Een zwemmende kniptor

Tijdens een van mijn dagelijks rondjes door de tuin richtte ik mijn camera onlangs op een paar korenbloemen bij het vogelbad op het heuveltje …

Al snel werd mijn aandacht afgeleid van de bloemen door kleine rimpelingen op het wateroppervlak van het badje achter de bloemen …

Na een paar stappen stond ik aan de andere kant van het badje, zodat ik beter kon zien wat daar gaande was. Kijkend naar de langwerpige gedaante was meteen duidelijk dat er een kniptor te water was geraakt. Hoe het mijn zijn schoolslag gesteld was, weet ik niet, maar met de rugslag wist hij zich aardig te redden …

Omdat ik het na een paar foto’s wel genoeg vond, besloot ik hem de helpende hand te bieden om op het droge te komen. Ik had hem natuurlijk simpelweg uit het water kunnen scheppen, maar ik vond dat hij er wel wat voor moest doen. Daarom pakte ik een takje van de grond en hield dat vlak naast hem in het water. Hij klampte zich er meteen daadkrachtig aan vast …

Zodra ik het takje op een van de terrastafeltjes had gelegd, liet de kever het takje los. Even bleef hij versuft liggen, maar hij was nog maar nauwelijks opgedroogd, of hij krabbelde op en ging aan de wandel als er niets was gebeurd …

Een meikever met bokshandschoen

Zo af en toe zie ik eens een foto van een beest of beestje bij een medeblogger voorbij komen, waarvan ik denk: ‘Die zou ik ook nog wel eens voor de lens willen hebben …’ Terwijl ik met een kopje koffie naar buiten liep, zag ik woensdagochtend ineens een voorbeeld van zo’n beestje op het terras …

Hoewel ik er nog nooit eentje in het echt had zien, herkende ik hem meteen als een meikever. Nu weet ik natuurlijk niet hoe een meikever zich normaal gesproken gedraagt, maar deze maakte een wat versufte indruk en zag er niet echt fit uit. En dat was ook niet vreemd zag ik, toen ik hem vanaf de andere kant bekeek. Het beestje leek een soort van bokshandschoen om één van zijn linkerpoten te hebben …

Desondanks zag ik dat hij na een minuut of vijf in beweging kwam en in een bedaard tempo over het terras begon te lopen. Gerustgesteld liep ik even later naar binnen om een vers bakje koffie te halen. Dat had ik beter niet kunnen doen. Toen ik terugkwam, was de kever gevolgen …

Op het randje

Op één van de weinige warme dagen die we dit jaar hebben gehad, scharrelde er een tijdlang een zevenstippelig lieveheersbeestje rond op de rand van een waterbakje voor de vogels …

Groene schildwants in wintertenue

Begin maart liet ik hier al een paar foto’s zien van het eerste insect, dat ik op 20 januari had gekiekt op het compostvat achter in de tuin. Het was een groene schildwants in zomertenue. Mogelijk was hij als gevolg van de zachte winter van slag geraakt, waardoor hij al erg vroeg in het jaar groen was. ’s Zomers zijn ze normaal gesproken groen en voordat ze in winterslaap gaan, krijgen ze een bruine tint …

Vijf weken later, we schrijven dan 25 februari, zag ik weer een schildwants over dat compostvat kruipen. Ditmaal ging het om een bruin exemplaar. Dan zou het dus een groene schildwants in wintertenue zijn. Zo te zien, begint hij aan de randen van de schildjes met het voorjaar in aantocht intussen weer groen te kleuren …

En dan nog een nieuwtje uit de categorie ‘Grote vogels’: Mevrouw zeearend heeft haar eerste ei gelegd …  🙂

Het eerste insect

Het eerste insect dat zich dit jaar voor de macrolens van mijn camera meldde, was een groene schildwants

Nauwelijks merkbaar vielen er die middag wat kleine regendruppels. De eerste sneeuw die vier dagen eerder was gevallen, was al lang weer verdwenen en vergeten, toen ik deze wants over het compostvat zag trippelen …

Met ruim 9 ºC op de thermometer was het zelfs een stuk warmer dan gisteren en vandaag. Niet zo gek dus, dat hij zijn zomertenue al had aangetrokken. Maar toch wel een vergissing, lijkt me …

Tuinvaria – fauna

Na de bloemen van gisteren zijn vandaag de insecten aan de beurt, die ik de laatste dagen in de tuin heb aangetroffen. Om te beginnen een lieveheersbeestje dat een gerieflijk slaapplekje had gevonden …

Deze groene schildwants maakte maandagmiddag een ommetje over het glaswerk van de schuifpui. Wat een geluk dat de glazenwasser net was geweest …

Gistermiddag zag ik ineens een struiksprinkhaan in de hoek op het kozijn van de schuifpui zitten …

Rond half september zat de onderstaande vlinder op de hordeur van diezelfde schuifpui. ik denk dat het een buxusmot is.  Blijkbaar heeft die schuifpui toch iets aantrekkelijks voor insecten …

Mieren verslepen en slopen een rozenkever

Rozenkevers of Johanneskevers zijn enorm onhandige sukkels. Ze vliegen domweg overal tegenaan en landen waar het ze maar uitkomt. Vooral dat laatste is niet altijd even handig. De afgelopen tijd heb ik al meerdere exemplaren zien verdrinken in de vijver, nadat ze op de krabbenscheer waren gaan zitten en vervolgens in het water vielen …

Zelfs gewoon lopen levert al problemen voor ze op, volgens mij. En dat is ook niet zo gek als je naar die vreemd gevormde pootjes kijkt. Ergens aan gaan hangen gaat ze waarschijnlijk makkelijker af dan een stukje lopen. Onlangs lag er zo’n sukkelaar op zijn rug op het terras. Vermoedelijk was het hem niet gelukt om weer op zijn pootjes terecht te komen …

Toen ik vanuit een ooghoek op enig moment zag dat hij in beweging leek te komen, werd mijn aandacht getrokken. Een cohort mieren begon de rozenkever vlak voor mijn camera te verslepen en te slopen. En net als bij onze vleesverwerkende industrie was er ook bij die van de mieren geen moment sprake van afstand houden …