Gisteren in de tuin, vandaag in Den Haag … oranje boven …
Natuur & milieu …, minima & chronisch zieken beneden …
Categorie archief: Vlinders
In de luwte
Zo onstuimig als het dinsdag was op de westelijke Belterwijde, zo rustig was het op het oostelijke deel van dat water aan de andere kant van de weg …
Terwijl het zonnetje even doorbrak, hebben we daar een tijdje in de luwte gezeten. Een zweefvliegje kwam er even gezellig bij zitten …
Vlak naast me zat een spin in een opgerold blad te wachten tot een vliegje verstrikt zou raken in haar spinsels …
Het lukte zelfs om er nog even een groot koolwitje te kieken …
Kortom: het was genieten daar in de luwte, want ook het uitzicht was er mooi …
Wolkenstraten boven de Merskenheide
Het leek een fotogeniek dagje te worden, toen ik vanmorgen de gordijnen opende. En dus toog ik rond half twaalf gewapend met de camera en een paar broodjes naar de Merskenheide. Daar was ik al geruime tijd niet meer geweest, en stiekem hoop ik daar binnenkort weer eens een ree te kunnen fotograferen …
Terwijl ik een kwartiertje later het pad naar de heide betrad, streek er net een bont zandoogje op het informatiebord neer. Hij had zijn beste tijd wel gehad, maar ach, het bord zag er ook behoorlijk smoezelig uit, dus dat paste wel bij elkaar …
Halverwege het pad ben ik even naar het vennetje gelopen. Met een beetje geluk zou ik daar misschien nog een juffertje of een libel kunnen scoren. Dan zou ik wellicht meteen de determinatietabel voor juffers en libellen kunnen gebruiken, die een van de vrijwilligers in de Wieden me gisteren mailde …
Dat zat er vandaag helaas niet in. Er waren maar weinig van die gevleugelde rovertjes te zien, en als er al eens eentje in mijn buurt neerstreek, dan was het beestje steevast weer vertrokken, voordat ik het had kunnen fotograferen …
Daarom ben ik me maar op het landschap en de weerspiegeling van de wolkenstraten boven de Merskenheide gaan richten. Dit mag je met recht wisselend bewolkt weer noemen …
Na verloop van tijd ben ik nog even doorgelopen naar de heide. Daar aangekomen dreef er net een donkere wolkenstraat over de heide, waardoor er geen kleur overbleef. Omdat mijn benen zich op dat moment ook meldden, besloot ik rechtsomkeert te maken en terug te gaan naar de auto …
Dat was echter nog niet het eind van mijn tocht. Ik heb vervolgens een rondje gemaakt door een stukje Fryslân waar ik eigenlijk veel te weinig kom. Een aantal foto’s daarvan zullen er hier t.z.t. de revue nog wel eens passeren.
