Een korte boswandeling

Ben je bij ‘Bethlehem’, dan ben je ook bijna in het bos. Al 500 m verderop is een parkeerplaats waar je alle kanten op kunt wandelen. Eigenzinnig als ik soms ben, koos ik ook maandag weer voor het 3,5 km verderop gelegen Heidehuizen …

Na de voorgaande fotosessies bij ‘Huize Olterterp’ en ‘Bethlehem’ had ik eigenlijk wel voldoende gevraag van mijn onderdanen. Maar ook deze keer had ik op dit plekje gelukkig genoeg aan een fotokuier van pakweg 100 meter om een paar aardige herfstplaatjes te kunnen scoren …

Schilderwerk bij Sluis II – Update

Ik hop wat heen en weer tussen twee ritjes. Vandaag ben ik toe aan het tweede deel van mijn rit over de Tjongervallei van vorige week dinsdag. Na mijn bezoekje aan Sluis I besloot ik meteen nog even een kijkje te nemen bij Sluis II in de Tjonger, ongeveer 6 km oostelijker. Daarvoor moest ik een flinke omweg maken, omdat er tussen Sluis I en II op de Tjongervallei een Tesla op de kop in de sloot terecht was gekomen. Die heeft kennelijk iets de snel gerende op de smalle weg …

Omweg of niet, wat later dan voorzien kwam ik uiteindelijk toch bij Sluis II aan. Wat meteen opviel, is dat er een identieke sluiswachterswoning staat als bij Sluis I. Nadat ik de auto had geparkeerd liep ik naar de sluis en de zeker niet minder mooie sluiswachterswoning …

De eigenares was bezig met het schilderen van de luiken. Voordat de verf opdroogde, had ze net even tijd om een gezellig praatje te maken. Toen het tijd werd om de plakband te verwijderen, ben ik doorgelopen. Ik heb toegezegd dat ik nog eens langs zou komen, als het helemaal klaar was … 😉

Ik ben even een klein stukje in westelijke richting gelopen om het hoogteverschil van 1,70 meter te kunnen tonen. Bij zowel Sluis I als II staan pompen om bij lage waterstand gebiedseigen water terug te pompen ten behoeve van de recreatievaart. En dat is wel van belang, want de Tjonger maakt deel uit van de toeristische Turfroute

Update:

Ik ontdekte zojuist op YouTube een video van het wrak. Op de achtergrond is onze auto nog net een paar maal te zien, op het moment dat ik dwars op de weg stond om te keren en foto’s te maken …

Wandelend langs de Tjonger

Na mijn bezoek aan de Ecokathedraal ben ik maandagmiddag terug gereden over de Tjongervallei. Bij Sluis I in het riviertje de Tjonger (Google Maps) heb ik even een tussenstop gemaakt …

Terwijl ik aan de zuidkant van het riviertje op het bankje mijn broodjes en de broodnodige medicatie naar binnen werkt, wandelde er aan de overkant iemand langs het stille water …

Een spin op het kozijn

Toen ik maandagmiddag weer eens een rondje door de tuin liep, werd mijn aandacht getrokken door een spinnetje dat over het kozijn van de schuifpui liep …

Het is de schorsmarpissa, een springspin met een paar opvallend grote ogen aan de voorkant van zijn kop. Met die ogen houdt hij zowel prooien als gevaar goed in de gaten …

Hij heeft de naam springspin trouwens niet gestolen. Ik heb al een paar maal meegemaakt dat zo’n spinnetje op mijn camera sprong op het moment dat ik net wat te dicht bij hem kwam …

Vergeefs wachten

Nauwelijks zichtbaar deinde de lange stengel van de verbena zachtjes op een neer. Hoewel dit al een erg mooi beeld was, hoopte ik stiekem dat er in deze setting nog even een vlinder op de bloemen neer zou strijken. Daar heb ik echter vergeefs op zitten wachten …

Op zoek naar druppels

Gistermorgen heb ik weer eens een tijdje met druppels zitten spelen in de tuin …

Nu de bladeren van mijn favoriete druppelplant bij de vijver zijn verdwenen, moest ik op zoek naar alternatieven …

Ik sluit af met een foto waarop de heksenbol niet alleen in een druppel is te zien, maar ook op de achtergrond …

Op de begraafplaats – epiloog

Voor wie na het logje van gisteren denkt, dat het alleen maar kommer en kwel is op de kleine begraafplaats op de terp bij Nes, zo erg is het nu ook weer niet …

Er liggen ook nog genoeg mooie, goed onderhouden graven van ruim 100 jaar oud, zoals o.a. het onderstaande rijtje van de dynastie van de Bottema’s uit Aldeboarn …

Ik was intussen terug gescharreld naar de ingang van de begraafplaats. Daar staat een bankje dat uitzicht biedt over de begraafplaats. Ik was blij dat ik weer even kon zitten. De toch niet zo erg hoge terp, had me meer kracht gekost, dan ik vooraf had ingeschat. Vanaf het bankje ging mijn blik automatisch naar de grote steen, die onder een glazen plaat naast het pad ligt…

Het blijkt te gaan om de laatste brokstukken van de grafsteen van Reyner van der Elburg, die het klooster dat hier tot het begin van de 17e eeuw heeft gestaan, bestuurde van 1526 tot 1546. Gelukkig staat er een bordje met tekst en uitleg naast de brok steen, want de glasplaat boven de steen is zo vies en vuil, dat er van de steen niets te zien is. Ik zou de beheerder van de begraafplaats daarom willen adviseren om het goede voorbeeld m.b.t onderhoud te geven door die glasplaat regelmatig even schoon te maken …

Terwijl Jetske nog wat rond scharrelde tussen de grafstenen, bleef ik op het bankje zitten om kracht te verzamelen voor de kuier naar de auto. En dat was nodig ook, zou later blijken. Nadat Jetske korte tijd later bij me was komen zitten, hebben we nog wat zitten praten over de begraafplaats. Maar uiteindelijk kwam toch het moment om terug te lopen naar de auto. De eerste 50 m tot voorbij het hek ging dat nog wel, maar daarna was het plotseling helemaal op. Ineens had ik aan mijn stok niet meer genoeg en had ik de steun van mijn fotomaatje aan de linkerzijde even hard nodig. Gelukkig stond de auto niet ver weg. Nogmaals dankjewel voor je steun weer, Jetske …

Intussen gaat het alweer een stuk beter, ik ben deze week zelfs al even aan de wandel geweest in de Deelen. Weliswaar maar een klein stukje, maar dat ging prima. Prettig weekend!