Categorie archief: Bloemen & planten

Zomerse perikelen

Geplaatst op door

Hoewel we hier de afgelopen twee weken geen extreem hoge temperaturen hebben gehad, willen mijn onderdanen nog steeds niet lekker meewerken. Mijn voeten en onderbenen voelen voortdurend ongebruikelijk zwaar aan. Een beetje alsof ze tot halverwege de knie zijn volgelopen met lood, en dat maakt het lopen er niet makkelijker op …

een kijkje in onze tuin met een kleine vijver bij het terras

Zoals bekend, ben ik In warme zomerse perioden nooit topfit. Vaak was ik dan langere tijd erg moe, dat is geen nieuws. Maar deze aanhoudend zware benen, terwijl ik verder aardig fit ben, vormen weer een geheel nieuwe sensatie. En zo stelt MS je steeds weer voor verrassingen …

de waterlelie in onze vijver bloeit

Toch denk ik, dat deze (tijdelijke) terugval met het weer te maken heeft. Het is weliswaar niet extreem warm geweest, de gemiddelde temperatuur kwam hier in juli wel uit op 18°C en dat is aan de hoge kant. Voorlopig lijkt het zomerse weer nog wel even aan te houden. Zo lang kijk ik het gewoon nog even aan. Er zullen vast weer betere tijden komen …

de gele plomp in onze vijver bloeit voor de tweede keer dit jaar

Maar geen zorgen, met een wat aangepast dagprogramma vermaak ik me nog steeds prima. Om het bewegingsapparaat gaande te houden, maak ik een paar maal per dag een ritje op de hometrainer. Daarnaast loop ik regelmatig de tuin even in om te zien of er nog wat te fotograferen valt. En verder vermaak ik me uitstekend met verslaggeving van de Olympische Spelen, vooral op de radio. En vanaf zaterdag komt daar het skûtsjesilen nog bij. Dus ik verveel me nog niet …

de vijver en de achterliggende border gezien vanaf het terras

’t Is stil bij de kamperfoelie

Geplaatst op door

De kamperfoelie in onze tuin is eigenlijk een indringer, die jaren geleden door de schutting heen onze tuin heeft weten te bereiken. Om te voorkomen, dat hij de klimop rond de pergola boven de vijver verdringt, proberen we hem kort te houden …

bloeiende kamperfoelie tegen de donkere achtergrond van de hazelaar

In voorgaande jaren lukte het nog wel eens om een vlinder, een hommel of een andere bestuiver op of in de buurt van de bloemen te fotograferen. Dit jaar heb ik vanwege het weer nog maar weinig gelegenheid gehad om eens lekker met de camera in de tuin te zitten wachten. Maar er zitten ook duidelijk minder insecten in de tuin. Het is stil bij de kamperfoelie …

bloeiende kamperfoelie tegen de donkere achtergrond van de hazelaar

Klein, maar fijn

Geplaatst op door

Ik ben even zoekende voor wat betreft de inhoud van mijn weblog. Daarom werk ik eerst maar even wat losse eindjes weg. Dit tweeluikje ontstond door in de tuin wat te spelen met de scherptediepte …

vingerhoedskruid met op de voorgrond een vaag roze bloemetje
op de achtergrond vaan zichtbaar vingerhoedskruid met op de voorgrond een scherp klein bloemetje

Bloemen in de voortuin

Geplaatst op door

Teruglopend van het perkje met de vele insecten aan de overkant van de weg, heb ik even gebruik gemaakt van de gelegenheid om een paar foto’s te maken van wat bloemen in de voortuin. Om te beginnen hingen daar de laatste bloemetjes van het vingerhoedskruid …

de laatste bloemetjes van het vingerhoedskruid

Langs het trottoir staat de witte hortensia al geruime tijd te bloeien met een overdaad aan bloemen. Dichter bij het huis staat een hortensia in verschillende tinten te bloeien …

witte hortensia's in de voortuin
close-up van de witte hortensia
roze en paarse hortensia's
roze hortensia's
paarse hortensia

De laatste blikvanger is de de vlinderstruik. In de achtertuin heeft hij nooit mooi gebloeid, hier in de voortuin lijkt hij zich meer op zijn gemak te voelen …

bloemen van de vlinderstruik

Tussen natuur en beton (3)

Geplaatst op door

Hopelijk is intussen duidelijk, dat het niet de bedoeling is dat de Ecokathedraal een opgeruimde en nette indruk maakt. Het is juist de bedoeling om de natuur zoveel mogelijk zijn gang te laten gaan over en tussen de bouwwerken. Het gaat om het samenspel tussen natuur en cultuur. De vrijwilligers grijpen in principe alleen in om de paden begaanbaar te houden en bij potentieel gevaarlijke situaties.

