Van plomp naar waterlelie

Een dag of tien geleden heb ik hier al wat foto’s getoond van de gele plomp op zijn mooist


Toen die enkele dagen later zijn kop boog om opnieuw onder te duiken, was de eerste waterlelie net open gegaan. Intussen staan er twee waterlelies in bloei …


Je zult begrijpen dat ’t met de huidige weersomstandigheden ’s avonds laat weer goed toeven is op ons terrasje bij de vijver. Maar eerst nestel ik me vanmiddag lekker in de verduisterde, nog relatief koele kamer bij de Tour de France. Zo kom ik deze warme dagen in ieder geval nog wel goed door …

Druppels in de tuin

Nadat ik zondagochtend wat foto’s van de vliegjes tussen de druppels had gemaakt, heb ik mijn camera weer op de druppels gericht …


Daar was ik tenslotte voor naar buiten gegaan, en je weet maar nooit wanneer zich weer een kans voordoet. Deze heb ik maar weer …

Tussen de druppels

Gisterochtend liep ik even de tuin in om wat druppelfoto’s te maken …


Daarbij werd ik echter al snel afgeleid door een klein vliegje tussen de druppels …

Sterker nog: het vliegje had nog een ander vliegje te pakken ook, twee voor de prijs van één dus …

Hèhè, dat lucht op …

Het is weer zondag, tijd om de blik weer eens op de ijsvogels te richten. Als je een ijsvogel op zijn tak ziet zitten, dan valt het vaak al snel op, dat de vogel een soort ‘hikkende’ bewegingen lijkt te maken …


Soms gaat dat hikken over in kokhalzen en kun je na verloop van tijd het geluk hebben om te zien hoe hij een braakbal uitkotst. Het is wat een onsmakelijk verhaal misschien, maar een ijsvogel kan de schubben, graatjes en vinnen van de vis die hij verorbert nu eenmaal niet verteren …


Hij moet die onverteerbare delen dus kwijt, en dat doet hij op deze manier. De braakbal zelf staat natuurlijk weer niet op de foto, dat ging me net wat te snel, maar het idee is duidelijk. Het luchtte in ieder geval duidelijk op, want het vogeltje zat er nadien een stuk rustiger bij …


En over ijsvogels gesproken …

Als je nu nog meer van deze ijsvogels wilt zien, dan kun je bij mijn fotomaatje Jetske terecht. Zij heeft de ijsvogels met haar spiegelreflex intussen een paar keer in de vlucht kunnen vastleggen: ‘IJsvogels in vlucht’.

Nog even bijkleuren

Het gaat de goede kant op met de blauwe kogeldistel op het terras …


Nog even wat bijkleuren, dan is hij klaar om zijn bloemblaadjes te openen en insecten te ontvangen …

Een gewone pendelzweefvlieg

Zaterdagmiddag streek er een zweefvlieg neer op een van de stenen aan de rond van de vijver. Volgens Obsidentity zou het een gewone pendelzweefvlieg zijn. Ik geloof dat graag …


De pendelzweefvlieg wordt nogal eens verward met de wesp. Toegegeven, ze lijken in de verte wel wat op elkaar, maar voor de pendelzweefvlieg hoef je niet bang te zijn. Hij doet zogezegd geen vlieg kwaad …

Tussen plomp en campanula

Gisteren schreef ik hier al dat ik op de warmste zomerdagen overdag de koelte in huis zoek. Tegen de tijd dat het rond zonsondergang wat begint af te koelen, trek ik weer naar buiten en nestel ik me lekker op het terras bij de vijver …


Zo ook vorige week donderdagavond. De temperatuur was rond zonsondergang gedaald van ruim 28°C gedaald naar 23°C. Dan begin ik weer op te leven. Het duurde niet lang, voordat ik werd bekropen door het gevoel, dat ik werd bekeken. Dat is vaak verbeelding, maar in dit geval was het toch echt zo …


Rond speurend ontdekte ik al snel een kikker, die vanaf steen tussen de gele plomp en de campanula naar me leek te kijken. Zo hebben we nog lang samen lekker op het terras gezeten die avond …