Een nieuwe klassieker

Er voeren meer mooie boten en schepen voorbij over de Dokkumer Ee, zoals ook de Lemsteraak ‘WK15’. De Lemsteraak is een klassiek Fries schip, oorspronkelijk bedoeld als vissersschip op de Waddenzee en Zuiderzee. De eerste lemsteraak werd in 1876 gebouwd door Scheepswerf de Boer in Lemmer …

Al snel kwam men erachter dat de Lemsteraak ook prima geschikt was voor de plezierjacht. Daarom werd in 1907 op de Scheepswerf van De Boer de eerste Lemsteraak opgeleverd die als jacht gebouwd was ….

Tegenwoordig varen er meer dan 1000 Lemsteraken rond, die onder andere voor de visserij worden gebruikt, maar met name voor recreatiedoeleinden of het wedstrijdzeilen. Vaak zijn deze schepen benedendeks van alle gemakken voorzien, zoals een douche, wasmachine, airco, vaatwasser en quooker. De Lemsteraak ‘WK15’ is in 2015 afgebouwd door de Workumer Jachthaven in Workum …

De tjalk ‘Aagtje’

De tjalk ‘Aagtje’ is een zeewaardig vrachtschip, dat in 1902 is gebouwd in opdracht van de weduwe Aagtje Klugkist voor haar 7 zoons. Tot 1942 heeft het schip met vracht gevaren. Het vervoerde bloembollen, stenen, vee en wat dies meer zij.

In 1981 werd de ‘Aagtje; door Jan Bouwman en Janette Sluik omgebouwd en gerestaureerd voor het tourisme. Sindsdien is het als zeilend passagiersschip in de vaart met accommodatie voor 18 personen. Sinds 2002 is het schip in het bezit van uw huidige gastvrouw en gastheer, Susanne Willie en Diederik Sonneveld. In de loop der jaren is het schip aan de moderne eisen van comfort en veiligheid aangepast en met veel zorg voor detail, het originele nautische karakter behouden …

Deze mooie tweemaster zag ik voorbij varen in de Dokkumer Ee, toen Aafje en ik een dag te gast waren bij mijn fotomaatje en haar eega, die vakantie vierden op een SVR-camping aan het water. Het was een mooi plekje waar genoeg te zien en te fotograferen was …

Vlinders in slow motion (2)

Na drie actieve dagen op rij met mooie ritjes op de iLark is het tijd om ’t vandaag eens rustig aan te doen. Een prima moment om deel 2 van de videoserie ‘Vlinders en insecten in slow motion’ te publiceren. Fijne zondag allemaal …

Deel 1 van ‘Vlinders in slow motion’ was hier al te zien

Lekker in de zon

Vanmorgen ben ik op de iLark via Olterterp naar Heidehuizen gereden. Daar heb ik op één van mijn favoriete bankjes een tijdlang lekker in de zon bij gezeten een vennetje …

Een vuurjuffer en een lantaarntje waren zo vriendelijk om even voor me te poseren. Met nog twee knipperende streepjes op het dashboard, was het ritje weer precies lang genoeg. Ik kan me geen fratsen meer veroorloven, want de accu heeft intussen zoveel aan kracht ingeboet, dat ik nog maximaal 25 km ver kan rijden …

De ijsvogel, echt wel!

De afgelopen jaren had ik al diverse keren van lokale vogelaars gehoord, dat er regelmatig een ijsvogel in de buurt van de vogelkijkhut bij de Leijen zit. Hoe vaak ik de afgelopen 20 jaar ook in de vogelkijkhut naar hem heb zitten uitkijken, ik kreeg de ijsvogel niet te zien. Maar ja, een paar van die echte vogelaars zitten er vaak van ’s ochtend vroeg tot in de middag, en dat lukt mij niet …

Op de dag waarop de waterhoentjes een hardloopwedstrijd over de bladeren van gele plomp en waterlelies hielden, streek er plotseling ook een ijsvogel op een paal voor de hut neer. Eindelijk, hij zit er dus echt wel! Het was alleen wat jammer dat ik hem alleen in tegenlicht te zien kreeg. Maar goed, een kniesoor die daar op let. Hij zit er en ik heb hem gezien …

Jonge waterhoentjes

Om het mooie weer nog maar even mee te pakken, ben ik gisteren even naar de Leijen gereden. Onderweg naar de vogelkijkhut maakte ik een praatje met een jonge vrouw, die er net vandaan kwam. Ze liet wat foto’s zien van o.a. een voorbij vliegende roerdomp, een kiekendief en twee zeearenden die een tijdlang op het eilandje hadden gezeten. Bij het afscheid zei ik met een knipoog, dat ik toch wel hoopte dat ze nog wat voor mij had overgelaten …

Even later zat ik in de hut. En het moet gezegd, ik zat er goed, maar na enige tijd werd het toch wel saai. Er gebeurde vrijwel niets. Gelukkig had ik drie weken geleden meer geluk, toen liepen er vlak voor de hut drie waterhoentjes over de bladeren van de waterlelie en de gele plomp. Kijk eens naar die enorme poten. Ik vond het heel vermakelijk …

Gisteren bleef het stil rond de vogelkijkhut. Er vlogen eens een paar eenden voorbij en er dook een grote stern buiten het bereik van mijn camera in het water. Dat was het wel zo ongeveer. Ik moest me tevreden stellen met een foto van een paar aalscholvers, die de plek hadden ingenomen van de zeearenden in de laatste boom van het eilandje …