Ter oriëntatie

Ik begin vandaag eens met een kaartje. De Weerribben liggen ruwweg binnen de gele lijnen. Ten zuiden van dit kaartje gaan de Weerribben over in de Wieden. Samen vormen ze Nationaal Park Weerribben-Wieden. Vanaf mijn plekje bij de pijl had ik met de drone vooral direct zicht op het gebied binnen de rode cirkel ….

Over de buurtschap Nederland ten zuiden van onze locatie hadden we het al gehad. In noordwestelijke is Kalenberg te zien, een dorp aan weerszijden van de Kalenbergergracht. Dit dorpje ligt midden in de Weerribben, het is dan ook het rietdorp bij uitstek. Kijkend naar het oosten zien we het lintdorp Wetering liggen, met daarachter Steenwijk, waarvan de kerktoren nog net zichtbaar is op de vijfde foto hieronder…

Tot slot – niet op de kaart – maar aan de horizon nog net zichtbaar, hoogbouw van het ongeveer 17 km naar het zuidoosten liggende Meppel …

– wordt vervolgd

De route naar het riet

In de header zie je de buurtschap Nederland. Daar zijn wij dus van links naar rechts dwars doorheen gereden. Op de foto hieronder zie je Naderland nog eens. Aan het eind zijn we rechtsaf geslagen om langs het water, over het fietspad naar het rietland te rijden …

Op de eerste twee foto’s hieronder zie je het fietspad van links naar rechts tussen de bomen en tussen rietland en petgaten door slingeren. Op de derde en de vierde foto zie je de plek waar de auto’s geparkeerd staan. Daar vandaan zijn we over het onder je voeten verende rietland naar de lichtblauwe schaftkeet gelopen. Laat ik het erop houden, dat het een pittige kuier was. Op de laatste foto kun je mij nog net in de schaduw van de keet zien zitten. Dat is een goed plekje om een helder beeld te hebben op de afstandsbediening, waarmee ik de drone bestuur …

– wordt vervolgd

Daar komen de rietsnijders

We zaten nog maar net, toen we de auto van Klaas Jan zagen naderen over het fietspad dat zich tussen de afgezaagde boomtoppen door slingerde …

Op de aanhangwagen stond een grote handmaaier. Terwijl Klaas Jan hem van de wagen reed, vertelde hij dat zijn oom Errie (the man in black) een verbetering op de machine had aangebracht. Een soort zelf bedachte update zeg maar …

Na een pittige wandeling over de geurige kragge voegden Jetske en ik ons enige tijd later bij de mannen in het achterliggende rietland. Daar startte Klaas Jan meteen de rietmaaier om hem onder het toeziend oog van nieuwsgierige collega’s aan een eerste proefrit te onderwerpen …

Het was al snel duidelijk dat de machine perfect werkte. De golden retriever Rhena zag dat het goed was. Terwijl zij een lekker plekje zocht om te gaan liggen, bracht ik mijn drone in stelling …

– wordt vervolgd

Op de boot terug

Aan alles komt een eind, zo ook aan deze prachtige voorjaarsdag in het rietland in de Wieden. Het was goed en gezellig om weer even bij te praten met Klaas Jan. Daarnaast was ik vooral blij dat ik ditmaal mooie dronebeelden heb kunnen maken van het werk van de rietsnijders …

Nog een laatste rondblik over een deel van het rietland vanuit de lucht, daarna was het tijd om in de boot te stappen voor de eerste van drie etappes op weg naar huis. Omdat Klaas Jan ons de toeristische route wilde tonen, moest hij eerst de boot van zijn collega nog even verleggen. Daarna voeren we om te beginnen door een paar mooie smalle kreken waar je normaal gesproken als toerist niet snel komt. Via wat bredere wateren kwamen we vervolgens na enige tijd weer terecht op de locatie waar we ’s ochtends waren opgestapt …

– slot

Het betere sjouwwerk

Het gekamde riet wordt netjes in een verzamelbak gelegd. Wanneer de juiste hoeveelheid is bereikt, wordt dat riet bij elkaar gebonden in een grote zogenaamde transportbos …

Na het binden wordt die bundel riet opgetild tot de onderkant zichtbaar is. Die onderkant moet recht zijn. En recht is alleen recht als het recht is. Heel secuur gebruikt Klaas Jan zijn snit om ook de laatste uitstekende stengel af te snijden …

Met een zwaai neemt hij vervolgens dat dikke bos riet op zijn schouder om het naar de verzamelplek te brengen. Een jaar of tien geleden heb ik ook nog eens een paar van die bossen op een aanhangwagen gelegd. Dus ik weet, dat ze echt zwaar zijn …

– wordt vervolgd

De rietsnijder kamt

En als het riet gemaaid is en mooi in schoven in het rietland staat, moet het afval eruit verwijderd worden. Daar heb ik een paar dagen geleden al het een en ander over verteld. Maar ik kan het natuurlijk veel beter laten zien. Dan zie je goed hoe de rietsnijder al het geoogste riet door zijn handen laat gaan …

– wordt vervolgd

Een viervoeter in het riet

De golden retriever Rhena vergezelt Klaas Jan vrijwel altijd als hij in het rietland aan het werk is. De oudste foto die ik van Rhena heb, dateert uit april 2016. Daarop komt ze samen met Kelev – de hond van rietsnijder en schoonvader Klaas – blijmoedig naar Jetske en mij toe rennen …

Tegenwoordig rent Rhena niet meer zo hard, maar ze hoort er nog altijd bij. Alleen naar dit rietland in de Wieden gaat ze niet graag mee. Dan moet ze met de baas op de boot. En als ze ergens een hekel aan heeft, is het aan een vaartochtje. Met een simpel trucje weet klaas Jan haar echter steeds weer mee te krijgen. En als ze er dan eenmaal is, is het goed. Ze zoekt strategisch een plekje waar vandaan ze alles kan overzien om vervolgens de ogen dicht te doen en lekker wat te slapen. Zelfs toen ik de drone een rondje vlak boven haar liet draaien, bleef ze onverstoorbaar liggen. Pas als het lunchtijd is, staat Rhena meteen weer op scherp …

En na een eenvoudige, doch voedzame maaltijd, zet ieder zijn bezigheden in het rietland voort, zo ook Rhena …

– wordt vervolgd