Extra editie – eclips!

Even een extra berichtje …

Zou ik toch bijna vergeten om jullie even te herinneren aan de gedeeltelijke zonsverduistering die we morgen (donderdag 10 juni) tussen 11:19 en 13:31 uur vanuit België en Nederland kunnen zien. Zelf vind ik zo’n moment waarop de maan precies tussen de aarde en de zon doorschuift altijd wel iets bijzonders hebben.

De meest bijzondere zonsverduistering die ik heb meegemaakt, was de volledige eclips op 11 augustus 1999. Hoewel Aafje en ik nog maar enkele dagen terug waren van vakantie in Frankrijk, zijn we speciaal voor die eclips nog een dagje heen en weer gereden naar Laon. Met uiterst onzekere weersverwachtingen maakten wij een verkeerde keuze. De zon ging daar vrijwel de hele ochtend schuil achter een dik wolkendek. Pas vlak na het moment van de totale verduisteringsfase begon de lucht op te breken …

De mooiste gedeeltelijke zonsverduistering waar ik bij ben geweest, was op 31 mei 2003. Die ochtend was de zon rond zonsopkomst voor 90% verduisterd. Voor die gelegenheid ben ik midden in de nacht naar het Wad bij Paesens-Moddergat gereden. Het was sprookjesachtig mooi om de zon in dat bijzondere decor op te zien komen alsof het de maan was. Net als twee andere fotografen die een stukje verderop stonden, heb ik er ademloos naar staan kijken …

De derde gedeeltelijke zonsverduistering was op 3 oktober 2005. Op die stralende herfstdag ben ik samen met Aafje naar de poldermolen De Veenhoop gereden. Daar hebben we met koffie en broodjes zitten genieten van de gedeeltelijk eclips en het landschap om ons heen. Als toetje kregen we een mooie bijzon voorgeschoteld …

Dan de verduistering van morgen. Tijdens het maximum van de eclips, om 12:23 uur, zal 29% van de diameter van de zon, ofwel 17% van haar oppervlakte, bedekt zijn door de maan. Het zal er niet donker van worden, zoals dat tijdens de volledige eclips van 1999 in Frankrijk wel het geval was. Toch wordt gewaarschuwd voor energietekorten, vanwege de tijdelijke daling van de productie van zonnepanelen midden op de dag.

De kans om er iets van te kunnen zien, is in ieder geval groot. Dankzij een hogedrukgebied boven onze omgeving is het vrij zonnig. Vooral in het noorden en oosten komen ook wat stapelwolken voor, maar daar kwam de zon de afgelopen dagen snel doorheen. Dus daar reken ik voor morgen ook op …

Tot slot nog enkele waarschuwing & kijktips …

Minder zonlicht betekent niet dat je zomaar naar de zon kunt kijken. Heb je geen telescoop of camera met een speciale zonnefilter op? Geen probleem. Er zijn veel mogelijkheden om de gedeeltelijke zonsverduistering op 10 juni 2021 op een veilige manier te bekijken.

  1. Schaf een eclipsbril aan. Deze brillen zijn gemaakt met een speciale filter om veilig naar de zon te kijken. Gebruik geen oud brilletje, want die kunnen beschadigd zijn. Deze zijn te koop bij onder andere www.eclipsbrillen.nl.
  2. Gebruik een stuk lasglas. Bij gebrek aan een eclipsbril kun je ook een stuk goedgekeurd lasglas gebruiken. Dit is wel te verkrijgen bij de betere ijzerwarenhandel.
  3. Maak een gaatjescamera. Een gaatjescamera (pdf) is eenvoudig zelf te maken. Doordat het licht geprojecteerd wordt, kijk je niet rechtstreeks in de zon.
  4. Gebruik een vergiet. Geen zin om te knutselen? Een metalen vergiet met ronde gaten werkt volgens hetzelfde principe als een gaatjescamera. Elk gaatje projecteert een beeld van de zon op de grond. Zo heb je tientallen kleine beelden van de zonsverduistering!
  5. Kijk een livestream. Ga bijvoorbeeld naar een livestream van een van de Nederlandse universiteiten (zie hieronder voor details).
  6. En dan nog even dit … Als de sensor van je camera je lief is, maak dan geen foto’s zonder geschikt filter voor de lens.

