Kleinzoon Tijmen spaart diverse stenen, mineralen en beeldjes …
Sinterklaas had daarom dit beeldje getiteld “Vriendenkring”, gemaakt van Keniaans speksteen, voor hem meegenomen …
Tijmen was er erg blij mee!
En ik ook, want ik vond het meteen een mooi foto object. 🙂
Nadat ik al een jarenlange carrière als Zwarte Piet achter de rug had, maakte ik in december 1980 mijn debuut als HulpSinterklaas. Dat heugelijke feit vond plaats in wijkcentrum de Utwyk, waar ik al een aantal jaren als vrijwilliger actief was in het jeugd- en jongerenwerk. Voordat we ons na afloop van een gedegen schminkbeurt naar de kinderclub begaven, werd er nog even een staatsieportret gemaakt van Sinterklaas en zijn begeleidende Pieten …
Toen we ons even later via de opslagruimte naar buiten begaven, werd duidelijk dat het wijkcentrum waarschijnlijk nog nooit zo’n lange Sinterklaas op bezoek had gehad. Staf en kostuum waren wat aan de korte kant, waardoor Sinterklaas zijn sportieve bruine stappers extra opvielen …
Bij het betreden van het podium dreigde het nog even helemaal mis te gaan. Het plafond van de oude barak waar het wijkcentrum in zat, was net wat te laag voor mij en mijn mijter. Ik voelde hem met pruik en al wegschuiven, maar gelukkig lukte het om de zaak nog net in evenwicht te houden, voordat mijn eigen zwarte haardos tevoorschijn kwam. Eenmaal gezeten was duidelijk dat de enige echte goedheiligman bij de goedgelovige kinderen in de zaal zat …
Er zouden tot december 2004 nog vele optredens als Sinterklaas volgen, totdat de MS daar in 2004 definitief een eind aan maakte. Sindsdien vier ik het feest incognito. Dat scheelt op stormachtige dagen als vandaag een heleboel drukte, want lange klazen vangen veel wind. In die hoedanigheid zou ik me vandaag bij de naderende storm niet graag op het dak wagen … 😉
Ik wens jullie allen een gezellige en rustige Sinterklaasavond.
Vandaag voor de verandering eens geen foto’s, maar een aantal screenshots om het weblog wat kleur te geven, en wel hier om …
Schoondochter Marianne heeft in 2011 een carrièreswitch gemaakt. Nadat ze een jaar of tien als docent Nederlands voor de klas had gestaan, is ze haar eigen bedrijfje begonnen: “Somnium tekst & taal”. Sindsdien timmert ze niet onverdienstelijk aan de weg als tekstschrijver voor diverse bedrijven en organisaties …
Daarnaast heeft ze onder de titel “SpellingCoach” een app voor de iPhone en iPod (ook te gebruiken op de iPad) op de markt gebracht. Hoewel ik taalkundig redelijk onderlegd ben, heb ik deze handige app over spellingregels en andere taalvragen de afgelopen tijd toch al enige keren met succes geraadpleegd. En dat zouden sommige medebloggers eigenlijk ook best eens kunnen doen, want de tranen springen je vooral waar het gaat om d, t of dt af en toe in de ogen. De app “SpellingCoach” is verkrijgbaar in de App Store …
Onlangs heeft Marianne zich ingeschreven voor de FOTYAWARDS 2013, de Freelancer of the Year Award 2013. Omdat ik van mening ben, dat Marianne meer verdient dan de 8 stemmen die ze tot dusver heeft gekregen, ben ik zo vrij om vandaag maar een stemadvies op mijn weblog te zetten. Stem op Marianne! En dat kun je doen door hier te klikken …
Nu 5 december snel naderbij komt, valt er zelfs voor mij niet aan te ontkomen om op zoek te gaan naar wat presentjes voor deze en gene. Daartoe ben ik vanmorgen voor het eerst sinds lange tijd weer eens in het centrum van Drachten op pad gegaan. Nadat ik met wat geluk een parkeerplekje had weten te bemachtigen, heb ik een tijdlang rondgedrenteld in de grootste boekhandel die Drachten rijk is. Doodvermoeiend dat gedrentel, maar uiteindelijk heb ik toch weer een aardig cadeautje weten te vinden (hoop ik) …
Het drentel in de stad heeft me beweging genoeg opgeleverd vandaag, omdat ik daarbij nu eens geen foto’s heb gemaakt, heb ik voor dit logje een paar foto’s uit het archief getrokken, die ik in november 2008 in ons tuintje heb gemaakt …
In één van de bladeren van de beukhaag had een bladmineerder een mooi gangenstelsel aangelegd. Bladmineerders zijn de larven van insecten, die gangen graven in de bladeren. Die gangen kunnen wit of gelig tot bruin van kleur zijn, en ze kunnen verschillende patronen en vormen hebben …
Met de viering van het Sint-Maartenfeest is vandaag de tijd van de feesten der donkere dagen weer aangebroken. Zodra de duisternis is ingevallen, zullen er straks weer grote en kleinere groepjes kinderen luidkeels zingend met hun al dan niet zelf gemaakte lampions langs de deuren trekken om zoveel mogelijk snoepgoed te verzamelen. Intussen werpt Sinterklaas vanaf 18:00 uur zijn schaduw alvast vooruit met de start van het dagelijkse Sinterklaasjournaal. Het zullen weer drukke, spannende en hier en daar zenuwslopende tijden worden …
