Wie gisteren de drogende netten heeft bekeken, heeft wellicht opgemerkt dat er steeds wat minder kleur in de foto’s zat …
Daarom heb ik ervoor gekozen om de laatste netten vandaag maar in zwart-wit te laten drogen …
Zelf begin ik het drogen van mijn netten intussen steeds beter onder de knie te krijgen … 🙂
Zo te zien wordt er op Urk nog steeds ’s nachts gevist …
Want er hingen bij de haven overdag op verschillende plaatsen netten te drogen …
Hoewel ik niet zo’n visser ben, lijkt het mij ook wel wat om mijn netten maar eens even te laten drogen …
Het rondje om de Urker haven is me dinsdag niet in de koude kleren gaan zitten, maar des te meer in mijn benen. Eigenlijk was de hele fotokuier net wat te ver voor me, vooral ook omdat we natuurlijk ook nog even naar de vuurtoren moesten (de foto’s daarvan houdt u nog tegoed). Eenmaal bij de vuurtoren aangekomen stelde Jetske voor om de auto op te halen, zodat ik mijn benen niet nodeloos extra hoefde te belasten, maar dat aanbod heb ik natuurlijk -eigenwijs en volhardend als ik af en toe ben- afgeslagen.
Enfin, het was weer gezellig en het heeft me toch wel een aantal aardige foto’s opgeleverd. Klik en kijk maar even mee …
Voordat we donderdagavond naar Paesens-Moddergat gingen om daar van de zonsondergang te genieten, hebben we ’s middags een tijdlang rondgekeken bij de haven van Lauwersoog (kaartje Google Maps) …
Bij de monding van de haven waren een paar meeuwen op zoek naar wat hartige versnaperingen, één van de meeuwen wist na enige tijd een klein zeesterretje te verschalken …
Het smaakte blijkbaar goed, want meteen nadat hij het hapje had weggewerkt, scharrelde hij verder om te kijken of er nog meer lekkers te vinden was …
De Jan Durkspolder is in 1960 aangekocht door de natuurbeschermingsorganisatie It Fryske Gea en daarna jarenlang beheerd als graslandgebied. Om rond het Nationaal Park De Alde Feanen meer moeraslandschap te creëren werd het gebied in 1989 ontpolderd en werd de bemaling stopgezet. Hierdoor kwam de Jan Durkspolder grotendeels permanent onder water te staan.
Deze onnatuurlijk situatie kon in 2006 worden aangepakt met een aanpassing van de waterhuishouding. Bovenop de natuurlijke seizoensschommelingen (’s winters een hoog en ’s zomers een laag waterpeil) werd er een cyclisch peilbeheer ingevoerd. Dat betekent dat het gebied een aantal jaren achtereen als een plas/dras-gebied wordt beheerd, om daarna weer een aantal jaren onder water te worden gezet. Elders in de polder gebeurt gelijktijdig het omgekeerde. De vegetatie en veel vogels profiteren van deze maatregelen. Het gebied is nu een eldorado voor (water)vogels die vanuit de vogelkijkhutten en de uitkijktorens prachtig geobserveerd kunnen worden. Verrekijker en zoomlens zijn hierbij van harte aanbevolen …
Toen ik de uitkijktoren “Romsicht” maandagmiddag had beklommen, voer er net een schip in zuidelijke richting door de Hooidamssloot. Over deze tamelijk druk bevaren waterweg krijgen diverse fabrieken op het Drachtster industrieterrein “De Haven” grondstoffen aangeleverd. Ook dit schip -de Catheli- was onderweg naar Drachten …
In noordelijke richting ligt aan de horizon het watersportdorp Earnewâld tussen de bomen verscholen, diverse skûtsjes hebben hier hun thuishaven …
Draaien we verder naar rechts, dan kijken we over het rietland van de Jan Durkspolder in de richting van Oudega …
Door even in te zoomen, is in die richting de oudste vogelkijkhut in de Jan Durkspolder te zien …
We draaien nogmaals naar rechts en zien dan ca. 8 km in oostelijke richting aan de horizon Drachten liggen …
Door in te zoomen krijgen we de kolos van veevoederfabriek Agrifirm -in de volksmond nog altijd bekend als De CAF- op het industrieterrein De Haven in beeld …
Nog weer wat verder draaiend zien we in zuidelijke richting de Hooidamsbrug, de toegangspoort naar de Drachtster Haven …
Zoomen we uit, dan zien we aan de overkant van de Hooidamssloot het ondergelopen land, dat maandagmiddag het eerste onderwerp van mijn fotoserie was…
Zo, we hebben alle kanten op kunnen kijken vanaf de toren “Romsicht”. Tijd om af te dalen naar de oude fundamenten van de boerderij “Romsicht” en nog even aan de picknicktafel te zitten, en dan terug naar de auto …
Maandag ben ik met een goede vriend – een kunstenaar die altijd geïnteresseerd is in (abstracte) landschappen naar Lauwersoog geweest, in het uiterste noorden van ons land. We hebben er een tijdje rondgekeken in de haven.
Er lag onder andere een groot droogdok, dat gebruikt werd voor het onderhoud van een reddingboot …
Monday I’ve made a trip with a good friend – an artist who’s always interested in (abstract) landscapes – to Lauwersoog in the most northern part of the Neteherlands. We’ve been looking around in the harbour for a while.
A great dry-dock was used for maintainance of a lifeboat …
We kregen toestemming om aan boord van het droogdok wat foto’s te maken. Dit is wat ik zag, toe ik vanaf het dek van het grote droogdok omhoog keek …
We were allowed to come on board of the dry-dock to make some photos. This is what I saw, looking up to the sky from the deck of big dry-dock …
Vervolgens hebben we een tijdlang heerlijk aan het water gezeten. In noordelijke richting hadden we zicht op de R.J. Cleveringsluizen …
Later we sat down by the waterfront. Looking north we could see the might sluices R.J. Cleveringsluizen …
In zuidelijke richting keken we uit over een glinsterend Lauwersmeer …
In southern direction we saw the sparkling lake Lauwersmeer …
Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Maak er een mooi weekend van! … – … Enjoy your weekend!
Sinds de demping van de Drachtster Vaart aan het eind van de zestiger jaren heeft de gemeente Smallingerland nog slechts één beweegbare brug, de Hooidamsbrug in het westelijk deel van de gemeente. Hieronder een foto van de brug gezien vanaf de zuidkant bij De Veenhoop …
De brug vormt de enige verbinding over de weg voor de bewoners van de Hegewarren met de rest van de wereld en kruist de drukke vaarweg naar de haven van Drachten. Kortom: de Hooidamsbrug is een belangrijke verbindingsschakel voor de gemeente. Op de onderstaande foto is de brug te zien vanaf de noordkant …
De laatste keer dat ik op de brug heb staan fotograferen, was op dinsdag 4 januari, vlak nadat het vaarverbod was opgeheven en een eerste schip de ijsvloer had uiteengereten en een lang lint van schotsen restte …
De brug maakte allerminst een solide indruk. Hij leek met kabels en linten op provisorische wijze bijeen te worden gehouden …
De werkelijkheid was iets minder erg, maar veel scheelde het niet, want er zijn al langere tijd problemen met de bediening van de brug …
Regelmatig deed zich een storing voor, die problemen voor het weg- of het waterverkeer tot gevolg had …
Het was duidelijk: dit was een brug met verdriet …
Wordt vervolgd …
Afanja's Weblog 