De tweede leg vliegt uit

Het was de afgelopen weken weer druk in de tuin. Eerder dit jaar waren er al jonge merels groot gebracht in een nestje in de klimop rond onze pergola en in de klimop van de buren. In mei volgde er nog een tweede leg in de pergola boven de vijver in onze tuin. Wekenlang waren pa en ma merel weer onophoudelijk bezig met de aanvoer van vette wormen en slakken …

Zaterdag was het zo ver dat de jongen tevoorschijn kwamen uit de klimop rond de pergola. Ze zochten allemaal een plekje in onze tuin. Luid piepend wezen de jonge merels pa en ma merel de rest van het weekend de weg naar hun reikhalzende, hongerige snaveltjes …

– wordt vervolgd

’t Is een zwarte dag

Vandaag is een zwarte dag voor ons land, er treedt een extreemrechtse regering aan. De bijl zal aan de wortel van de rechtsstaat worden gezet. Diverse rechten, verworvenheden en vrijheden zullen onder de druk komen te staan of verdwijnen. En last but not least: natuur-, milieu- en klimaatproblemen zullen worden veronachtzaamd. Ik heb er geen zin in en gooi de zaak vandaag symbolisch op zwart!

Nog ‘ns een bruine kiekendief

Ik sluit het ritje door de Weerribben af met nogmaals een serie van een bruine kiekendief. De afgelopen weken heb ik meer kiekendieven gezien dan in de 20 jaar daarvoor. Je zou bijna gaan denken dat hij de buizerd heeft verdrongen, want die heb ik dit jaar nog nauwelijks gezien …

We stonden net even stil langs de Rietweg tussen Nederland en Scheerwolde, toen een bruine kiekendief bij de brug over de Wetering de weg overstak. Aan de andere kant van de weg dook hij omlaag om een zweefvlucht over een stuk braakliggend land te maken. Uiteindelijk verdween hij via de boomtoppen uit beeld …

Een kiekendief boven de JD-polder

Van It Útein, waar ik vorige week donderdag de wulp zag vliegen en waar de grutto een perfecte landing maakte, reed ik naar de Jan Durkspolder. Daar parkeerde ik de auto op de eerste dam voorbij de brug. Hier was ik eind mei gaan staan, toen ik er verrast werd door een kiekendief bij de kijkhut. Deze keer zette ik de auto er neer, omdat ik daar vandaan een mooi zicht had op de onweersbui, die ten zuiden van de Jan Durkspolder voorbij trok. Ik kon de auto net zo parkeren, dat ik het zijraampje open kon draaien zonder echt nat te worden …

Van het onweer kreeg ik geen last. Het heeft een paar maal flink gerommeld, daarna verdween de bui in oostelijke richting. Ook hier had ik weer geluk, want al snel verscheen de bruine kiekendief opnieuw boven het rietland bij de vogelkijkhut …

Nadat hij enige tijd laag over het rietland had gevlogen, steeg hij naar grotere hoogte. Daarna besloot hij de oversteek te maken naar de noordkant van de Jan Durkspolder. Daar kon ik hem vanwege wind en regen niet meer volgen …

Tot zover een uurtje vogelgeluk tussen de buien op de dag van de Europese Verkiezingen

Pimpelmees ontdekt cortenstaal

Een pimpelmeesje streek even nieuwsgierig neer op een lisdodde van cortenstaal in de tuin. Dat er niks aan te eten was, had hij al snel ontdekt. Verder leek het hem wel te bevallen, want hij bleef er ruim twee minuten om zich heen kijken …

De merel & de salamander

Wie hier al wat lang meeleest – en sommigen doen dat al meer dan 15 jaar – weet dat ik, wanneer ik thuis ben, bij droog weer dagelijks talloze keren de tuin in loop. Daarbij neem ik 99 van de 100 keer mijn fotocamera mee. Eind was de 100ste keer …

Ik zat op een ochtend op het terras, toen ik plotseling ‘plons’ hoorde in de vijver. Ik keek op en verwachtte dat er een kikker te water was gegaan. Niets was echter minder waar. Een merel bleek een salamander uit de vijver te hebben gevist. Hij had er grote moeite mee om de taaie salamander dood te slaan en in stukjes te krijgen. Uiteindelijk vloog hij er toch mee weg …

Mijn fotocamera lag uitgerekend op dat moment binnen natuurlijk. Het was tenslotte de 100ste keer. Om deze wonderlijke vangst toch vast te leggen, heb ik mijn mobieltje maar gebruikt. De iPhone SE2022 heeft helaas niet zo’n goeie camera, maar voor de gelegenheid doe ik het ermee …

Jonge merels op verkenning

Terwijl ik dinsdag aan het eind van de ochtend even op het terras zat, scharrelden er een paar jonge merels in de tuin rond. Eentje ging op de oude druivenstok achter de vijver zitten …

Ze nam alle tijd om rustig om zich heen te kijken. Ze leek het geluid van mijn camera wel interessant te vinden, want ze keek een paar maal nieuwsgierig recht in de lens …

Toen de jonge merel al enige op de tak had gestaan, kreeg ik ook een broer of zusje nog even te zien, maar die leek nogal cameraschuw te zijn en bleef tussen de varens zitten …

– Morgen aandacht voor een merel die een heel bijzonder vangst deed.