Bronnen: waarnemen.com en astronomie.nl

De mussencreche

De uitgebreide daksessie, die ik hier gisteren liet zien, heeft een mooi nestje tot gevolg gehad. Dat werd een maand later duidelijk. Eind mei, begin juni leek onze tuin af en toe wel een mussencreche …

De jongen voelden zich duidelijk meteen thuis in onze tuin. Ze maakten dartel gebruik van de speeltoestellen, zoals hieronder de oude druivenstam. Daar leek al meteen het musje over te worden geoefend …

Het voederhoekje was favoriet. Al dat spelen maakt hongerig, en dan is het fijn als je af en toe een extra hapje krijgt toegestopt van pa of ma …

En dat bijvoeren ging door tot op de speeltoestellen. Het tweetal hieronder voerde een steile wand act op, terwijl ze zich vastklampten aan de lisdoddes van cortenstaal …

Maar al snel gingen de jongen ook zelf op zoek naar voedsel. Nu de grote muur bijna is uitgebloeid, lijken de musjes die uitgebloeide bloemetjes wel lekker te vinden …

Mussen – the making of

Dat er onlangs jonge mussen in de tuin verschenen, verraste me niet. Toen ik eind april op een middag rond vier uur even de tuin in liep, hoorde ik een nogal heftig getsjilp op het dak …

Tussen de zonnepanelen zaten een paar huismussen op de warme dakpannen, die serieus werk maakten van hun gezinsvorming. Vele malen ging het mannetje zogezegd ‘musje over’. Verschillende keren maakt hij daarna een rondje om dan weer opnieuw te beginnen …

Toen de heer mus het na vele rondjes welletjes leek te vinden, was er zo te zien zelfs nog tijd voor een nagesprek. En zo worden jonge musjes dus gemaakt …

  • Videobeelden van de daad volgen nog … 😉

Herinneringen aan een vriend

Afgelopen dinsdag is onze vriend Johan van Aken in Ziekenhuis Nij Smellinghe overleden aan Corona. Zo dichtbij en zo definitief hadden we Corona nog niet in eigen kring meegemaakt. Johan is 73 jaar geworden.

Johan en ik hebben elkaar in 1978 leren kennen als vrijwilligers bij Kinderspul, de jaarlijks kindervakantie-activiteiten in de laatste week van de basisschoolvakanties. In de jaren daarna raakten we goed bevriend. Terwijl ik mijn dagen in die tijd doorbracht op de P.A., begon Johan zich te ontwikkelen als kunstenaar. Johan zijn landschappen veranderden al snel in geometrisch abstracte landschappen. Kenmerkende landschapselementen als bomen, kerktorens en dieren ontbreken in Johan zijn landschappen. Johan bracht zijn landschappen graag terug tot de kern, waar toch altijd het Friese platteland of de Waddenkust in te herkennen is …

Als schilder is Johan van 1978 tot 2004 altijd bezig geweest met geometrisch abstract werk. De landschappen leken in de loop van de jaren 90 bijna automatisch over te gaan in ruimtelijker scheppingen. Johan’s abstracte werken waren o.a. te zien op beurzen en bij galeries in Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk en Londen. Ook deed Johan mee aan groepsexposities in Canada, Oostenrijk en België, en in het Mondriaanhuis. Het onderstaande doek komt uit de reeks ‘Beweging is de eeuwige orde der dingen’ en hangt bij ons in de woonkamer …

Nadat Johan in 2004 te kampen kreeg met een netvliesafwijking, lukte het schilderen niet meer. Maar een kunstenaar is altijd op zoek naar mogelijkheden om zich te uiten. Johan besloot zijn eerste schreden in de digitale wereld te zetten. Samen togen we naar Leeuwarden om een eerste laptop te kopen. Zijn vrouw Rik hielp Johan om stapje voor stapje zijn weg te vinden in verschillende programma’s. En zo begon Johan langzaam maar zeker ‘minimal music’ te componeren.

