Het kammen van het riet

De kleine bosjes riet die, zoals hier gisteren te zien was, eerst op schoven bijeen zijn gezet, worden door de rietsnijders stuk voor stuk door een kammachine gehaald …

De foto’s in dit logje kunnen worden vergroot door erop te klikken …





Uren achtereen zijn de mannen hiermee bezig om het afval uit het riet te kammen. Dit afval bestaat uit de ondergroei in de rietvelden, dat varieert van gras tot de spontaan verschijnende winde …







Als het riet is gekamd en van ongerief ontdaan, wordt het in een grote opvangbak gelegd. Uiteindelijk wordt het verzamelde riet hier in grote bossen bijeen gebonden voor transport naar de werkplaats …







Het werk van de rietsnijders mag dan grotendeels gemechaniseerd zijn, dat maakt het nog niet tot licht werk. Het valt nog lang niet mee om zo’n bosje riet van het afval te ontdoen, vraag dat maar aan Jetske … Voordat je het weet wordt het bosje riet uit je handen getrokken als je het niet stevig vasthoudt. Hou je het riet daarentegen te stevig vast zonder dat je je schrap zet, dan loop je kans om door de kammachine te worden meegetrokken tot op de bult afval …





– wordt vervolgd –

Tussen de rietschoven

Terwijl de rietsnijders aan de lunch zaten, verkenden Jetske en ik het gemaaide rietveld. Op de foto hieronder is een deel van het materieel van de rietsnijders te zien …

160212-1144x

Zodra het riet gemaaid is, worden de kleine bosjes riet eerst in schoven bijeen gezet, wachtend op verdere verwerking …

160212-1135x

Jetske heeft zich even tot de rand van het gemaaide deel gewaagd …

160212-1137x

Een voorbij vliegende ooievaar leek het einde van de lunchpauze aan te kondigen, want meteen daarna gingen de rietsnijders weer aan het werk …

160212-1139x

– wordt vervolgd –

Terug bij de rietsnijders

Na onze tussenstop aan de mistige waterkant vervolgden Jetske en ik onze weg naar de rietsnijders. Het viel nog niet eens mee om ze te vinden, en dat lag niet aan de mist. Daar waar we ze hadden verwacht, waren ze in geen velden of wegen te bekennen, zodat het mobieltje er aan te pas moest komen. Na kort telefonisch overleg wist Jetske waar we de mannen konden vinden. Een kwartiertje later liepen we door een weiland naar het rietveld …

160212-1122x

Kijkend naar de lading riet op de wagen, hadden de mannen deze ochtend al flink hun best gedaan. Voorbij de tractor moesten we over een paar ‘dansende’ planken de sloot oversteken …

160212-1123x

We kwamen mooi op tijd, want een van de rietsnijders had net rookpauze. Dat spreekt mij altijd wel aan, want samen roken is toch altijd net wat prettiger dan alleen roken …

160212-1124x

Na de pauze namen de mannen hun werkzaamheden weer op. Jetskes’ neef Bert richtte zich weer op het kammen van het riet. Daarmee wordt het afval uit de kleine rietbosjes gekamd …

160212-1126x

Collega rietsnijder Klaas Jan was bezig om het afval op kleine hoopjes te verzamelen, zodat straks de fik erin kan …

160212-1128x

Intussen kwam het opperhoofd der rietsnijders ook terug op de werkplek. Jetskes’ zwager Klaas had de lunch gehaald voor de mannen. Bij het grote rietveld waar Jetske en ik vanochtend eerder waren, nuttigen de mannen hun meegebrachte boterhammen meestal in de schaftkeet waar ze daar over kunnen beschikken …

160212-1131x

Vandaag stond er voor de verandering patat met een gehaktbal en/of een kroket op het menu. Het was weliswaar mistig, maar echt koud was het niet, zodat de mannen het er op en rond de kleine tractor even lekker van namen …

160212-1133x

Jetske en ik benutten de lunchpauze om even verderop in het rietveld rond te kijken …

– wordt vervolgd –

Pijnvrij de mist in

Nadat ik drie maanden achtereen vrijwel elke dag erg veel last heb gehad van pijn in mijn rug, nek en zij, ben ik sinds vorige week eindelijk weer eens vrij van pijn. Niet dankzij de neuroloog – daar zullen we volgende week dan ook eens een serieus gesprek mee voeren, sprak hij dreigend – maar wel met grote dank aan de huisarts. Die schreef me ruim twee weken geleden een paardenmiddel voor, waar ik eerst zeker een week niet mee mocht autorijden, maar dat had ik er graag voor over, want het voelt intussen als een bevrijding …

