Toen ik aan het begin van de middag even naar buiten liep om te bekijken of er in de tuin nog iets te fotograferen viel, werd mijn aandacht al snel naar de schuifpui getrokken …
Aan de bovenkant zat een prachtige nachtvlinder op de schuifpui. Het lijkt me een spanner, maar verder ben ik nog niet gekomen, daarvoor lijken veel van die beestjes me wat teveel op elkaar …
Onze auto schijnt af en toe een bijzondere aantrekkingskracht te hebben op diverse insecten, en dan bedoel ik niet de honderden insecten die zich onderweg te pletter vliegen tegen het voertuig. Nee, dan gaat het om insecten die genoeglijk neerstrijken op de warme metallic grijze lak terwijl de auto ergens geparkeerd staat …
Begin juli trof ik na afloop van een fotokuiertje in het Weinterper Skar een groene cicade op het dak van de auto aan. Dat beestje liet zich van dichtbij uitgebreid portretteren …
Toen ik enkele weken later bij De Deelen een fotokuiertje had gemaakt, trof ik een vlindertje aan op het rechter spatbord van de auto. Ook dit beestje week niet van zijn warme plekje, terwijl ik hem van alle kanten in beeld probeerde te brengen …
Het is een mooi klein vlindertje, en dat is het!
Maar dan rest nog wel de vraag wat voor soort vlinder dit is. Wie het weet, mag het zeggen, want ik heb hem niet kunnen vinden …
Dit is de spin, een kruisspin …
En dit is zijn – nog goed gevulde – voorraadkast …
Het doet me deugd dat er zo af en toe eens iemand is, die zich zorgen maakt als het eens een aantal dagen achtereen stil is op mijn weblog. Zo vaak gebeurt dat tenslotte niet, want ik streef er nog altijd naar om mijn weblog dagelijks bij te werken. Het zat er de laatste weken al een beetje in, dat dat niet zou blijven lukken. Sinds begin augustus zit ik weer in een fase van slopende vermoeidheid. Vooral de dagen waarop ik wat langer op pad was, zoals de dag bij het skûtsjesilen en mijn tocht langs de IJsselmeerkust hebben er behoorlijk ingehakt …
En dat was na afloop van de heerlijke vaartocht die Aafje en ik afgelopen maandag samen met Jetske op de Gieterse wateren hebben gemaakt al niet anders. Hoewel je aan boord weinig meer hoeft te doen dan lekker zitten en genieten van net uitzicht, vergt het voortdurende geschommel van zo’n sloep meer van mijn bovenbenen dan mij lief is. Voeg daar over de hele dag nog wat wind en volop zon op je bol bij, dan zal duidelijk zijn, dat ik uiterst rozig thuis kwam. Daar kon een partijtje zwemmen in de Beulakerwijde niets aan af doen. In tegendeel zelfs, daar zal het niet beter van zijn geworden, maar het was het weer waard, want het was een heerlijke en uiterst gezellige dag …
Dinsdag heb ik zo ongeveer de hele dag voor pampus gelegen om wat bij te tanken, maar dat zat er gisteren niet in. Een paar weken geleden hebben we nieuwe kozijnen gekregen, en die worden door Aafje en één van haar broers in eendrachtige samenwerking van een beschermende laag mergelwitte verf voorzien …
Omdat de rust thuis ver te zoeken was, ben ik gistermiddag maar even naar het Weinterper Skar gereden. Daar heb ik een eigenlijk al weer net wat te lange kuier naar de dobbe gemaakt, maar mijn inspanning werd weer ruimschoots beloond. Het uitzicht vanaf het bankje was mooi en rustgevend als altijd, en ik kreeg er ook nog leuk en fotogeniek gezelschap …
Net als in september 2012 kwam er bijna tien minuten lang een kleine levendbarende hagedis bij me op het bankje. Zowel beweeglijk als geduldig liet hij zich al die tijd van dichtbij portretteren, nu eens van links, dan weer van rechts. Ik zal er binnenkort nog wel eens een paar foto’s van tonen …
Toen ik later op de middag nog even zat te rusten op de paal aan het begin van het pad naar de dobbe, streek daar een bloedrode heidelibel naast me neer. Die moest natuurlijk ook nog even op de foto, voordat ik de terugreis naar huis aanvaardde …
Zo, hiermee zijn jullie eerst weer helemaal op de hoogte. Behalve de vermoeidheid die me plaagt, is er niets verontrustends aan de hand. Het zal zijn tijd wel weer even moeten hebben, tijd en rust … Van dat laatste zal de eerstkomende dagen echter wel niet zo gek veel terechtkomen, want van morgenmiddag t/m zondagmiddag komen Tijmen en Pepijn logeren. Omdat die mannetjes over het algemeen wel raad weten met mijn energie, zal het hier eerst nog wel even rustig blijven. Daarom wens ik jullie wat vroeger dan te doen gebruikelijk nu alvast een prettig weekend!
