Zodra hij buiten was zette Pepijn gistermiddag koers naar de vijver. Daar klampte hij zich meteen vast aan het hekje dat we vorige week speciaal voor zijn komst bij de vijver hebben geplaatst …
Een tijdlang was hij -veilig achter het hekje- volledig gefocust op de “… isjes in de water … water nat …”
Het was toch wel een fijn plan, dat hekje … 🙂
Dit olijke en ondernemende ventje komt volgend weekend bij pake en beppe logeren. Dat is natuurlijk niet voor het eerst, maar tot nu toe bewoog hij zich tijdens de logeerpartijtjes met name kruipend voort en waren we veelal aangewezen op activiteiten binnenshuis. Nu hij inmiddels zo vlug als water is en hij graag buiten speelt, wordt het tijd om maatregelen te nemen om hem te beschermen tegen het water …
Toen Tijmen anderhalf tot vier jaar was, hadden we een hek rond de vijver staan, dat heb ik een paar jaar geleden weg gehaald, omdat zo’n hek bepaald geen aanwinst is in de tuin. Nu Pepijn definitief tot de klasse der tweevoeters is gaan behoren, heb ik vanmorgen toch maar weer wat paaltjes in de grond geslagen …
Vervolgens nog een stukje gaas er tegenaan en klaar was pake …
Toegegeven, het is ook ditmaal geen verrijking van tuin en vijver, maar het is wel een stuk veiliger …
En ach, door het gaas heen kijkend zijn de waterlelies nog goed te zien, zo lang het duurt …
En ik heb ditmaal aan de andere kant van het hek zoveel ruimte vrij gelaten, dat ik daar nog net eens even kan gaan zitten om een macro-opname te maken …
Het is droog, kurkdroog, en dat begint vooral de weidevogels parten te spelen, omdat het steeds moeilijker wordt om voedsel uit de harde en droge grond te peuren of een nestje te maken. De merels die regelmatig onze tuin bezoeken, hebben daar geen last van. Speciaal voor hen houden we de modder in de oude tobbe extra nat, en dat vinden ze volgens mij geweldig. Gisteren betrapte ik mevrouw merel weer met een bek vol drek … 🙂
Iemand moet het doen, ook op zondag …
Klaarrrr … Af!
Toen ik vanmorgen tegen half twaalf even naar buiten keek, leek het zowaar wel te sneeuwen. Dat kon het echter niet zijn bij de huidige temperaturen, en dus richtte ik de blik wat hoger. Er zat een vogel in het duivennest in de hazelaar, die druk bezig was om het een of andere uiteen te plukken. Het was één en al dons wat ik door de tuin zag zweven …
Snel pakte ik de altijd voor het grijpen liggende camera, waarna ik door de ramen van de schuifpui een paar foto’s maakte. Daarna begaf ik me net als woensdag met de merel voorzichtig via de bijkeuken naar buiten.Tevergeefs, want de vogel was meteen gevlogen. Nu rest alleen nog de vraag wat voor vogel het was, met mijn beperkte kennis zou ik zeggen dat het een sperwer was, maar ik houd me aanbevolen voor andere suggesties …
Eigenlijk had ik gehoopt vandaag wat foto’s te kunnen maken van de ijszee op het Wad, maar tot mijn grote spijt heb ik nog niets gehoord van de garagehouder, en dus restte me vandaag weinig anders dan maar wat naar de vogeltjes in de tuin te kijken …
De merel kwam langs om even wat te drinken uit het wak in de vijver, dat vanmorgen voor de tweede maal dichtgevroren was …
Het roodborstje liet zich een paar maal zien bij het goed gevulde voederhuisje …
De vlaamse gaai wipte regelmatig even aan om een pinda te pikken …
Wat rest is hier en daar een lege dop …
Afanja's Weblog 