Gisteren stond er weer een gezamenlijke fotokuier met mijn fotomaatje Jetske op het programma. Het was helaas een bewolkte en wat grijze dag, maar dat belette ons niet om bij Olterterp een boswandeling te maken en nog maar eens op zoek te gaan naar paddenstoelen, het is er tenslotte de tijd voor. Nadat we onderweg al een keur aan paddenstoelen hadden gezien, die we ook deels hebben gefotografeerd, kwamen we aan het eind van de kuier langs een vliegenzwam …
Om hem zo goed mogelijk met al zijn prachtige details in beeld te brengen, ging Jetske er maar weer eens goed voor liggen. De vliegenzwam was niet meer helemaal gaaf, maar daar wist Jetske weer goed gebruik van te maken, kijk hier maar eens …
Dankzij het volledig kantelbare schermpje op mijn camera, hoefde ik het mezelf gelukkig een stuk minder moeilijk te maken om de vliegenzwam toch netjes te kunnen kieken …
“Hé.., de achtergrond van ‘Wat een waar man!’ 🙂 Ik heb de aflevering net nog weer een keer bekeken, Afanja voor z’n weblog aan het werk, het blijft leuk!” Dat was de reactie van boerin Hendrika bij het zien van de foto’s van het Witte Meer, die ik hier afgelopen donderdag liet zien. Die herinnering had ik woensdag ter plekke ook al met mijn fotomaatje gedeeld, en daar voegde ik er nog een tot dusver onbekend gebleven detail aan toe …
Hendrika verwees met haar opmerking naar een programma van Omrop Fryslân TV, waarin ondergetekende in oktober 2007 werd geportretteerd. Weerman Piet Paulusma had indertijd een wekelijks programma getiteld ‘Wat in waar man’ (Wat een weer man). In dat programma werd het weer gecombineerd met een fotowedstrijd. Dat was natuurlijk net wat voor mij, en nadat ik in één van de afleveringen als weekwinnaar uit de bus kwam, kreeg ik de vraag voorgelegd of er voor het programma een portret van mij gemaakt mocht worden …
En zo ging ik op 7 oktober 2007 op pad met een cameraman en een verslaggever van Omrop Fryslân TV. Nadat we bij ons thuis koffie hadden gedronken en er in huis en tuin wat opnamen waren gemaakt, nam ik de mannen mee naar een mooie oude beukenlaan bij Olterterp …
Omdat ik me ook toen al bezighield met macrofotografie, leek dat me een goed plekje om te beginnen vanwege de herfstkleuren en de paddenstoelen die er groeiden. Indertijd was het laag-bij-de-grondse fotowerk nog tamelijk favoriet, omdat ik toen nog een stuk makkelijker door de knieën ging (en vooral ook weer kon opstaan) dan tegenwoordig …
Indertijd maakte ik dan ook aanzienlijk meer foto’s van paddenstoelen dan heden ten dage, want de MS blijft gestaag zijn slopende werk aan mijn lijf voortzetten. De cameraman van de Omrop had er met zijn loodzware camera ook nog geen probleem mee om even diep af te dalen voor een close-up …
Voor een tweede buitenset stelde ik voor om nog even naar het iets verder gelegen Witte Meer te gaan. Nadat ik daar nog het een en ander had verteld over mijn dagelijkse doen en laten, maakte de cameraman nog een laatste shot van het wateroppervlak. En nu kom ik toe aan het nog niet eerder vertelde deel van deze kleine geschiedenis …
Bij mij sloeg op dat moment de vermoeidheid toe, dat was overigens niet zo verwonderlijk, want we waren intussen ook al ruim twee uur bezig geweest. Om vooral mijn benen even wat rust te geven, besloot ik even op één van de balken te gaan zitten, die daar ’s winters aan de rand van de ijsbaan als bankjes dienen t.b.v. het aanbinden en weer losmaken van de schaatsen. Met een korte droge krak brak het uiteinde van de balk af, waarna ik met de benen in de lucht achterover op mijn rug viel. De balk bleek compleet verrot te zijn …
Bij dat alles had ik alle geluk van de wereld. Om te beginnen was het niet erg nat achter het bankje, zodat de schade beperkt bleef tot een nat zitvlak en een paar natte ellebogen. Maar belangrijker nog: de cameraman was op het bewuste moment nog volledig geconcentreerd op zijn shot van het Witte Meer. Lachend keek hij op van zijn camera, toen hij mij zag liggen: “Ooh, wat jammer dat ik dat beeld gemist heb … dat zou een fantastische blooper geweest zijn … ;-)” Daarna schoten beide mannen me overigens keurig te hulp om overeind te krabbelen, waarna we er met zijn drieën nog even hartelijk om hebben gelachen …
Ook verder liep het verhaal goed af. Aafje en ik werden samen met andere deelnemers uitgenodigd voor de prijsuitreiking van de fotowedstrijd op vrijdag 14 december en voor het bijwonen van het live tv-programma ‘Faktor Freed’. Daarna was het nog lang gezellig in de kroeg van Omrop Fryslân …
De hoofdprijs van de fotowedstrijd ging aan mijn neus voorbij, maar met een eervolle tweede plaats voor de onderstaande foto, getiteld “Kleurenexplosie op de grijze dag” was ik dik tevreden …
En dan tot slot nog even het 6 minuten durende portret dat een paar weken later werd uitgezonden in het programma ‘Wat in waar man” …
Tijdens één van mijn laatste fotokuiers in de droge herfst van 2014 – waarover in de loop van de week meer – trof ik in het bos bij Beetsterzwaag deze achteloos achtergelaten laars aan …
Kijkend naar de weersverwachting voor de komende week zou de eigenaar nog wel eens spijt kunnen krijgen van deze onbezonnen actie …
Sinds ik in oktober 2005 ben begonnen met bloggen, heb ik voor mijn gevoel niet eerder een aantal dagen achtereen foto’s van paddenstoelen getoond. Maar daar moet ik dan wel aan toevoegen, dat ik ook niet eerder zoveel mooie paddenstoelen bijeen heb gezien als dit jaar tijdens twee fotokuiertjes. En omdat de bosgrond mooi droog was, heb ik mijn camera ook niet eerder zo vaak zo laag bij de grond op paddenstoelen gericht. Meestal beperkte dat zich in voorgaande jaren tot de kleurige vliegenzwam …
Omdat het zonde zou zijn om ze in het archief te laten verstoffen, laat ik ook op deze zonnige herfstdag – waarop de temperatuur in ons tuintje intussen is opgeklommen tot 18,5 ºC – weer een paar foto’s zien van een prachtige paddenstoel. Ook in dit geval waag ik me maar niet aan naamgeving. Ik vind het gewoon een mooi en gezellig dikkerdje, dat zo te zien steviger overeind staat dan veel andere paddenstoelen …
UPDATE:
Uiteindelijk werd het vanmiddag om 15:12 uur 21,2 ºC in ons tuintje, en dat is toch wel heel netjes voor de 22e oktober. 🙂
Tijdens mijn paddenstoelenjacht in het bos bij Olterterp trof ik vrijdagmiddag onder andere dit fotogenieke groepje paddenstoelen aan op een stuk hout …
Ook hier ben ik weer even diep door de knieën gegaan om te bekijken wat er onder de hoed zat, en dat waren net als bij de vliegenzwam plaatjes …