Donderdagmiddag heb ik even een fotokuiertje gemaakt bij de Merskenheide. Ik kan me niet herinneren dat ik eerder ergens in de vrije natuur zoveel vlinders heb zien dartelen als daar op dat moment …
Tussen de vele witjes, kleine vosjes, atalanta’s en kleine vuurvlinders viel vooral deze gele vlinder me op. Omdat hij zich schuil hield tussen de struikheide, waardoor ik hem moeilijk helemaal kon bekijken, dacht ik in eerste instantie dat het om een citroenvlinder ging …
Bij het bekijken van de foto’s was meteen duidelijk dat het om een andere vlinder ging. Gelukkig bracht Gardensafari weer uitkomst, het is een hagendoornvlinder. Het is een fraai getekende nachtvlinder uit de familie van de spanners. Het schijnt dat hij meestal gaat vliegen in de schemering, maar dit exemplaar was tot mijn grote vreugde op deze zonnige donderdagmiddag al rond 14:00 uur op pad …
Ik weet het, ik heb hier gisteren beloofd dat ik vandaag de bloemetjes buiten zou zetten bij het haventje van Laaksum, maar met het oog op de actualiteit heb ik besloten de plannen maar even wat aan te passen …
In het Weinterper Skar bloeit op dit moment namelijk de blauwe knoop. Dit lieflijke bloemetje staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als algemeen voorkomend maar sterk afgenomen. Hij komt voor in schrale (blauwgras)landen, heidevelden op natte tot vochtige grond en in veenmoerasrietlanden …
In voorgaande jaren lag er nog wel eens een paarsblauw gloed van de blauwe knoop over één van de blauwgraslandjes in het Weinterper Skar, maar vorige week heb ik er slechts een handjevol bloeiende exemplaren kunnen ontdekken. Misschien was ik nog wat aan de vroege kant en staan er intussen meer blauwe knopen in bloei, maar het is in elk geval ook dit jaar weer gelukt om ze hier te kunnen presenteren …
Een zweefvliegje dat op één van de bloemetjes neerstreek, maakte de serie helemaal af door er een extra feestelijk tintje aan te geven …
Morgen zetten we hier de reis langs de IJsselmeerkust voort, we hebben tenslotte vakantie. Dat wil zeggen: Aafje heeft vakantie. Een beetje blogger heeft geen vakantie, die gaat gewoon door. Maar het kan best zijn dat ik eens een snipperdag neem of dat ik mijn dagelijkse rondje eens een keer achterwege laat. Het wordt weer zomers warm, dus we zullen ons wel vermaken …
De afgelopen weken had ik al diverse keren uitgekeken naar een landkaartje. Een paar maal heb ik ook wel een exemplaar zien fladderen, maar even ergens lekker rustig zitten om voor me te poseren, was er niet bij …
Terwijl ik vanmiddag na afloop van een korte rondgang door de Ecokathedraal bij Mildam nog even op een muurtje wat zat te mijmeren, zag ik ineens een landkaartje neerstrijken op een pol koninginnekruid …
Toen ik er naar toe liep, zag ik dat er maar liefst twee exemplaren op de bloemen zaten: een tamelijk ongeschonden exemplaar en eentje waarvan de vleugels al flink gerafeld waren …
En ze lieten zich nog goed portretteren ook. Mijn dag was meteen weer goed. 🙂
Afanja's Weblog 