“En ik laat dit fraaie ruikertje niet meer los, want het zou best eens de laatste van het seizoen kunnen zijn …” 🙂

“En ik laat dit fraaie ruikertje niet meer los, want het zou best eens de laatste van het seizoen kunnen zijn …” 🙂

Zo af en toe strijkt er nog eens een koolwitje of een andere vlinder neer op de ijzerhard (Verbena bonariensis), die nog steeds parmantig en uitbundig staat te bloeien op het terras …

Zo’n cadeautje krijg ik niet elke dag gepresenteerd in eigen tuin, daarom ga ik daar vandaag maar niet op zitten wachten. De zon schijnt volop, dus ik zal eens kijken of ik elders een paar aardige plaatjes kan scoren …

Eerlijk is eerlijk: de gele plomp (Nuphar lutea) in ons tuintje is al enige tijd uitgebloeid, maar omdat ik momenteel weinig inspiratie heb en omdat een fotokuier er vandaag even niet in zit, heb ik even een greep in het archief gedaan …

Laten we de vrolijke gele bloem van deze waterplant maar zien als het zonnetje dat het grijze weer verdrijft om ons de komende dagen weer te verwennen met licht en warmte …

Gistermiddag heb ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens een kuiertje gemaakt naar de vennetjes aan de zuidkant van het Weinterper Skar. Er viel bar weinig te beleven. Waar in voorgaande jaren rond deze tijd van het jaar steevast tientallen juffers en libellen te zien waren, bleef dat nu beperkt slechts enkele azuurjuffers en een lantaarntje. En die wilden ook nog niet eens allemaal meewerken aan een foto. De enige die zich in eerste instantie liet fotograferen, was een reiger die aan de overkant van het vennetje tegenover het bankje vruchteloze pogingen deed om een visje te verschalken …

Terwijl ik lekker op het bankje zat, zag ik na enige tijd vanuit mijn linker ooghoek iets bewegen op een boom die wat verderop aan het pad stond. Omdat ik niet meteen goed kon zien wat er had bewogen, liep ik voorzichtig naar de boom toe. Daar bleek dat mijn aandacht was getrokken door een atalanta die op de stam was neergestreken …

Nadat ik van weerszijden een profielfoto van de vlinder had gemaakt, ben ik nog een tijdje in de buurt van de boom gebleven, want ik hoopte nog een foto van de mooie gespreide vleugels te kunnen maken. Dat zat er echter niet in, want het eigenzinnige beestje hield zijn vleugels straks gesloten …

De vlinderstichting heeft het weekend van 1 en 2 augustus uitgeroepen tot het jaarlijks vlindertelweekend …

Zoals vrijwel ieder jaar zal ik ook ditmaal waarschijnlijk weer snel klaar zijn met tellen, want veel meer dan een enkel witje of een verdwaalde kleine vos of atalanta zal zich ook nu wel weer niet in ons tuintje laten zien …

Omdat regen en wind macrofotografie deze week schier onmogelijk maakten, heb ik dinsdag wat zitten spelen met een snuitkevertje, dat ik al op 14 juli in ons tuintje heb ‘gevangen’ …

Aan de gerafelde vleugeltjes is goed te zien dat dit vrouwelijke heideblauwtje vorige week woensdag haar beste tijd al had gehad …

Ik vraag me af of ze de zware zomerstorm van zaterdag jl. heeft overleefd …