Omdat Johan niet direct de beschikking had over een digitaal podium in de vorm van een eigen website, vond een deel van zijn muziek al snel een weg naar mijn website en mijn toenmalige weblog, waar het vaak heel goed paste als achtergrondmuziek bij een deel van mijn fotoseries en video-opnamen. Een voorbeeld daarvan is het onderstaande filmpje getiteld ‘Ontstressen aan het Wad’. De opnamen hiervoor heb ik gemaakt tijdens één van de vele ritjes die Johan en ik in de loop der jaren hebben gemaakt door de provincie. De muziek getiteld ‘Veil’ is van Johan …

Een paar oogoperaties boden Johan later weer ruimte om ook weer op visueel vlak aan de slag te gaan. Hij pakte een oude hobby weer op en begon te fotograferen en met videostills te werken. Johan ging aan de slag met verschillende ondergronden en technieken voor prints en de laptop maakte plaats voor een beest van een computer. Dit maakte het hem mogelijk om te gaan experimenteren met en zich verder te verdiepen in de digitale media. Verschillende van zijn videokunstwerken werden aangekocht door het Fries Museum en Museum Drachten. Enkele waren te zien op het Museumplein in Drachten en als onderdeel van de expositie ‘Beyond Dada en De Stijl’ tijdens LF2018.

Een deel van Johan zijn video’s staan op zijn YouTube-kanaal. De beelden voor de onderstaande video heeft Johan opgenomen op het strand bij Ault-Onival

Als gevolg van verschillende omstandigheden zijn we elkaar de afgelopen jaren wat uit het oog verloren. Zo lopen dingen gewoon soms. We hadden wel eens woorden of een pittige discussie, maar ruzie hebben we nooit echt gehad. Godsamme, ik zou een boek kunnen schrijven over alles wat we in die 40 jaar hebben gedaan en beleefd. Over Kinderspul, de lange avonden met mooie muziek en diepgaande gesprekken en dat ene spacekeekje, over onze zomerse concertbezoeken in Groningen, onze schaatstochtjes en de vele ritjes en fotokuiers …

Maar ik doe het niet … Ik bewaar die mooie herinneringen voor mezelf om bij een muziekje of een gesprek met deze of gene nog eens met een glimlach terug te kunnen kijken op die mooie jaren. Daarbij houd ik graag het beeld voor ogen van Johan zoals hij, genoeglijk zijn shagje rokend, in mei 2005 in Ault-Onival op een bankje zat, met zicht op de oneindige weidsheid van de Atlantische Oceaan…

Mede namens Aafje wens ik Rik heel veel sterkte met dit voor haar enorme verlies.

Nieuwe tuinbewoner

Het gaat landelijk nog steeds niet goed met de huismus. In onze tuin is daar echter weinig van te merken. Nadat ik eind april al getuige was van een tamelijk uitgebreide wip van een paar mussen op het dak, heeft een groep jonge mussen deze week de voederhoek in de tuin ontdekt. Dit is één van de jongelingen …

Zwevend door de tuin

Zachtjes door de tuin zweven, dat zou met dit weer nog het best voor me zijn. De waarschuwing van mijn specialist in november 2004, dat warmte en MS steeds minder goed samen zouden gaan, klinkt elk jaar in een warme periode nog na. Warmte krijgt sneller ieder jaar wat sneller greep op mijn lichaam. Daarom hebben mijn onderdanen gisteren rond het middaguur formeel protest aangetekend tegen het dagelijks aantal te volbrengen stappen gedurende de rest van deze week …

Om daaraan tegemoet te komen heb ik mijn glazen bol de rest van de dag maar wat door de tuin laten zweven, zodat ik zelf lekker op het terras in de schaduw kon blijven zitten. Daar hoefde ik maar af en toe een paar stappen te maken om de bol toch in de gaten te kunnen houden. En zo kan ik jullie de tuin ook nog eens op een andere manier tonen …