160212-1103x

Vrij van pijn kon ik vorige week vrijdag dan ook eindelijk weer eens in de auto stappen voor een helaas mistig ritje naar mijn fotomaatje. Samen zouden we een bezoekje brengen aan de rietsnijders in de Weerribben. Daar was ik al te lang niet meer geweest, omdat het weer en/of mijn lijf dat vorig jaar regelmatig verhinderde. Onderweg maakten we op mijn verzoek een tussenstop aan de waterkant, waar het riet vaag werd weerspiegeld op het wateroppervlak. Terwijl we door de mist stonden te turen, landden er net een paar eenden …

160212-1112x

Na hun veilige landing in de mist dobberden de eenden langzaam bij ons vandaan. Nadat we nog even van de rust in het mistige landschap hadden genoten, stapten we in de auto om onze weg naar de rietsnijders te vervolgen …

160212-1108x

Gerrit Benner in Belvédère

Zoals aan de buitenkant al te zien is, is Museum Belvédère een langwerpig en tamelijk smal gebouw. Gezien vanaf de ingang van het gebouw is de linkervleugel beschikbaar voor wisselende exposities, daar nemen we nu even een kijkje …

150225-1336x

Gerrit Benner (1897-1981) was één de belangrijkste naoorlogse Nederlandse schilders van met name het Friese landschap. Hij kan gezien worden als een grondlegger van het Noordelijke expressionisme. Het werk van Benner is nooit volledig abstract geworden, de elementen van het landschap en zelfs de dieren in het land bleven herkenbaar. In zijn latere schilderjaren is hij meer naar de figuratie terug gegaan, zoals met zijn vele motieven van ‘koeien in de wei’ …

En dan tot slot nog even dit: het heeft geen zin om nu meteen naar de Belvédère te gaan om al die doeken van Benner van dichtbij te bekijken, want deze expositie was van 4 oktober 2014 t/m 1 maart 2015.

De Zwanen van Belvédère

Als we onze weg naar de ingang van Museum Belvédère vervolgen, komen we langs een aantal zwanen die rustig liggen te dobberen in de vaart, ook wel het Grand Canal genoemd, waar het museum overheen is gebouwd …

150225-1213x

De Vlaamse kunstenaar Roger Raveel maakte in 1971 voor een triënnale in Brugge vier levensgrote platte houten knobbelzwanen en liet ze dobberen in de wateren van de stad. De uitgespaarde en zwart omrande vierkanten in de lijven gaven verrassende doorkijkjes. Het werk was bedoeld als een aanklacht tegen de vervuiling die echte zwanen het leven onmogelijk maakte. Politici verweten Raveel echter Brugge in een kwaad daglicht te stellen en lieten de vogels verwijderen. Maar het had effect gehad: de vervuiling werd aangepakt …

150225-1214x

Vijfentwing jaar later, in 1996, liet Raveel opnieuw vier zwanen te water in Brugge. Dit keer ter gelegenheid van een tentoonstelling aldaar. De zwanen waren replica’s van het vorige werk. “Als een zwaan sterft moet hij vervangen worden,” verklaarde de kunstenaar …

150225-1217x

In 2008 zijn de zwanen neergestreken in het Grand Canal bij Museum Belvédère, opnieuw ter gelegenheid van een expositie. Hun verblijf is (behalve bij vorst) permanent, hoewel … in februari 2015 is een van de vier vogels gevlogen. Tegenwoordig zijn het dus niet meer de Zwanen van Brugge, maar de Zwanen van Belvédère …

150225-1216x

Bron: http://www.buitenbeeldinbeeld.nl/Musea/Raveel.htm

Museum Belvédère

Omdat er op fotografisch gebied momenteel niet zo gek veel te beleven valt, en ik nog altijd niet erg mobiel ben, ga ik nog maar even door met de fotoserie die ik op 25 februari 2015 heb gemaakt in en rond Museum Belvédère bij Heerenveen – Oranjewoud …

150225-1208x

Museum Belvédère toont twintigste eeuwse en eigentijdse beeldende kunst uit Fryslân in directe relatie tot beeldende kunst uit Nederland en Vlaanderen. Het accent ligt op schilderkunst die relaties aangaat met de omliggende landschappelijke sfeer …

150225-1210x

Tot de vaste collectie van Museum Belvédère behoren onder andere werken van Jan Mankes, Hendrik Werkman, Thijs Rinsema, Jean Brusselmans, Jan Altink, Gerrit Benner en Roger Raveel …

150225-1211x

Museum Belvédère is het levenswerk van kunstverzamelaar, -handelaar, museumdirecteur en galeriehouder Thom Mercuur, die op 20 januari jl. op 75-jarige leeftijd is overleden. Het museum is onder zijn leiding uitgegroeid tot een instituut voor moderne kunst met een landelijke uitstraling. Naar aanleiding van het overlijden van Mercuur zond Omrop Fryslân onlangs de documentaire “Museumdream” uit 2004 opnieuw uit.

Voor de liefhebbers is dit de gelegenheid om nu eens geen Friese tekst te zien, maar om het Fries te horen: http://omrop.fr/ZvSh 🙂

– wordt zaterdag vervolgd-