Nee, het is geen weer om even lekker te gaan zwemmen. Maar insecten hebben dan nog altijd het voordeel dat ze even lekker koppie onder kunnen gaan in een bloem die wat smakelijks te bieden heeft …
Categorie archief: Macro’s
Weerbeeld juli 2011
Juli 2011 gaat de boeken in als een natte, koele en wisselvallige hooimaand. Volgens het KNMI viel er gemiddeld over het land 140 mm regen, tegen normaal ca. 70 mm. De meeste neerslag viel op de noordelijke Veluwe, neerslagstation Elspeet meldde 263 mm. De minste neerslag viel in Limburg, waar neerslagstation Buchten slechts 31 mm registreerde …
In ons tuintje heb ik in juli 116 mm neerslag afgetapt, tegen normaal ca. 70 mm, het kostte me dan ook weinig moeite om wat druppels te fotograferen …
Het fotograferen van insecten werd er met al die regen niet makkellijker op. Een snuitkevertje probeerde op een van de vele natte dagen een goed heenkomen te zoeken bij de schuifpui …
Behalve nat was juli ook koel. In De Bilt is de gemiddelde temperatuur uitgekomen op 15,9 °C, tegen een langjarig gemiddelde van 17,4 °C over de periode 1971-2000. In ons tuintje kwam het gemiddelde uit op 15,3 °C, tegen een langjarig gemiddelde van 16,5 °C over de periode 1971-2000. Normaal telt juli in onze regio gemiddeld 18 warme dagen (maximumtemperatuur 20 °C of hoger), 6 zomerse dagen (maximumtemperatuur 25 °C of hoger) en 1 tropische dag (maximumtemperatuur 30,0 °C of hoger). In de afgelopen maand heb ik slechts 13 warme dagen kunnen tellen. Zomerse en tropische dagen hebben zich niet voorgedaan …
Maar het was niet allemaal kommer en kwel, tussen de buien door liet de zon zich af en toe nog wel eens even zien. Op één van die schaarse momenten liet de houtpantserjuffer zich weer zien bij onze vijver. Binnenkort zal ik daar nog eens wat foto’s van laten zien …
Een hoornaar op de klimop
Het bont zandoogje dat ik hier gisteren liet zien is niet de enige bezoeker van de klimop naast het terras. Een keur aan insecten strijkt daar graag eens op neer. Een blauwtje was me vorige week diverse keren te snel af, maar de grote jongen die vorige week donderdag vlak naast me ging zitten, wilde wel even wachten tot ik mijn camera had scherpgesteld …
In eerste oogopslag dacht ik dat het een gewone wesp was, maar daarvoor was hij aan de grote kant. Kijkend naar het formaat en de overheersende rode kleur, denk ik dat het een hoornaar is. Hij gaf me de kans om drie foto’s te maken, daarna verdween hij, en dat vond ik eerlijk gezegd helemaal niet erg. Het is een mooi beestje om te zien, maar ze schijnen akelig gemeen te kunnen steken. Dergelijke beestjes ben ik liever kwijt dan rijk als ze eenmaal op de foto staan …
Oog in oog met een bont zandoogje
Hoewel ons tuintje allerminst een vlinderparadijs is, strijkt er af en toe toch wel eens zo’n kleine fladderaar neer … Zo landde er onlangs op één van de weinige mooie julidagen een bont zandoogje op de rotspartij bij de vijver …
Omdat de camera zoals altijd binnen handbereik lag, kon ik met de zoomfunctie net één foto van hem maken, daarna steeg hij op …
Ik had echter geluk, want hij zocht een zonnig plekje op de klimop naast het terras …
De vlinder ging er eens lekker bij zitten en ik ging er op mijn beurt eens goed voor staan …
Zeker een minuut of vijf stonden we zo oog in oog …
En dat leverde best een aardige serie macro-opnamen op, al zeg ik het zelf … 🙂
Houtpantserjuffer in de tuin
Zo lang mijn onwillige onderdanen me nog geen fotokuiertjes in de natuur toestaan, probeer ik dagelijks een paar maal een rondje door ons tuintje te maken. De onderwerpen liggen er over het algemeen niet voor het opscheppen, maar soms kom ik er wel eens een niet alledaagse gast tegen. Zo kreeg ik vorige week welgeteld één kansje om deze houtpantserjuffer op de gevoelige plaat vast te leggen. Nadat ik had afgedrukt, verdween hij over de klimop naar de buren …
Een vlieg en een huisjesslak
Een echte fotokuier zit er nog niet in vandaag, daarvoor zijn vooral mijn bovenbenen nog te krachteloos. Af en toe even wat heen en weer drentelen in ons postzegeltuintje is voldoende om aan mijn bewegingstaks te komen …
Gelukkig viel er ook nu wel weer het een en ander te zien in ons tuintje. Omdat het er bij een temperatuur van ruim 18 graden goed toeven was, heb ik in het drukste deel van de tuin maar een tijdje post gevat op mijn krukje …
Nadat ik achtereenvolgens een bloem, een wants en een aantal zweefvliegen had geportretteerd, ontdekte ik deze vlieg die zich amechtig leek vast te klampen aan een huisjesslak …
Naaktslak trekt een sprintje
Deze naaktslak lijkt op de hoogte te zijn van de weersverwachting. Gisteravond trok hij een sprintje om nog vóór de voorspelde hitte de verkoelende beplanting aan de overkant van het terras te bereiken …
Eindelijk een sprintje dat voor mij en mijn videocamera bij te houden was … 🙂
Afanja's Weblog 