stonden heeft aan de oostelijke wand een altijd weer intrigerende gekleurde band van gele en rode stenen …
Het pleintje met de paaltjes en zuilen aan de voet van dat grote bouwwerk is net als een tempel wat verderop op een prachtige wijze opgenomen in de omringende natuur. Tijd voor een volgend rustmomentje om te genieten van de vele vogelgeluiden rondom. ‘Merlin Bird ID’ wist me te vertellen dat zelfs de wielewaal er zat te zingen. Dan denk je ‘die zal toch wel opvallen met zijn gele verenpak in het groen …’. Maar hoe ik ook zocht, hij liet zich niet zien …
– wordt nog één keer vervolgd
Tussen natuur en beton (2)
“Het ziet er allemaal netjes en opgeruimd uit,” was gisteren een veel voorkomende reactie. En zo is het ook. Het ziet er in de voorste deel van de Ecokathedraal eigenlijk altijd netjes uit. Maar dat komt niet zozeer door opruimwerk, maar door de nog steeds voortdurende bouwwerkzaamheden in dit gedeelte. De natuur heeft er nog geen kans gehad om steen en beton te vergroenen …
Dat wordt vanaf nu heel anders. De zuidwestelijke hoek, die tegenover tegenover ‘de Koepel’ ligt, is een stuk ouder dan wat in deel 1 te zien was. Er liggen een paar paden tussen bouwwerken van een kleine meter hoog. Hoe verder we lopen, hoe hoger de bouwwerken worden, en hoe meer de natuur terugpakt wat hem toebehoort. Op en tussen de los op elkaar gestapelde stenen vestigt zich na verloop van tijd een keur aan planten. Daarnaast bieden de kieren en spleten huisvesting aan vele insecten en spinnen …
Aan het eind van een van de paden gaan we linksaf. Daar beklimmen we een heuvel van een paar meter hoog. Bovenop die heuvel staat de tempel die op de laatste foto hierboven te zien is. Het is niet voor niks dat ik dit ‘de Tempelberg’ ben gaan noemen. Bij die tempel staat een muurtje waar ik meestal even ga zitten om mijn onderdanen wat rust te geven. In dit geval had ik daar zicht op bloeiend oranje havikskruid …
– wordt vervolgd
Tussen beton en natuur (1)
Voordat het echt warm werd, heb ik in juni eindelijk weer eens een kijkje genomen in de Ecokathedraal bij Mildam. Zoals bekend bij een deel van de lezers, heb ik de Ecokathedraal zien groeien en veranderen sinds ik er in november 2002 voor het eerst kwam.
De driehoekige poort, die naam ‘Porta Celi’ heeft gekregen, is in 2014 gebouwd. Alle bouwwerken die nu rondom de poort staan, zijn er later bij gebouwd …
Het meeste recente bouwwerk staat op de eerste foto hieronder. Het staat helemaal links vooraan in de Ecokathedraal. Nadat ik onder de ‘Porta Celi’ door gelopen ben, sla ik meteen linksaf. Via een trapje daal ik af naar ‘de Koepel’, dit prachtige werk is in 2018 gereed gekomen. Het is enige bouwwerk in de Ecokathedraal waar je ook even naar binnen kunt stappen. Dat heb ik bij deze gelegenheid dan ook maar weer even gedaan. Het zag er keurig uit, dat heb ik wel eens anders gezien …
Als ik ‘de Koepel’ heb verlaten, steek ik het pad over om me in een wat ouder deel van de Ecokathedraal te wagen. Hier begint de natuur stukje bij beetje terug te pakken wat van haar is …
– wordt vervolgd
Nieuwe collectie druppels
Er zijn deze week weer meer dan genoeg druppels gevallen in de tuin. Omdat ik verder toch geen kant op kon, heb ik er maar weer een aantal voor jullie verzameld …
Vorige week vielen de mossen hier van het dak bij maximumtemperaturen tegen de 30°C. Zelf ben ik redelijk goed door die warmte gekomen. Mijn iLark had er meer moeite mee. Intussen weet ik dat er een beveiligingssysteem op zit, het zogenaamde BMS (Batterij Management Systeem). Om te voorkomen dat de accu gevaarlijk heet kan worden, wordt hij met behulp van het BMS tijdig uitgeschakeld …
Zo warm en droog als het vorige week was, zo kil en nat is het deze week met op dinsdag en woensdag maxima van nog net geen 14°C. Die grote verandering van temperatuur en luchtvochtigheid was voor mijn onderdanen te groot, zodat ik weet niet verder ben gekomen dan de tuin deze week. Maar dat heeft dan toch weer een toepasselijke fotoserie opgeleverd, want de nieuwe collectie druppels was binnen …
Groot alarm in de tuin
Maandag werd ik onbehoorlijk vroeg op uiterst luidruchtig wijze gewekt door het geschetter van een paar eksters en luid alarmerende merels in de tuin. Omdat ik vreesde dat de eksters het op de jonge merels voorzien hadden, ben ik meteen in de badjas geschoten om de herrieschoppers naar elders te verwijzen. Buiten gekomen, zag ik dat er een paar jonge eksters op het dak zaten en bij de buurvrouw scheef achter ons zat één van de oudere eksters in een boom …
Nadat ik zwaaiend met mijn armen een paar kreten had uitgeroepen, keerde de rust vrij snel terug. In de loop van de ochtend sloegen de merels nog eens alarm, maar uiteindelijk was het toch gedaan met de drukte in de tuin. Afgelopen dagen heb ik nog één keer een jonge merel gezien. Maar daar moet ik meteen aan toevoegen, dat ik maar bar weinig in de tuin ben geweest met dat rotweer …
* Op Bluesky werd gesuggereerd dat het geschetter van de eksters eerder op de aanwezigheid van een jagende kat zou wijzen dan dat de eksters het op de jonge merels voorzien zouden hebben. Van katten in de tuin hebben we sinds er een paar zijn verhuisd echter gelukkig weinig of geen last meer. Hoe dan ook, sinds maandagmiddag is de rust weergekeerd in de tuin.
Afanja's Weblog 