Nergens te vinden die paaseieren …
Maar in een week tijd is het weiland wel goeddeels omgeploegd … 🙂
Categorie archief: Fryslân
Earrebarren yn it Wikelslân
Vanmiddag heb ik weer eens een fotokuiertje gemaakt in it Wikelslân, een stuk natuurgebied vlak ten noorden van Earnewâld. Hoewel er nog enkele wandelaars waren, zag ik er vandaag voor het eerst sinds lange tijd meer ooievaars (‘earrebarren’ in het Fries) dan mensen …
Afgelopen winter heb ik in de buurt van Earnewâld weliswaar ook regelmatig enkele ooievaars zien rondscharrelen, maar op dit moment zijn de meeste nesten in de omgeving weer bezet …
Dit koppel had wel een heel mooi plekje gevonden. Op de eerste foto is het nest nog net te zien boven het eind van het bruggetje, midden in het rietland, daar komt niemand bij …
Een mooie close-up van de ooievaars op dat nest zat er dan ook niet in tussen die warboel van takken, maar gelukkig wilde een ooievaar op een beter bereikbaar nest wel even gewillig voor me poseren …
Terwijl ik terugliep naar de auto was een andere ooievaar nog zo vriendelijk om even in een mooie glijvlucht vlak bij me langs te vliegen. Het voorjaar lijkt te zijn begonnen op de laatste dag van de wintertijd …
Zwanen met ’t voorjaar in de bol
Zoals beloofd, vandaag nog even een nadere blik op de zwanen, maar ik begin met een weids panorama van de Tsjongervallei …
De zwanen leken met het mooie weer het voorjaar in de bol te krijgen, er werd voortdurend geparadeerd …
Een enkele jongeling probeerde indruk te maken op de dames …
Maar dat gedrag werd blijkbaar niet erg gewaardeerd, want hij werd vlot tot de orde geroepen …
Er werd het nodige poetswerk verricht …
En dit koppel weigerde de fotograaf ook maar een blik waardig te keuren …
Kortom: het was goed toeven aan de Tsjonger. 🙂
Zwanen bij de Tsjonger
De eerste tussenstop om na afloop van een afscheidsdienst wat na te mijmeren maakte ik vorige week donderdag aan de Ruskemadenweg tussen Mildam en Ter Idzard. Daar hield zich bij het riviertje de Tsjonger of Kuunder een vrij grote groep zwanen op. Vandaag kan dit vredige beeld misschien bijdragen om weer even wat tot rust te komen na de afschuwelijke gebeurtenissen in Brussel gisteren …
In het voorjaar strijk ik hier met lekker weer wel eens vaker even neer. Er staat een picknicktafel aan de waterkant en er is zeker in voorjaar en zomer eigenlijk altijd wel wat te zien aan vogels …
Ik had gehoopt er behalve de zwanen ook nog wat kieviten te kunnen kieken, maar die zaten te ver weg. Ze lieten zich alleen zo nu en dan even zien, wanneer ze in een grote groep – ver weg aan de andere kant van het water – opvlogen boven de weilanden …
En de varkens …, zij ploegden voort
Vandaag nog even wat foto’s van de varkens die in de buurt van Aldeboarn druk bezig waren met het ploegen van een weiland. Geertsines had de varkens al een paar dagen voor mij gespot, hij vermoed dat het gaat om Tamworth-varkens …
Het zijn echte scharrelvarkens die goed tegen kou en warmte kunnen en het liefst vaak en veel in de grond wroeten. Maar de boog kan niet altijd gespannen staan, daarom hebben ze ook een aantal schuilhutten tot hun beschikking waar ze lekker in of bij kunnen liggen slapen …
Terwijl een groot deel van de varkens druk bezig was met het ploegen van het veld, nam dit viertal het er lekker van in het voorjaarszonnetje. Ik vermoed dan ook dat ze het ploegwerk in ploegendienst doen …
Eén van de varkens kwam intussen met zijn snuit diep in de grond langzaam mijn kant op …
Even nam het schrandere dier de tijd om mij te begroeten en me eens goed op te nemen met zijn varkensoogjes …
Lang duurde dat niet. Als snel ging de snuit de grond weer in, want er moest nog heel wat gebeuren …
Varkens in de wei
Eigenlijk had ik stiekem gehoopt om donderdag tijdens het mooie voorjaarsritje ergens een eerste koppel koeien in weiland te kunnen fotograferen, maar dat zat er niet in. Er wachtte me echter wel een andere verrassing …
Ik heb het gisteren wellicht een beetje overdreven door ze zwijnen te noemen, maar in de buurt van Aldeboarn trof ik in een weiland aan de Fjûrlânswei ineens wel een groep varkens in een weiland aan …
Wat een prachtig gezicht om die dieren te zien wroeten! Dat is nog eens wat anders dan grote hoeveelheden varkens die hun leven vrijwel zonder bewegingsvrijheid in een stinkende megastal moeten doorbrengen …
Een heel stuk verderop in het weiland kon ik nog net een paar zeugen met jongen ontwaren. Die waren volgens mij net aangevoerd met een grote aanhangwagen, waarna ze net als de andere varkens meteen begonnen te wroeten …
Terwijl er op de achtergrond telefonisch overleg werd gevoerd (hopelijk niet met elkaar), scharrelden op de voorgrond een paar varkens onverstoorbaar verder …
– morgen meer –
Een reiger aan de Alde Ie (2)
De blauwe reiger aan de Alde Ie bleef maar volharden in zijn vreemde gedrag, want opnieuw bleef hij enige tijd diep in het spiegelende water van het Klidzerak zitten …
Het werd zelfs nog wat gekker, toen hij even later uitgebreid met zijn vleugels slaand begon te badderen. Met vissen vangen had dit duidelijk weinig te maken …
Daarna bleef hij weer een tijdlang als Gekkie Henkie voor zich uit zitten staren …
Ik stond net op het punt om mijn weg maar te vervolgen, toen de reiger een minuut of vier later weer de vaste wal opzocht. Langs de waterkant scharrelde hij weer wat dichter naar mij toe …
Plotseling schoot zijn kop met de scherpe snavel als een speer vooruit in een poging om een prooi te vangen …
Ik heb hem nadien niet zien slikken, dus waarschijnlijk was ook dit weer mis. Met honger in de hals ging hij vervolgens chagrijnig voor zich uit kijkend met zijn kuif in de wind op de wal zitten …
Voor mij was dit het moment om mijn weg te vervolgen. Het was weer zo’n dag, waarop de fotogenieke situaties en momenten zich in ruime mate aandienden. Jullie vinden het vast niet erg om de komende dagen ook nog wat foto’s van zwanen en zwijnen te zien …
Afanja's Weblog 