Tijdens mijn boswandeling bij Heidehuizen (kaartje Google Maps) heb ik gistermiddag een aantal porseleinzwammen kunnen fotograferen …
Ze zijn een stuk minder duur dan de witte diamant die maandag in Hongkong voor het recordbedrag van bijna 23 miljoen Euro werd geveild, maar ze glimmen eigenlijk net zo mooi …
Vanmiddag heb ik een tijdje lekker in het zonnetje gezeten bij het vennetje in het bos bij Heidehuizen (kaartje Google Maps). Ik was daar eigenlijk naar toe gegaan om wat paddenstoelen te fotograferen, en dat heb ik ook wel gedaan, maar vanwege de bijna zomerse omstandigheden vlogen er nog veel juffers en libellen rond. En en dus heb ik me vooral daar mee beziggehouden, want met een weeromslag voor de deur, zou het best eens de laatste kans kunnen zijn om dit jaar nog wat juffers en libellen te kunnen kieken …
Vooral heidelibellen waren er erg actief. Regelmatig streek er eentje neer op een grashalm, een stengel of een takje. De meesten vlogen echter alweer op, zodra ik ook maar een poging deed om ze te benaderen. Het onderstaande exemplaar wilde wel even blijven zitten voor de foto …
Vooral juffertjes werkten nog hard aan het nageslacht. Dit koppeltje deed dat hangend aan een grashalm, die zachtjes heen en weer deinde in de wind …
Tot slot nog even een pantserjuffertje dat een halve vleugel miste. Hij leek er geen hinder van te ondervinden, want toen ik hem nog even vanuit een andere positie wilde fotograferen, vloog hij probleemloos weg …
Voor de spin is het feest … hij krijgt wat lekkers …
Voor het vliegje is dierendag 2013 een stuk minder feestelijk: hij wordt opgepeuzeld …
Nu het met de bloemen, vlinders, juffers, libellen en andere insecten bijna gedaan is, wordt het tijd om op zoek te gaan naar andere onderwerpen voor de macrolens. Elzenproppen lenen zich daar alvast heel aardig voor …
Een pluizig iets met wat zaadjes dreigde in eerste instantie een rommelige en onooglijke indruk te maken voor de lens, maar toen Johan het dinsdagmiddag voorzichtig wat uiteen begon te trekken, kreeg het ineens een heel ander aanzicht …
Gisteren ben ik voor het eerst sinds geruime tijd weer eens met Johan op pad geweest. Daarvoor moest ik voor mijn doen al vroegtijdig van huis, want Johan en zijn eega Rik verblijven momenteel op een camping in de Kop van Overijssel. Daar aangekomen was de temperatuur dusdanig aangenaam, dat we genoeglijk buiten koffie konden drinken en bijpraten. Zoals altijd pakten we de draad weer op alsof we hem de dag daarvoor hadden laten liggen. Gaandeweg het gesprek vertelde Rik dat ze in het weekend een wespspin had gezien bij de caravan. Natuurlijk was het beestje verdwenen, toen de camera paraat was …
Toen Johan en ik ons enige tijd later opmaakten om een rondje door de omgeving te maken, ontdekte Rik de wespspin opnieuw, hij zij hing in een web aan de caravan van de buren. Het spreekt voor zich, dat ik me het buitenkansje om nu eindelijk eens een wespspin te kunnen fotograferen niet heb laten ontgaan …
De wespspin is één van de grootste Europese spinnen. De naam is vooral te danken aan het relatief zeer grote vrouwtje. Ze heeft een zwart achterlijf met heldere gele, witte en diep zwarte banden die aan een wesp doen denken. Bedoeling van de felle kleur zal wel zijn om belagers te laten denken dat er een wesp zit, waardoor ze er vanaf zien de spin te eten. De wespspin kan niet steken en de beet is ongevaarlijk voor mensen. De spin schijnt altijd ondersteboven in het web te zitten, en dat was ook hier het geval …
De wespspin kwam oorspronkelijk alleen voor rond de Middellandse Zee. Vanaf het jaar 2000 werd de soort steeds vaker in meer noordelijk gelegen landen gezien. Tegenwoordig schijnt het in grote delen van Nederland een redelijk gewone soort te zijn. Voor mij was het de eerste keer dat ik een wespspin in levende lijve zag …
Tot slot nog even een detailfoto van de wespspin, waarop mooi de oogjes op het zilvergrijs behaarde kopborststuk van deze verder fris en vrolijk gekleurde griezel te zien zijn …
Het was een mooi begin van wat verder weer een ouderwets gezellige dag werd, maar daarover later meer.
… daar zullen de insecten verdwijnen …
Laten we maar blijven lachen …
Van huilen wordt het toch ook niet beter …
Afanja's Weblog 