Te huur – natte horeca

Na ruim 14 jaar heb ik mijn fotomaatje gisteren voor het eerst eens meegenomen naar het uitgaanscentrum van Drachten. De portemonnee kon dicht blijven, want het is al een jaar lang triest gesteld met het uitgaansleven …

Aan de Noord- en Zuidkade, traditioneel het uitgaanscentrum voor Drachten en een groot deel van de omliggende dorpen. lijkt alleen ‘Horecamakelaardij  Koolmees, Wiebes & Hoekstra’ binnenkort nog goede zaken te doen. Als het kabinet de portemonnee niet trekt om horeca, cultuur en een groot deel van de middenstand ruimhartig financieel te ondersteunen, dan ziet ’t er zeer somber uit tegen de tijd dat we hopelijk eindelijk weer wat vrijer kunnen leven …

Vreemd genoeg zijn alleen de gevels van het oude vertrouwde Jenifeu, waar Aafje en ik elkaar ooit in de jaren 70 al eens hebben leren kennen, gevrijwaard gebleven van de protestborden …

Licht in de duisternis

Hebben jullie dat ook wel eens … dat je een al wat oudere fotoserie in je archief ontdekt waar je nog niets mee hebt gedaan? Ik had dat toen ik dit weekend een serie ontdekte, die ik op 13 januari 2013 in het centrum van Drachten heb gemaakt. Er stonden indertijd vier grote bouwkranen vlak bij elkaar op het Raadhuisplein, waarvan er eentje ter gelegenheid van de voorbije feestdagen was verlicht …

En dan denk je ‘Waarom heb ik daar indertijd niks mee gedaan?’
Wel, het antwoord is simpel: mijn logje ‘Weerbeeld januari 2013’ leerde me zojuist, dat het die nacht begon het te vriezen en dat bleef het daarna twee weken doen. In de dagen en weken daarna heb ik me volledig gericht op ijs- en sneeuwpret …

Druppels in de zon

Na een regenachtige nacht was de lucht vanmorgen al snel helder blauw en scheen de zon lekker …

Na de koffie heb ik meteen een rondje door de tuin gemaakt om wat druppelfoto’s te maken …

Echt bijzonder zijn ze niet geworden, maar op de laatste kun je met een beetje goeie wil ons huis ontwaren …

Drijvend rietmozaïek

‘De kunst ligt op straat’ hoor je wel eens. In Drachten blijkt de kunst deels uit het straatbeeld te zijn verdwenen, zo heb ik de afgelopen dagen ontdekt. Maar gelukkig ligt de kunst niet alleen op straat …

Op de oever van het meertje De Leijen trof ik na een winderig weekend aan lagerwal eens een fraai drijvend rietmozaïek aan …

Gezocht: ouders met kind

Behalve ‘Moeder die haar kind leert zwemmen’ en ‘Kwebbelende vrouwen’ heeft er nog een beeld van beeldhouwer Kees Verkade in Drachten gestaan. Dit beeld – ik noem het gemakshalve even ‘Ouders met kind’ – was volgens mij het eerste beeld van Kees Verkade dat begin jaren 70 geplaatst werd in de Zuiderbuurt-Promenade.

Om het trio vol te maken had ik dit beeld ook graag willen fotograferen, maar het lijkt helaas te zijn verdwenen. Meer dan een oude krantenfoto heb ik er niet meer van terug kunnen vinden. Omdat het ook niet meer op de lijst met beelden van de gemeente staat, vermoed ik dat de gemeente dit beeld intussen heeft verkocht …

Peije Rasp, de laatste speelman

Vanaf het Franse Pleintje wandelde ik naar het carillon, dat precies in het centrum van het oude Drachten staat. Tot de demping van de Drachtster Vaart halverwege de jaren 60 lag hier een ophaalbrug om van noord naar zuid te kunnen komen …

Tussen 2012 en 2015 is de Drachtster Vaart vanaf het centrum in westelijke richting heropend. Ten tijde van de turfwinning bracht ’t water welvaart, tegenwoordig hoopt men een graantje van het watertoerisme mee te pikken …

Aan de waterkant staat een beeld van Peije Rasp (1879- 1941), gemaakt door Mindert Wilstra. Peije was een in Ureterp als Freerk de Jong geboren straatmuzikant. Hij was de laatste echte speelman die bijna veertig jaar door Zuidoost-Fryslân zwierf met zijn trekharmonica. Hij speelde wat de mensen wilden: “Wat moat it wêze, in psalmke of in walske?” was zijn gebruikelijke vraag. Hij speelde op bruiloften en partijen, maar scharrelde ook als straatmuzikant zijn kostje bij elkaar. Hij begeleidde reisjes van ouden van dagen en zorgde ’s winters voor sfeer op het ijs. Bekend is het verhaal dat hij eens op zijn knieën voor het open raam van een ziek kind een uur lang zachtjes muziek maakte. Geen wonder dus dat Peije een eervol plekje in het centrum van Drachten heeft gekregen op de plek waar hij veel heeft gespeeld …

Op de draagbalken van het carillon staat een tekst van de schrijver en dichter Harmen Wind. Deze tekst verwijst naar de vier elementen: aarde, vuur, water en lucht en is zowel in het Nederlands (buitenkant) als in het Fries (binnenkant) aangebracht. Ook de relatie van Drachten met de turfwinning en het belang van de Drachtster vaart liggen in de tekst besloten…

Kwebbelende vrouwen

Gisteren liet ik hier al het beeld ‘Moeder die haar kind leert zwemmen’ zien. In de Noorderpromenade in Drachten staat een tweede beeld van Kees Verkade. Op één van de bankjes rondom de plataan op het Franse Pleintje zitten sinds 1973 twee ‘Kwebbelende vrouwen’ …

Het kunstwerk stelt onmiskenbaar twee winkelende vrouwen voor, die even uitrusten op een bankje. Zonder gedetailleerd te werk te gaan, beeldt de kunstenaar met simpele lijnen en vormen de beide vrouwen heel goed uit. De bronzen bank is onderdeel van de bankjes rond de boom. Op een drukke, zonnige dag vallen de twee kwebbelende vrouwen nauwelijks op tussen het winkelende publiek dat rondom hen plaatsneemt …