– Dit is een vervolg op “Poollicht 31-10-2003 – Drachten (Fr.)” –
Daar stond ik dan in de nacht van donderdag 30 op vrijdag 31 oktober 2003 … midden in de weilanden bij De Wilgen ten westen van Drachten, met poollicht aan alle kanten om me heen …
Vanaf ongeveer 1:30 uur bleef de hemel in het noordwesten zeker 20 minuten vuurrood gekleurd, daarna volgde tot ruim kwart over twee ’s nachts nog een prachtige 3D lichtshow …
Wat een spektakel, dit was echt ongekend voor Nederland. Normaal gesproken komt dit alleen voor in landen als Finland en Alaska …
Aan de noordoostelijke hemel was een wat wisselende roodgroene gloed zichtbaar, het ene moment hoog, en dan weer wat lager …
Witte, groene en lichtblauwe slierten licht, die aan reusachtige slangen deden denken, kronkelden een tijdlang langzaam aan alle kanten langs de hemel …
De landelijke stilte, die alleen af en toe werd verbroken door het gesnater van een groep ganzen die verderop in een weiland stonden of door het geloei van een koe in de verte, maakte het geheel nog indrukwekkender …
Rond 2:15 uur volgde nog een prachtige apotheose: het poollicht reikte tot in Orion! De laatste foto is niet de mooiste, maar hij maakt wel duidelijk tot hoe ver het poollicht die nacht reikte. Met behulp van een planetariumprogramma zoals b.v. het gratis Stellarium kun je goed zien hoe zuidelijk Orion eind oktober rond 2:00 uur ’s nachts staat. Maar je kunt het bekijken door op een helder moment even naar buiten te stappen en dan Orion aan de zuidelijk hemel op te zoeken …
Tegen half drie uur kwam er geleidelijk een eind aan dit prachtige fenomeen, dat wel eens treffend “The Greatest Show on Earth” wordt genoemd. Het was voorbij, en daarmee was het nu toch echt tijd om naar huis te gaan. Thuis wachtten mijn vrienden van de Auroria-chatbox gelukkig! Daar bleef het nog lang gezellig, want niemand leek iets van de show te hebben gemist. Dat maakte de dag echt helemaal af.
Het was een unieke en onvergetelijke ervaring om het poollicht te zien. Tien jaar na dato kijk ik nog steeds reikhalzend uit naar een volgende poollichtshow. Ik houd diverse sites rond het ruimteweer in de gaten. Zodra er zich weer een kansje op poollicht in eigen land voordoet, dan zal ik daarvan hier zeker melding maken, want ik gun ook jullie zo’n mooie show!
– Dit is een vervolg op “Poollicht 31-10-2003 – Jubbega (Fr.)” –
Terug in Drachten kon ik het niet laten om voordat ik naar binnen ging nog even een blik op de noordelijke hemel te werpen. Opnieuw twijfelde ik over wat ik zag, was het nu helder of hing er sluierbewolking …? Ik zag in elk geval sterren …
Om aan alle twijfel een eind te maken, besloot ik nog maar even naar het plantsoen verderop in de straat te lopen. Zelfs daar was ondanks het omringende stadslicht nog steeds actie aan de hemel zichtbaar en niet alleen boven de noordelijke horizon, maar rondom …
Het was met het blote oog maar nauwelijks zichtbaar, maar toch was er onmiskenbaar voortdurend beweging in wat bijna een soort groene nevel leek. Nadat ik een paar foto’s had gemaakt, besloot ik thuis maar weer eens even de chatbox in te duiken om te zien hoe de vlag er bij hing …
Wat er vervolgens gebeurde, valt in feite met geen pen te beschrijven, toch zal ik een poging wagen …
Terwijl ik even voor half twee de sleutel in het slot van de voordeur stak, zag ik vanuit mijn ooghoek (of zou ik het gevoeld hebben?), dat er iets gebeurde aan de westelijke hemel. Plotseling was daar een gigantisch grote felrode lichtvlek verschenen … Ik kon mijn ogen niet geloven!
Snel de camera weer op het statief en daar stond ik midden in de nacht vlak voor ons huis het poollicht te fotograferen. De eerste opname was niet goed gericht, de volgende bleek teveel boom te bevatten … Even het statief wat verplaatsen, nog maar eens een opname maken. Het werd al beter, maar toch …
Dan maar midden op straat, er was toch niemand in de verre omtrek! Dat was echter ook niks waard met die felle straatverlichting rondom …
Snel even naar binnen en in een paar stappen naar boven, kijken of Aafje nog wakker was. Dit moest ze toch eigenlijk wel zien … Ze was in echter in diepe rust. Omdat ik wist dat ze haar rust op dit moment goed kon gebruiken, besloot ik haar maar niet te wekken. Zachtjes, maar met gezwinde pas weer naar buiten. Dit was te gek. Heel Drachten, wàt … heel Fryslân en het grootste deel van Nederland bivakkeerde in dromenland. En ik stond hier midden in de bewoonde wereld plotseling midden in het poollicht …
Wat een geluk dat we aan de rand van Drachten wonen! Ik besloot met gepaste spoed westwaarts te rijden, om daar vijf minuten later in de duisternis volop te kunnen profiteren van een ongekend en uniek spektakel.
– Wordt vervolgd om 1:40 uur –
Afanja's Weblog 