Zo rood was het kevertje dat ik zaterdagmiddag in het Weinterper Skar voor de lens kreeg …
Het lijkt me een snuitkevertje, maar ik heb nog niet kunnen achterhalen wat voor soort het is …
Dus … als iemand weet wat voor soort het is, dan houd ik me aanbevolen …
Het lege pindakaaspotje hangt er al enige tijd nutteloos bij, maar bij het insectenhotel is het af en toe een drukte van belang …
Regelmatig meldt zich een nieuwe gast om in te checken …
Maar er zijn ook gasten die – al dan niet tijdelijk – uitchecken …
En zo af en toe meldt zich een vreemde en minder geliefde gast …
Van bladluizen lijken we voorlopig geen last te zullen hebben in ons tuintje, want toen ik er vanmiddag even een rondje maakte, ontdekte ik zeker 15 tot 20 lieveheersbeestjes. Die zullen wel raad weten met luizengespuis …
Het viel nog lang niet mee om de lieveheersbeestjes scherp op de foto te krijgen, want ze zaten zoals zo vaak op lastige plaatsen, waar ik ze alleen met enig kunst- en vliegwerk kon benaderen. Echt 100% scherp waren de meeste foto’s dan ook nog niet, maar met deze drie ben ik wel tevreden op deze zomerse voorjaarsdag …
Ook na deze eerste generatie zullen de bladluizen zich nog allerminst zeker kunnen wanen in ons tuintje, want er wordt door de kleine oranje jagertjes hard gewerkt aan het nageslacht …
Zodra het voorjaar is aangebroken en de eerste insecten zich laten zien op vrolijk ontluikende bloemen, verheug ik me weer op de macrofotografie. En elk jaar moet het dan weer wennen om het kleine spul voorzichtig te benaderen en scherp in beeld te brengen. Zo ook dit jaar …
In het Wikelslân bij Earnewâld probeerde ik onlangs een vlinder in beeld te vangen. Voordat ik ook nog maar één foto van het beestje had kunnen maken, was het kleine vosje gevlogen als gevolg van een domme beginnersfout mijnerzijds: ik zette het beestje onnadenkend in mijn eigen schaduw, en daar was het duidelijk niet van gediend …
Toen ik vervolgens scherp stelde op de koolzaadbloemetjes waarop de vlinder had gezeten, zag ik dat er een vlieg op één van de bloemetjes zat. De vlinder was dan wel gevlogen, maar met deze vroege vlieg als bijvangst was ik op dat moment niet ontevreden …
Nadat de eerste zes maanden van het jaar allemaal kouder dan normaal waren verlopen, werd juli de eerste warme maand van 2013. Met een gemiddelde temperatuur van 18,2 ºC was het in ons tuintje maar liefst 1,8 graden warmer dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 …
Dankzij het zonnige en warme weer had ik maar korte kuiertjes nodig om vrijwel dagelijks met veel mooie (macro)foto’s thuis te komen. Het duurde lang voordat de vlinders en libellen zich lieten zien dit jaar, maar uiteindelijk werd het toch nog een goed vlinderjaar …
En als het al eens te warm was om op pad te gaan, zoals tijdens de extreem warme periode van 21 t/m 27 juli, dan viel er in de tuin vaak wel een plaatje te scoren, want ook zweefvliegen zijn de moeite van het bekijken zeker waard …
Op 27 juli werd de ergste warmte tijdelijk verdreven door een buiencomplex dat vanuit het zuidwesten over de provincie trok. In het weidegebied ten westen van Drachten zag ik die middag een indrukwekkende shelfcloud over me heen trekken …
Die donkere wolken lijken me een mooie opmaat naar de groene en natte Kerstdagen die ons staan te wachten. Morgen staat dit weblog in het teken van de Kerst, Tweede Kerstdag pak ik de draad van mijn jaaroverzicht in 12 delen weer op.
Het bleef maar koud in het voorjaar van 2013, pas vanaf 14 april kwam de maximumtemperatuur een aantal dagen achtereen boven de 15 ºC. Geen wonder dat er tot half april nog regelmatig een laagje ijs op sloten en plassen lag …
Intussen waren de eerste eitjes van een koppeltje merels in de klimop uitgekomen, er werd driftig af en aangevlogen met voedsel voor de jongen, maar het mocht niet baten, ze hebben de aanhoudende kou helaas niet overleefd …
Bij het ooievaarsstation Eibertshiem bij Earnewâld waren de ooievaars inmiddels teruggekeerd. Ze hadden het in eerste instantie vooral druk met de renovatie van hun nesten op de grote lichtmasten bij de gaswinlocatie …
Ondanks de aanhoudend lage temperaturen kwam ook de insectenwereld langzaam maar zeker weer tot leven. Bij de wilgenkatjes op de oever van de Leijen kon ik op 22 april de eerste nijvere bijen fotograferen …
Op één van de laatste zonnige en echt zachte oktoberdagen heb ik bij de bloeiende klimop nog eens wat insecten in beeld kunnen vangen m.b.v. mijn macrovoorzetlens. Vanwege het 10-jarig jubileum van mijn poollichtavonturen en de actualiteit van de storm die daarop volgde, zijn die laatste macro’s tot nu toe blijven liggen …
Vandaag is een prima dag om hier toch nog even een paar van die foto’s te publiceren, het zouden tenslotte best eens de laatste insecten geweest kunnen zijn, die ik dit jaar voor de camera heb gehad …
Daarnaast zijn deze macrofoto’s een mooie gelegenheid om jullie even te wijzen op het feit dat op Holland Doc 24 vanavond om 19:13 uur de prachtige Franse film “Microcosmos, le peuple de l’herbe” uitzendt …
Afanja's Weblog 