Dit is het decor …

Dit is de hoofdrolspeler …

Morgen de actie. 🙂
Dit is het decor …

Dit is de hoofdrolspeler …

Morgen de actie. 🙂
Het zat gistermiddag weer erg lekker op één van de bankjes in De Deelen. Hoewel mijn bovenbenen al lichtjes begonnen te protesteren, besloot ik na een tijdje toch nog even een klein stukje verder te lopen. Vanaf de hoofdbrug middenin het terrein heb ik even een foto gemaakt van het bruggetje op de onderstaande foto. Dat bruggetje zou het keerpunt worden van deze kuier…

Op het bruggetje had een libel wel even zin om wat met me te spelen. Hij zat lekker in het zonnetje op de brugleuning. Zodra ik dichterbij probeerde te komen om een macrofoto van hem te maken vloog hij op om vervolgens een centimeter of 15 verderop weer te gaan zitten. Daar herhaalde het spelletje zich dan …

Pas na lang volharden en aandringen lukte het me om hem goed in beeld te krijgen. Kijkend naar het koppie en z’n snor ben ik geneigd te zeggen dat het waarschijnlijk een steenrode heidelibel is …

Op de foto hieronder is het uitzicht over een deel van De Deelen vanaf het bruggetje op de eerste foto te zien. Het water in het petgat lag er op dat moment vrijwel roerloos bij en het was er heerlijk stil …

Op weg terug naar de parkeerplaats heb ik nog weer een tijdje wat plaatjes staan schieten bij een pol koninginnekruid. Diverse insecten vlogen af en aan, maar alleen een hommel wilde even stil zitten voor de foto …

Op het laatste rechte stuk terug naar de parkeerplaats was ik te moe om nog achter libellen en ander vliegend spul aan te gaan. Ik heb alleen nog even een foto genomen van de gelaagdheid in het spiegelende water in het petgat …

Ik was blij dat ik weer bij de auto was, want de kuier was alweer aan de lange kant geweest. Vandaag maar weer een dagje rustig aan.
Eigenlijk had ik jullie vandaag een fotoserie zullen voorschotelen van de wervelende wolken waar ik gistermiddag vanuit de tuin geruime tijd naar heb zitten kijken, maar dat beeld is alweer achterhaald door de actualiteit van de mooie blauwe met vriendelijke wolkenplukjes van vandaag. Om de opgewekte nieuwsgierigheid even wat te stillen, laat ik één van de vele foto’s van gistermiddag zien. De rest van de serie volgt binnenkort wel …

Omdat het vandaag zulk mooi zomers weer is, heb ik rond het middaguur mijn beste beentje weer voorgezet om een fotokuiertje te maken. Het werd hoog tijd om weer eens een kijkje te nemen in De Deelen, een uitgestrekt complex van laagveenmoerassen ten noorden van Heerenveen in het lage midden van Fryslân …

Vanaf de bijna lege parkeerplaats ben ik over het oostelijke pad langs één van de petgaten het gebied in gegaan. Aan de waterkant kreeg ik de kans om mijn eerste distelvlinder van het jaar te fotograferen. Echt helemaal haarscherp staat hij er niet op, maar ik moest nogal wat voorover buigen, en een nat pak was hij me niet waard. Afijn, voor een eersteling kan het er wel op door …

Op dezelfde bloem – is het koninginnekruid? – kon ik ook nog even een snoepende zweefvlieg kieken …

Bijna aan het eind van het eerste petgat. Nog even een blik op het bruggetje in de verte, en dan op naar het bankje aan de andere kant van de boomwal achter me …

Voor het eerst sinds lange tijd heb ik vanmiddag weer eens een fotokuiertje gemaakt aan de zuidkant van het Weinterper Skar. Ik had gehoopt wat libellen en juffers te fotograferen bij één van de vennetjes aan die kant, maar voordat ik daar was kon ik de verleiding niet weerstaan om me even op verboden terrein te begeven om wat foto’s te maken van de blauwe knoop op één van de blauwgraslandjes. De blauwe knoop (Succisa pratensis of Scabiosa succisa) is een vaste plant uit de kamperfoeliefamilie (Caprifoliaceae). De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als algemeen voorkomend maar sterk afgenomen …

Een hommel die zich tegoed deed aan het lekkers dat een van de bloemetjes te bieden had, wilde ook wel even op de foto …

Ook een geaderd witje wilde wel even helpen om het beeld wat te verlevendigen …

Nee, het is geen weer om even lekker te gaan zwemmen. Maar insecten hebben dan nog altijd het voordeel dat ze even lekker koppie onder kunnen gaan in een bloem die wat smakelijks te bieden heeft …

Het bont zandoogje dat ik hier gisteren liet zien is niet de enige bezoeker van de klimop naast het terras. Een keur aan insecten strijkt daar graag eens op neer. Een blauwtje was me vorige week diverse keren te snel af, maar de grote jongen die vorige week donderdag vlak naast me ging zitten, wilde wel even wachten tot ik mijn camera had scherpgesteld …

In eerste oogopslag dacht ik dat het een gewone wesp was, maar daarvoor was hij aan de grote kant. Kijkend naar het formaat en de overheersende rode kleur, denk ik dat het een hoornaar is. Hij gaf me de kans om drie foto’s te maken, daarna verdween hij, en dat vond ik eerlijk gezegd helemaal niet erg. Het is een mooi beestje om te zien, maar ze schijnen akelig gemeen te kunnen steken. Dergelijke beestjes ben ik liever kwijt dan rijk als ze eenmaal op de foto staan …

Terwijl ik gistermorgen in het Weinterper Skar wat langs de waterkant scharrelde, sprongen er bij elke stap die ik maakte diverse sprinkhaantjes weg. De meeste kwamen een stukje verderop weer in het lange gras terecht, maar af en toe was er eentje die de verkeerde kant op sprong en zo in het water terecht kwam …

Dat bleek geen enkel probleem te zijn, want sprinkhaantjes zijn met iets wat het midden houdt tussen zwemmen en lopen over het water heel goed in staat om al snel een rietstengel te bereiken en daar vervolgens tegenop te klauteren …
