Hoe schijn bedriegt

Op de fotoserie die ik hier gisteren liet zien, lijkt het alsof er geen eind komt aan de bomen van de Kapellepôle. Schijn bedriegt echter. Zodra de drone wat hoger stijgt dan de omringende boomtoppen, worden al heel snel de randen van het natuurgebied de Kapellepôle zichtbaar. Rondom dit kleine stukje natuur liggen weilanden en akkers, gescheiden door boomwallen …

Morgen het hele verhaal …

Herfst in de Kapellepôle

Van het uitgestrekte open weidelandschap rond de Alde Ie neem ik jullie vandaag mee naar de beschutting van klein Fries natuurgebied ten zuidoosten van Drachten: de Kapellepôle. Hier heb ik in het verleden vooral mooie foto’s kunnen maken van diverse libellensoorten en andere insecten …

Vanuit het hart van het gebied heb ik de drone langzaam laten opstijgen om vervolgens een korte rondvlucht te maken, zodat jullie een idee krijgen van de uitgestrektheid van dit gebied. Woeste grond omringd door bomen zo ver het oog reikt …

De wetlands van de Alde Ie (2)

Ik houd van dit soort oude, natte weidegebieden. De Alde Ie (OpenStreetMap) slingert zich hier heel mooi tussen het oude patroon van sloten en greppels. Van bovenaf is dat nog veel mooier te zien dan vanaf de weg. Nu ik de beschikking heb over mijn drone, kan ik het gebied eens wat verder verkennen. Het lijkt zo vanuit de lucht zowaar groter dan het vanaf de weg lijkt …

Dit lijkt me ook een mooi plekje voor winterse opnamen. En als we geen winterweer krijgen, zeg ik: ‘laat het maar snel voorjaar worden, hier is rust, ruimte en plasdras genoeg voor een heleboel weidevogels …

De wetlands van de Alde Ie (1)

Nadat ik de foto’s van het vorige blogje had gemaakt, vroeg Jetske of ze Flip nog even in actie mocht zien. Natuurlijk mocht dat. Ik had niet voor niets voorgesteld om hier nog even te stoppen. In tegenstelling tot de eerste stop van de dag in het bos bij Heidehuizen, had ik hier op de vlakte alle ruimte om even een rondje te vliegen …

En dat deed ik dan ook. Maar niet, nadat ik Flip eerst even een paar selfies van ons had laten maken. Die opnamen zijn helaas niet showcase waardig geworden, omdat Flip buiten mijn weten om een onhandige instelling had gekozen. Zo blijft er in ieder geval nog iets om samen aan te werken …

Morgen nog wat foto’s van dit mooie natte stukje Fryslân.

Laatste stop: de Alde Ie

Nadat we de Opsterlandse Compagnonsvaart hadden gevolgd tot Lippenhuizen, stelde ik voor om een laatste stop te maken aan de Alde Ie (OpenStreetMap). De natte weilanden aan weerszijden van deze smalle, door het landschap slingerende landweg waren in het voorjaar vaak een klein paradijsje voor weidevogels. Hoe dat tegenwoordig is, weet ik niet, want sinds de weg in 2011 is afgesloten voor alle doorgaande verkeer, kom ik er niet zo vaak meer …

Kris kras over de heide

De Merskenheide (OpenStreetMap) is een klein natuurgebied met heide en bos dat wordt beheerd door Staatsbosbeheer. De ontstaansgeschiedenis van de Merskenheide begon in de middeleeuwen, toen het hoogveen werd ontgonnen voor de landbouw. Maar door de ontginning kwamen de onderliggende dekzandruggen steeds meer tevoorschijn. Deze onvruchtbare dekzandruggen waren niet geschikt voor landbouw en veranderden al snel in heidegrond. Daar hebben we nu nog steeds een aantal mooie kleine natuurgebieden zoals de Merskenheide – ingeklemd tussen weilanden en akkers – aan overgehouden …

De Merskenheide van boven

Onlangs liet ik hier al wat luchtfoto’s zien van kleine stukjes natuur ten westen van Drachten. Nu ben ik toe aan een postzegeltje woeste grond, dat 8 km ten zuidoosten van ons huis ligt: de Merskenheide (OpenStreetMap). In het verleden heb ik daar vaak een rondwandeling van ca. 2,5 km gemaakt. Afgelopen zomer ben ik er voor het laatst geweest, toen ben ik de heide op geweest met mijn iLark. Vorige week vond ik, dat het tijd werd om er eens wat luchtopnamen van te maken. Vandaag een paar foto’s, morgen een korte video …