“Kijk eens … er zit hier een heel raar beestje,” zei Aafje terwijl ik nog met het hagedisje bezig was. Ik keek in de richting die ze aanwees …

Daar zat achter het bankje inderdaad een vreemd beestje, dat heen en weer liep over een zacht heen en weer wiegend langwerpig blad …

Omdat het beestje vlak achter het bankje zat, moest ik me even in moeilijke bochten wringen om het beestje goed in beeld te kunnen krijgen …

Zodra ik het beestje goed scherp in beeld had, zag ik dat het niet zo zeer een vreemd beestje was, maar dat het ging om een kever, die tientallen mijten met zich meedroeg. Ik heb nog geprobeerd om het gewriemel van dat kleine spul op video vast te leggen, maar er stond net wat teveel wind om de hele club scherp in beeld te houden …

Kijkend naar de oranje vlakken die hier en daar door de mijten heen schemeren, zou het hier om een gewone doodgraver (Necrophorus vespillo) kunnen gaan. Die gedachte werd bevestigd door Geert Sines, want Geert heeft deze kever ook al eens gefotografeerd met een aantal lifters.

Bij Vroege Vogels las ik over de gewone doodgraver: “Dit is een doodgraver met meeliftende mijten. Sommige parasieten hebben voordeel van het samenleven met mestkevers. Mestkevers kunnen ook zelf geparasiteerd worden door o.a. mijten, maar vele soorten parasieten gebruiken de mestkever als vervoermiddel naar de volgende mesthoop om daar op andere dieren te parasiteren. Dit komt ook voor bij aaskevers, waar mijten naar een volgend karkas worden gebracht. Karkassen en mesthopen trekken niet alleen grote hoeveelheden insecten(larven) aan, maar ook de bijbehorende insecteneters zoals muizen en vogels, hierop springen de parasieten vaak over.”

Nadat ze me op deze fraaie waarneming had gewezen,  heb ik Aafje natuurlijk meteen toegezegd dat ze wel eens weer mee mag op een fotokuiertje.   🙂

Alsof er niets bijzonders aan de hand was, vloog de kever met zijn passagiers weg, nadat ik deze foto’s had gemaakt …