IJzel? IJzel!

Zo, weer een code oranje voorbij, ditmaal vanwege ijzel. Het was weliswaar lokaal glad, maar over het algemeen lijkt het reuze mee te vallen. Zelfs mijn MS-medicatie werd vanmorgen al kort na achten afgeleverd vanuit de landelijke apotheek.

Nee, dan de ijzel van januari 2016. Toen hadden we in de drie noordelijke provincies vier dagen achtereen code rood. Dat ging gepaard met de nodige ongemakken zoals ‘stroomdipjes’, maar het heeft mij vooral een mooie fotoserie opgeleverd. Net als de afgelopen week ben ik ook toen niet verder gekomen dan de tuin. Maar toen heb ik wel mooiere foto’s kunnen maken dan nu …

Luchtbellen in de vijver

De foto van gisteren is een bewerking van een foto uit januari 2006. Er zaten op dat moment veel luchtbellen gevangen in het ijs op onze vijver. Op de eerste foto zie je er een aantal schuin van boven. Op de tweede foto was ik op zoek naar een compositie. En dat werd de derde foto, die ik gisteren heb gekozen voor een bewerking …

Nadat ik er wat mee had zitten spelen in mijn intussen 18 jaar oude Photoshop 7.0, was dit na enige tijd het uiteindelijke resultaat …

In de besneeuwde tuin

Het was gisterochtend meteen duidelijk, dat een ritje naar het buitengebied om een dronevlucht boven het platteland te maken geen goed plan was. Er lag zo’n 15 cm sneeuw in de tuin. En niet alleen daar. Op de weg was het een puinhoop, waardoor het openbaar vervoer in Fryslân de hele dag stil lag. Omdat ik het me niet kan permitteren om ergens vast komen te zitten, besloot ik me maar te vermaken in en rond de tuin. En dat is weer prima gelukt …

Vandaag heb ik Flip weer meegenomen naar buiten, maar dat is voor later …

Een witte wereld

Nadat ik de drone had laten opstijgen, maakte ik eerst op een paar meter hoogte een paar foto’s van de directe omgeving. Op de eerste foto zijn van links naar rechts onze hazelaar, de Japanse kers en de onder een laag sneeuw diep door gebogen bamboe te zien …

Even een blik naar links, waar de fietsen van de buren in de sneeuw staan. En dan een blik naar rechts, waar nog rechts mijn weerstation te zien is …

Vervolgens laat ik de drone verder stijgen. Op een hoogte van ca. 80 meter maak ik eerst een foto in zuidoostelijke richting waar linksonder nog net een deel van de kinderboerderij te zien is. De laatste twee foto’s geven een blik in noordelijke richting, waar net een sneeuwbui passeert …

Ik had gehoopt vandaag even buiten Drachten te kunnen vliegen. Maar na het dikke pak sneeuw van vanmorgen is het hier nogal een puinhoop op de weg. Eerst de tuin maar even in.

Vanuit de tuin omhoog

Ik ben de dag vandaag begonnen met een korte vlucht van de DJI Flip vanuit onze besneeuwde tuin …

Een langere vlucht durfde ik niet te maken, vanwege een naderende sneeuwbui. Bovendien viel de verbinding met de drone op een bepaald moment weg tussen de bebouwing. Maar een blik over onze besneeuwde omgeving van bovenaf was toch wel even de moeite waard …

De eerste sneeuw van 2026

Vlak nadat ik gistermorgen het vogelvoer had ververst en aangevuld, begon het te sneeuwen. Grote dikke vlokken kleurden de tuin al snel wit …

Een koolmeesje trotseerde de sneeuwbui om even een kijkje bij de kleine voedertafel te nemen. Dat was nou sneu, het verse laagje voer lag bedekt onder een laagje sneeuw. Lang duurde dat overigens niet. Toen ik even later de tuin in liep, zakte de smeltende sneeuw over de heksenbol naar beneden …

In het voorbij gaan, zag ik mijn vriend de dode sprinkhaan ook nog hangen. Hij hangt al sinds begin oktober aan een zaaddoosje van de blauwe iris. Nadat ze eerst langzaam verkleurden, vallen zijn restanten nu in weer en wind langzaam uiteen. Het achterste deel is verdwenen en een deel van het middelste stuk hangt nu onderaan het zaaddoosje …

Ik blijf het volgen … 😉

Een geslaagde herstart

In de nieuwjaarsnacht ben ik zoals gebruikelijk kort na twaalven naar buiten gegaan. Daar heb ik na de nieuwjaarswensen met de buren over en weer, een tijdlang tegen de voorgevel van ons huis staan leunen om nog één keer naar een uitbundige vuurwerkshow te kijken …

En uitbundig was het dit jaar! In onze straat werd gelukkig nog geen rotje afgestoken, maar rondom in de wijk waren lichtuitbarstingen en daverend geknal welgeteld 25 minuten achtereen niet van de lucht. Het staat op video …

Die 25 minuten is achteraf bekeken ruim te lang geweest. Gisteren heb ik vrijwel de hele dag mijn rechterbeen moe en zwaar voort moeten slepen. Maar toen ik vanmorgen de gordijnen opende, lag er een miniem laagje sneeuw in de tuin. Dat vind ik een hoopvol teken voor een geslaagde herstart, want er zit weer wat leven in mijn rechterbeen …