Een eerste rondblik

Aangekomen op de plaats van bestemming, ging rietsnijder Klaas Jan meteen weer aan het werk. Terwijl Jetske hem volgde met haar camera, besloot ik Flip eerst even in stelling te brengen, zodat ik vanuit de lucht een eerste indruk kon krijgen van de locatie waar we zaten …

Het was meteen duidelijk dat we hier echt alleen per boot konden komen. Dit deel van de Wieden was zonder brug of pont door water omringd. Op de eerste foto is ongeveer in het midden een parkeerplaats met een aantal auto’s te zien, daar loopt ook de enige weg in de omgeving. Dat is ook de plek waar onze auto stond en waar Klaas Jan ons heeft opgepikt …

Voor de goede kijkers is op de laatste foto onderaan op 1/3 van links de blauwe gestalte van Jetske te zien. Rechts daarvan zit ik in mijn zwarte vest op een stoel met de afstandsbediening van de drone. Een klein stukje verderop is Klaas Jan aan het werk, later meer daarvan …

– wordt vervolgd

Per boot het riet in

Zoals ik gisteren al schreef, ben ik opnieuw een dagje met fotomaatje Jetske het riet in geweest. Waar eerdere bezoeken aan de rietsnijders allemaal in de Weerribben waren, gingen we nu naar de Wieden. Daar was rietsnijder Klaas Jan aan het werk in een stuk rietland dat door zijn collega Jan S. gepacht wordt van Natuurmonumenten …

Om op de locatie te komen waar de mannen aan het werk waren, moesten we eerst een stuk varen, want ze hebben in die contreien meer waterwegen dan gewone wegen. Nadat Jetske hem een appje had gestuurd, pikte Klaas Jan ons op een vooraf afgesproken locatie op (kaart OpenStreetMap) …

Tijdens de vaartocht, die nog geen tien minuten duurde, kwamen we o.a. langs een andere rietsnijder en passeerden we het Stroïnkgemaal en een paar knobbelzwanen. Het was een mooi en bijzonder begin van wat een prachtige eerste voorjaarsdag in het rietland werd …

– wordt vervolgd

Een dagje in het riet

Mijn fotomaatje verkeert in de gelukkige omstandigheid dat ze in rustige perioden haar werktijd deels zelf kan invullen. Dat stelt ons vandaag in de gelegenheid om op deze mooie voorjaarsdag samen het rietland in te gaan. Nadat mijn drone in januari het spoor bijster raakte in de mist boven de Weerribben, hoop ik vandaag met helder weer op een herkansing boven de Wieden …

Rietsnijders op het ijs

Zoals de vaste volgers wel weten, heb ik in 2010 en 2011 door de seizoenen heen video-opnamen gemaakt van de werkzaamheden van een paar rietsnijders in de Weerribben. Tot mijn geluk en dat van de rietsnijders konden de mannen in januari 2010 een paar dagen maaien op het ijs. Dat heb ik ze sindsdien niet meer zien doen, dus met die opnamen ben ik nog steeds erg blij …

Nu er weer ijs op de vijver ligt en er in de loop van de dag weer sneeuw wordt verwacht, is dit een goed moment om de mooiste opnamen van de ‘Rietsnijders op het ijs’ nogmaals onder de aandacht brengen …

* De man in de groene jas is de schoonvader van rietsnijder Klaas-Jan, tevens de zwager van mijn fotomaatje Jetske

Jong geleerd

Ik heb het er hier wel vaker over gehad, veel rietsnijders in de Weerribben zijn op de een of andere manier familie van elkaar. Wij waren vorige week weer te gast bij rietsnijder Klaas-Jan, de man op de eerste foto. Klaas-Jan heeft het vak geleerd van zijn opa, en hij is een neef van mijn fotomaatje Jetske, die zelf de dochter is van een rietsnijder. Klaas-Jan werd die dag geholpen door een oom en een neef …

En natuurlijk was Klaas-Jan zijn kinderen er. Zijn dochter vermaakt zich een tijdlang prima als ‘chauffeur’ van de trekker. Klaas Jan zijn zoon stapt al bij zijn vader in het rietland rond sinds hij peuter was. Het kan verbeelding zijn, maar als dat knaapje in het rietland is, lijkt het hele kleine en speelse eraf te zijn. Terwijl hij druk bezig was met het afvoeren van de ruigte naar het vuurtje verderop, keek hij nog eens goed naar het kammen van het riet. Nog even, dan zou hij vast ook groot genoeg zijn om dat werk te doen, leek hij te denken …

Of het zo ver komt, is nog maar de vraag. De rietcultuur staat onder druk. De toekomst zal het leren …

Vuurtje stoken

Het was een drukte van belang in het rietland die middag. In het eerste deel van deze serie vertelde ik al, dat ook vrouwen en kinderen er waren. De vrouwen vertrokken na de lunch weer, maar de kinderen bleven. Terwijl er door de rietsnijders hard werd gewerkt, hielden vooral de jongens zich bezig met vuurtje stoken. Welk kind krijgt nou de kans om dat legitiem te doen? Met het verbranden van de ruigte is menig rietsnijder zijn carrière begonnen, denk ik. Eerst kijken, en daarna het vuurtje brandend houden …

Tot nu toe mogen rietsnijders in de Weerribben het riet‑ en maaiafval in de winter onder een speciale stookontheffing verbranden. Daar lijkt echter vroeg of laat verandering in te komen. De kans is groot dat het op enig moment als groenafval moet worden afgevoerd. Voor het milieu zal dat ongetwijfeld beter zijn, maar toch gaat er weer een stukje charme van het werk verloren, denk ik …