Het blijft een kwestie van opletten waar je loopt tegenwoordig …
Traditiegetrouw hangen er ook dit najaar weer alom spinnenwebben in ons tuintje …
En daar huizen weer grote jongens in …
Categorie archief: Macro’s
Zweefvliegen op de dotter
Op 31 augustus schreef ik hier dat de dotter in de vijver voor de tweede maal tot bloei was gekomen. Sindsdien heeft hij onafgebroken in bloei gestaan, en er blijven maar nieuwe knoppen verschijnen …
Nu ik vanwege een absoluut gebrek aan kracht in mijn benen nog niet aan fotokuiertjes toe kom, is het met dit heerlijke nazomerweer -het is hier nu ruim 22 graden- een genot om even bij de vijver te kunnen zitten …
Diverse zweefvliegen strijken beurtelings op de dotterbloemen neer om zich tegoed te doen aan het lekkers dat de bloemen te bieden hebben, mij bieden ze ongewild een aangename afleiding …
Zo komen we de herfst wel door. 🙂
Dat zul je nou altijd zien …(2)
Breekt er na bijna een half jaar eindelijk een week met mooi en stabiel weer aan …
Word ik snipverkouden … mijn neus loopt al een paar dagen een stuk sneller dan mijn benen …
Zweefvliegen op de kattenstaart
En weer hadden we een grijze dag …
Ik heb vanmiddag weliswaar een fotokuiertje gemaakt bij de Leijen, maar de foto’s die dat heeft opgeleverd bewaar ik maar voor morgen …
Het leek me beter om deze dag maar wat kleur te geven …
Daarom vier foto’s die ik recentelijk heb gemaakt van wat zweefvliegen op de kattenstaarten in de tuin …
Libel op een leuning
Het zat gistermiddag weer erg lekker op één van de bankjes in De Deelen. Hoewel mijn bovenbenen al lichtjes begonnen te protesteren, besloot ik na een tijdje toch nog even een klein stukje verder te lopen. Vanaf de hoofdbrug middenin het terrein heb ik even een foto gemaakt van het bruggetje op de onderstaande foto. Dat bruggetje zou het keerpunt worden van deze kuier…
Op het bruggetje had een libel wel even zin om wat met me te spelen. Hij zat lekker in het zonnetje op de brugleuning. Zodra ik dichterbij probeerde te komen om een macrofoto van hem te maken vloog hij op om vervolgens een centimeter of 15 verderop weer te gaan zitten. Daar herhaalde het spelletje zich dan …
Pas na lang volharden en aandringen lukte het me om hem goed in beeld te krijgen. Kijkend naar het koppie en z’n snor ben ik geneigd te zeggen dat het waarschijnlijk een steenrode heidelibel is …
Op de foto hieronder is het uitzicht over een deel van De Deelen vanaf het bruggetje op de eerste foto te zien. Het water in het petgat lag er op dat moment vrijwel roerloos bij en het was er heerlijk stil …
Op weg terug naar de parkeerplaats heb ik nog weer een tijdje wat plaatjes staan schieten bij een pol koninginnekruid. Diverse insecten vlogen af en aan, maar alleen een hommel wilde even stil zitten voor de foto …
Op het laatste rechte stuk terug naar de parkeerplaats was ik te moe om nog achter libellen en ander vliegend spul aan te gaan. Ik heb alleen nog even een foto genomen van de gelaagdheid in het spiegelende water in het petgat …
Ik was blij dat ik weer bij de auto was, want de kuier was alweer aan de lange kant geweest. Vandaag maar weer een dagje rustig aan.
De blauwe knoop bloeit weer
Voor het eerst sinds lange tijd heb ik vanmiddag weer eens een fotokuiertje gemaakt aan de zuidkant van het Weinterper Skar. Ik had gehoopt wat libellen en juffers te fotograferen bij één van de vennetjes aan die kant, maar voordat ik daar was kon ik de verleiding niet weerstaan om me even op verboden terrein te begeven om wat foto’s te maken van de blauwe knoop op één van de blauwgraslandjes. De blauwe knoop (Succisa pratensis of Scabiosa succisa) is een vaste plant uit de kamperfoeliefamilie (Caprifoliaceae). De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als algemeen voorkomend maar sterk afgenomen …
Een hommel die zich tegoed deed aan het lekkers dat een van de bloemetjes te bieden had, wilde ook wel even op de foto …
Ook een geaderd witje wilde wel even helpen om het beeld wat te verlevendigen …
Terugkeer van de houtpantserjuffer
Voorgaande jaren waren het vooral vuurjuffers en azuurjuffers die zich in ons tuintje lieten zien. Dit jaar gaat die eer naar de houtpantserjuffer. De eerste liet zich op 15 juli fotograferen, toen dacht ik nog dat het waarschijnlijk om een eenmalig bezoek zou gaan. Niets was minder waar, want sindsdien laten ze zich regelmatig zien …
De bloemen van één van de hosta’s bij de vijver vormen de favoriete landingsplek …
Op 21 juli -één van de mooiste dagen van de maand- zaten er zelfs twee houtpantserjuffers tegelijk op de hosta …
Eén van de twee was bereid om me recht van voren even heel dichtbij te laten komen voor een paar portretfoto’s …
Tot slot nog even een close-up van de facetogen en het bekkie in een uitsnede van één van de foto’s …
Afanja's Weblog 