Vorige week had ik een paar dansende houtduiven voor de camera. Toen ik gisteren tussen de buien door even de tuin inliep, zaten er een paar tortelduifjes op het dak te tortelen …
Ik was er net even goed voor gaan staan, toen ik me plotseling betrapt voelde. Even keek één van de duifjes me strak aan, maar gelukkig ging hij al snel weer helemaal op in het minnespel. Nadat er enige tijd was geknuffeld, namen ze enige afstand van elkaar om zichzelf eens een goeie poetsbeurt te geven …
De maquette die hier gisteren te zien was, is een model van de Johannestoren bij Miedum, een buurtschap ten noorden van Leeuwarden. De zadeldaktoren is gebouwd in de 14e of 15e eeuw en staat op een terp. Het kerkschip werd in 1834 gesloopt vanwege vergaande bouwvalligheid …
De achterover hellende toren is in de 19e-eeuw ommetseld met een bakstenen schil en werd in 1956 gerestaureerd. Daarbij werd de fundering verstevigd, waardoor de toren niet verder weg kon zakken. In de toren hingen ooit twee klokken, die in de Tweede Wereldoorlog allebei door de Duitsers zijn meegenomen. Eén van de klokken bleef gespaard en hangt nu in de toren van het buurdorp Gytsjerk. In Miedum werd een kleinere stormklok opgehangen …
De Johannestoren staat 4,72 graden (hellingshoek) uit het lood. De 14 meter hoge toren helt ruim een meter over en is de scheefste toren van Nederland. De Johannestoren van Miedum is zelfs schever dan de toren van Pisa. Sinds de voltooiing van die restauratie in 2001 is de helling van de toren van Pisa ongeveer 3,99 graden …
De toren is een rijksmonument.
Zo lang het weer en mijn onderdanen regelmatig de kont tegen de krib gooien, moet ik het hebben van onderwerpen op korte loopafstand van de auto. Dan komen er ook weer andere onderwerpen in beeld dan alleen natuur. Zo’n onderwerp diende zich onder andere aan tijdens een ritje, dat Jetske en ik begin maart maakten …
Via ommelandse wegen gingen we die dag op zoek naar Friese staten en stinzen. Het was Jetske die onderweg een scheve toren door een groepje bomen zag schemeren. Een plekje voor de auto was al snel gevonden. Het hek was gesloten, maar aangezien er links en rechts van die hindernis ruim voldoende ruimte was om er gewoon langs te lopen, hebben we dat maar gedaan. Aan de voet van de scheve toren stond een al even scheve maquette …
– morgen meer …
Afgelopen weekend hebben de jonge merels hun nestje in de pergola boven de vijver verlaten. Omdat ik toevallig de goeie kant op keek, zag ik het eerste jong zaterdagmiddag naar beneden fladderen. Uiteraard ben ik meteen met de camera in de hand op zoek gegaan. Het jong had kennelijk een goed verstopplekje gevonden, want hoewel ik hem wel hoorde, heb ik hem niet meer gezien ..
Toen ik zondag weer even bij het nestje keek, waren alle vogeltjes gevlogen. Wel heb ik pa en ma nog een paar keer met een snavel vol vette wormen onze tuin of die van buurvrouw Hulst in zien vliegen. Zij wisten de jonkies gelukkig nog wel te vinden …
Toen ik maandag tegen de avondschemering nog even de tuin in liep, hoorde ik de merels in en rond de hulst minutenlang alarm slaan. Meneer merel zag ik in een struik zitten tetteren, mevrouw leek in de hulstboom te zitten. Waarschijnlijk zwierf er een kat rond, maar die bleef dan verborgen achter de schutting van de buurvrouw. Na een minuut of zes keerde de rust weer …
– Tot zover eerst de merels. Hopelijk komt er ook dit jaar weer een tweede nestje in de pergola.
Eergisteren liet ik hier al zien dat de blauwe tinten in de voorkamer in het oude herenhuis werden vervangen door een mosterdgele kleur. Maar er veranderde meer in de voorkamer …
De witte muren werden in het kader van zelfwerkzaamheid voorzien van een warme, voor mijn gevoel veel beter bij het huis passende laag rode verf …
Er zit een prachtig plafond in de voorkamer, dat nu veel beter tot uiting komt. Aan het plafond is voorlopig niets aan gedaan. Dat is wellicht ooit voorbehouden aan een vakman …
Het plafond is rondom voorzien van prachtig houtsnijwerk …
Vanuit andere hoeken kon ik de kamer die dag niet goed in beeld brengen, omdat er het een en ander in de weg stond. Maar dit geeft toch wel een idee van de nieuwe sfeer in de voorkamer …
Er staan nog een paar narcissen in de tuin met een mooie volle kelk te pronken, maar de meesten hebben hun beste tijd intussen wel gehad. Wat dat betreft voel ik wel een zekere gelijkenis, want aanhoudende vermoeidheid en onwillige benen staan een fotokuiertje al een paar weken in de weg. Maar goed, moed verloren is al verloren. Daarom ga ik er voorlopig toch maar van uit, dat ik eerder weer in bloei kom dan de narcissen …
Naast het verbouwingswerk in Leeuwarden is de tuin de laatste tijd mijn belangrijkste vindplaats voor foto’s. Nadat de jonge merels het nest in onze tuin afgelopen weekend hebben verlaten, is het er een stuk rustiger. Daarom heb ik de camera maar eens op wat minder beweeglijke onderwerpen gericht. Het ‘meisje bij de vijver’ liet zich goed combineren met een nog steeds gaaf lampionnetje …
De meeste narcissen zijn zoals gezegd al uitgebloeid, maar de kerriastruik die achterin de tuin staat, bloeit nu volop. Hij zit van top tot teen vol bloemen die nu op hun mooist zijn …
Vandaag zal ik jullie wat verder bijpraten over de veranderingen, waaraan wordt gewerkt in het herenhuis in het centrum van Leeuwarden. Zondag liet ik hier verschillende tinten blauw zien. Het waren de kleuren van de kozijnen in de belangrijkste kamer in het pand. Ook aan de onderkant van de muren en de deuren kwamen die blauwe kleuren terug. Dat was nieuwe eigenaren niet naar de zin. Daarom werd het schilderwerk hier meteen aangepakt …
Uit privacyoverwegingen heb ik de ramen in het vervolg van deze serie voorzien van matglas, zodat de exacte locatie niet meteen te raden is. In werkelijkheid zit er prachtig oud glas in wat een heel speciaal effect heeft. In de fotoserie hieronder is de verandering van de kleuren in een vijftal foto’s te zien. De blauwe tinten worden na een schuurbeurt voorzien van een degelijke laag mosterdgele hoogglans …
– in het volgende deel zien we deze kamer in zijn geheel vóór en na de schilderbeurt …
Afanja's Weblog 