Na de tussenstop bij de tempel dalen over een trap in oostelijke richting af. Hoe verder we in de Ecokathedraal doordringen, hoe groener het lijkt te worden. We gaan het duister tegemoet …

we dalen van 'de tempelberg' via een trap af naar beneden

Ik vind het elk keer weer mooi om me onderaan de trap even om te draaien. Nu kijk je vanuit de duisternis het licht tegemoet. Een stukje verderop komen we na nog een volgende afdaling uiteindelijk weer op maaihoogte uit. Het enorme bouwwerk waar we zojuist bovenop stonden heeft aan de oostelijke wand een altijd weer intrigerende gekleurde band van gele en rode stenen …

de trap die naar 'de tempelberg' leidt
de muur met de gele stenen
fragment van de muur met de gekleurde stenen
op de grond liggen overwoekerde paaltjes
een tempel te midden van het groen

Het pleintje met de paaltjes en zuilen aan de voet van dat grote bouwwerk is net als een tempel wat verderop op een prachtige wijze opgenomen in de omringende natuur. Tijd voor een volgend rustmomentje om te genieten van de vele vogelgeluiden rondom. ‘Merlin Bird ID’ wist me te vertellen dat zelfs de wielewaal er zat te zingen. Dan denk je ‘die zal toch wel opvallen met zijn gele verenpak in het groen …’. Maar hoe ik ook zocht, hij liet zich niet zien …

een betonnen paaltje staat te midden van het groen

– wordt nog één keer vervolgd

Tussen natuur en beton (2)

Geplaatst op door

“Het ziet er allemaal netjes en opgeruimd uit,” was gisteren een veel voorkomende reactie. En zo is het ook. Het ziet er in de voorste deel van de Ecokathedraal eigenlijk altijd netjes uit. Maar dat komt niet zozeer door opruimwerk, maar door de nog steeds voortdurende bouwwerkzaamheden in dit gedeelte. De natuur heeft er nog geen kans gehad om steen en beton te vergroenen …

we gaan een stapje hoger in de Ecokathedraal

Dat wordt vanaf nu heel anders. De zuidwestelijke hoek, die tegenover tegenover ‘de Koepel’ ligt, is een stuk ouder dan wat in deel 1 te zien was. Er liggen een paar paden tussen bouwwerken van een kleine meter hoog. Hoe verder we lopen, hoe hoger de bouwwerken worden, en hoe meer de natuur terugpakt wat hem toebehoort. Op en tussen de los op elkaar gestapelde stenen vestigt zich na verloop van tijd een keur aan planten. Daarnaast bieden de kieren en spleten huisvesting aan vele insecten en spinnen …

spel van licht en schaduw in de Ecokathedraal
de natuur blijft zijn weg zoeken tussen de los gestapelde bouwwerken
de natuur maakt het paadje geleidelijk smaller
de natuur pakt terug wat van haar is
op 'de tempelberg' in de Ecokathedraal

Aan het eind van een van de paden gaan we linksaf. Daar beklimmen we een heuvel van een paar meter hoog. Bovenop die heuvel staat de tempel die op de laatste foto hierboven te zien is. Het is niet voor niks dat ik dit ‘de Tempelberg’ ben gaan noemen. Bij die tempel staat een muurtje waar ik meestal even ga zitten om mijn onderdanen wat rust te geven. In dit geval had ik daar zicht op bloeiend oranje havikskruid …

bloeiend oranje havikskruid aan de voet van de tempel

– wordt vervolgd

Tussen beton en natuur (1)

Geplaatst op door

Voordat het echt warm werd, heb ik in juni eindelijk weer eens een kijkje genomen in de Ecokathedraal bij Mildam. Zoals bekend bij een deel van de lezers, heb ik de Ecokathedraal zien groeien en veranderen sinds ik er in november 2002 voor het eerst kwam.

De driehoekige poort, die naam ‘Porta Celi’ heeft gekregen, is in 2014 gebouwd. Alle bouwwerken die nu rondom de poort staan, zijn er later bij gebouwd …

de 'Porta Celi' in het voorste deel van de Ecokathedraal bij Mildam

Het meeste recente bouwwerk staat op de eerste foto hieronder. Het staat helemaal links vooraan in de Ecokathedraal. Nadat ik onder de ‘Porta Celi’ door gelopen ben, sla ik meteen linksaf. Via een trapje daal ik af naar ‘de Koepel’, dit prachtige werk is in 2018 gereed gekomen. Het is enige bouwwerk in de Ecokathedraal waar je ook even naar binnen kunt stappen. Dat heb ik bij deze gelegenheid dan ook maar weer even gedaan. Het zag er keurig uit, dat heb ik wel eens anders gezien …

er wordt altijd rekening gehouden met de natuur in de Ecokathedraal
de koepel van los op elkaar gestapelde tegels
een kijkje in de koepel
een kijkje door het gat bovenin de koepel
op de voorgrond kleinere bouwwerkjes met in de verte de koepel

Als ik ‘de Koepel’ heb verlaten, steek ik het pad over om me in een wat ouder deel van de Ecokathedraal te wagen. Hier begint de natuur stukje bij beetje terug te pakken wat van haar is …

– wordt vervolgd