Vakantie
Een beetje blogger heeft geen vakantie, die gaat gewoon stug door met bloggen. Dat geldt ook al jarenlang voor mij, mijn eega heeft echter wel vakantie. Nu bijna heel werkend Nederland de vakantie er op heeft zitten, heeft Aafje een paar weken vrij …
Grote plannen hebben we niet, net als voorgaande jaren zullen we waarschijnlijk wel samen wat dagtripjes gaan maken en verder komen we die dagen wel door, want ook nu zal de tijd wel weer voorbij vliegen …
Kortom: we zetten de bloemetjes zo af en toe eens even buiten en we fladderen er eens een dagje uit. Daar zal ik zoals gebruikelijk op z’n tijd wel eens verslag van doen, en wie weet …, misschien neem ik tussendoor ook eens een vrije dag …
En mocht het hier ineens onverhoopt dagenlang stil blijven, dan heeft Aafje me waarschijnlijk ontvoerd …
Terug naar de Deelen
Eigenlijk had ik jullie vandaag een fotoserie zullen voorschotelen van de wervelende wolken waar ik gistermiddag vanuit de tuin geruime tijd naar heb zitten kijken, maar dat beeld is alweer achterhaald door de actualiteit van de mooie blauwe met vriendelijke wolkenplukjes van vandaag. Om de opgewekte nieuwsgierigheid even wat te stillen, laat ik één van de vele foto’s van gistermiddag zien. De rest van de serie volgt binnenkort wel …
Omdat het vandaag zulk mooi zomers weer is, heb ik rond het middaguur mijn beste beentje weer voorgezet om een fotokuiertje te maken. Het werd hoog tijd om weer eens een kijkje te nemen in De Deelen, een uitgestrekt complex van laagveenmoerassen ten noorden van Heerenveen in het lage midden van Fryslân …
Vanaf de bijna lege parkeerplaats ben ik over het oostelijke pad langs één van de petgaten het gebied in gegaan. Aan de waterkant kreeg ik de kans om mijn eerste distelvlinder van het jaar te fotograferen. Echt helemaal haarscherp staat hij er niet op, maar ik moest nogal wat voorover buigen, en een nat pak was hij me niet waard. Afijn, voor een eersteling kan het er wel op door …
Op dezelfde bloem – is het koninginnekruid? – kon ik ook nog even een snoepende zweefvlieg kieken …
Bijna aan het eind van het eerste petgat. Nog even een blik op het bruggetje in de verte, en dan op naar het bankje aan de andere kant van de boomwal achter me …
De blauwe knoop bloeit weer
Voor het eerst sinds lange tijd heb ik vanmiddag weer eens een fotokuiertje gemaakt aan de zuidkant van het Weinterper Skar. Ik had gehoopt wat libellen en juffers te fotograferen bij één van de vennetjes aan die kant, maar voordat ik daar was kon ik de verleiding niet weerstaan om me even op verboden terrein te begeven om wat foto’s te maken van de blauwe knoop op één van de blauwgraslandjes. De blauwe knoop (Succisa pratensis of Scabiosa succisa) is een vaste plant uit de kamperfoeliefamilie (Caprifoliaceae). De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als algemeen voorkomend maar sterk afgenomen …
Een hommel die zich tegoed deed aan het lekkers dat een van de bloemetjes te bieden had, wilde ook wel even op de foto …
Ook een geaderd witje wilde wel even helpen om het beeld wat te verlevendigen …
Een witje en een blauwtje
Het is dit weekend vlindertelweekend, daarbij is het de bedoeling om een kwartier lang alle vlinders te tellen die je in je tuin ziet fladderen of zitten. Wel, daar ben ik over het algemeen snel klaar mee, want met een gemiddelde van pakweg twee vlinders die ons tuintje dagelijks aandoen, moet ik al heel veel geluk hebben om in dat ene kwartiertje tussen de buien door een vlinder te zien …
Donderdagmiddag lukte het me om een klein koolwitje te fotograferen, terwijl het diertje zich tegoed deed aan de bloemen van één van de vlinderstruiken. Het viel nog niet mee om hem enigszins acceptabel op de foto te krijgen, want de wind deed bloemen en vlinder regelmatig heftig heen en weer zwiepen. Toen ik hem eindelijk echt scherp in beeld had, dook de vlinder met zijn kopje onder in de bloem, waardoor er een stukje van zijn rechter vleugel buiten beeld viel …
Gistermiddag lukte het me eindelijk om het blauwtje, dat zich regelmatig even in ons tuintje laat zien, in beeld te vangen. Deze kleine, o zo onrustige fladderaar, waarvan ik denk dat het een vrouwlijk boomblauwtje is, was me in de afgelopen weken steeds te snel af …
Ook nu nam het beestje weer niet de tijd om even rustig te poseren. Nadat ik de bovenstaande foto had gemaakt, vloog hij meteen weer op. Amper een meter verderop streek hij weer neer op een plant. Daar kon ik nog net één foto maken, voordat hij weer over de schutting naar de buren verdween …
Afanja's Weblog 