De manlijke oeverlibel die ik hier gisteren liet zien, zat aan de rechterkant van de brug die toegang geeft tot de Blessebrugschans. Aan de andere kant van de brug zat op datzelfde moment een vrouwelijk oeverlibel …
Haar goudgele pracht komt prachtig uit tegen de zachte achtergrond, die hier wordt gevormd door het wateroppervlak. Onder invloed van de wind ontstaan af en toe zachte schitteringen en ontpopt de oeverlibel zich als een balletdanseres …
Er vlogen vorige week nogal wat libellen rond bij de Blessebrugschans. Met de nadruk op ‘vlogen’, want even rustig stil zitten was er ook hier voor de meeste libellen niet bij. Slechts een enkeling wilde wel even gaan zitten voor de foto …
Deze mooie blauwe libel – een manlijke gewone oeverlibel – zocht helaas een plekje met een nogal drukke en rommelige achtergrond uit. Maar onder het motto “elke libel is er één”, heb ik toch maar getracht er het beste van te maken …
Vandaag neem ik jullie weer mee naar één van mijn favoriete natuurgebieden …
Today I will show you one of my favourite nature reserves again …
Er lijkt weer een roze deken over een deel van het Weinterper Skar te zijn gedrapeerd …
It looks like there is a pink blanket spread out over a part of the landscape …
De echte koekoeksbloemen (Silene flos-cuculi) staan weer volop in bloei …
The ragged robins (Silene flos-cuculi) are blooming fully again …
Ik vind het elk jaar weer een feestje om die kleurenpracht te zien …
I think it’s a party every year again to see those beautiful colors …
Het is altijd de moeite waard om even te gaan liggen om de roze bloemen zachtjes boven je in de wind heen en weer te zien wiegen …
It’s always worthwhile to just lie down and see the pink flowers gently move back and forth in the summer breeze above you…
Ik sluit deze serie af met een close-up van een paar koekoeksbloemen …
I finish this serie with a close-up of a few ragged robbins …
Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!
Enkele minuten voordat ik maandagmiddag de tureluurs voor de lens kreeg, passeerden we een weiland waar twee wulpen op zoek waren naar voedsel …
Dat was wel ’n aangename verrassing, want wulpen met hun lange gebogen snavel en hun kenmerkende ‘waterfluitje‘ krijg ik maar zelden voor de camera …
De paar keer dat ik ze de afgelopen jaren ergens in een weiland heb gezien, waren ze meestal te ver weg om er acceptabele foto’s van te kunnen maken …
Met deze serie ben ik dan ook dik tevreden, met dank aan mijn chauffeur en gids, die me over dit smalle landweggetje voerde … 🙂
Nu er in twee dagen ruim 60 mm regen is gevallen in ons tuintje, ben ik eigenlijk wel even klaar met alle nattigheid. Gelukkig heeft het vingerhoedskruid (Digitalis purpurea) niet alleen lange, maar ook sterke stengels, anders zouden ze wellicht al zijn geknakt onder de zware last van de vele druppels die er aan de sierlijke bloemen hangen …
Het oranje havikskruid (Hieracium aurantiacum) lijkt de strijd tegen de nattigheid te hebben verloren, met zijn neerhangende bloembladeren en druipnatte meeldraden maakt dit anders zo vrolijke bloemetje een tamelijk verzopen indruk …
Al met al is het een prima dag om jullie even te wijzen op het feit dat het vandaag Wereld MS Dag is. Over de hele wereld wordt vandaag aandacht geschonken aan deze vermaledijde ziekte, waarvan het ontstaan nog steeds onbekend is en die nog steeds niet te genezen is. Na bijna tien jaar krijgt de MS steeds meer vat op mijn leven en het eind van de neergang is nog niet in zicht. Het onderstaande filmpje geeft in amper 30 seconden een aardig beeld van de onzekerheid waarmee het ziekteproces gepaard gaat …
Voor 3 Euro kun je onderzoek naar MS ook steunen door ‘MS’ te sms-en naar 4333.
Gisteren heb ik samen met mijn fotomaatje Jetske een ritje gemaakt in het grensgebied van de provincies Fryslân en Overijssel. Terwijl we rustig voort hobbelden over een smal landweggetje wees ik Jetske op een paar tureluurs (Tringa totanus) die op een roestig hek stonden …
Nadat Jetske de auto had laten uitrollen, vloog één van de vogels meteen op. De tweede tureluur bleef gewillig poseren, totdat er een fietser passeerde. Dat was voor hem het sein om ook op te vliegen, maar toen had ik hem al een paar maal op de gevoelige plaat vast kunnen leggen …
Het duurde lang voordat ik dit jaar de eerste grutto’s te zien kreeg, maar toen het eenmaal zo ver was, was het ook meteen goed raak en kreeg ik de kans om een aantal aardige foto’s te maken. Het begon met een grutto die bij het buurtschap Soarremoarre (spreek uit als: Swarre-mwarre) tussen Akkrum en Aldeboarn op een dampaal op wacht stond …
Nadat ik de auto had laten uitrollen, kreeg ik de kans om welgeteld twee foto’s van hem te maken. Daarna steeg hij op van zijn paal om vervolgens op luidruchtige wijze een paar maal een schijnaanval op me uit te voeren …
Al snel voegde zich een tweede grutto bij de luchtpatrouille. Het kon haast niet missen of dit koppel moest ergens in het lange, kruidenrijke gras een paar jongen hebben, bedacht ik me …
Ik besloot het tafereeltje rustig tegen de auto leunend een tijdje te aanschouwen. Na enige tijd streek één van de grutto’s niet zo gek ver bij me vandaan in het lange gras neer …
En zo stond ik ineens op betrekkelijk korte afstand oog in oog met de enige echte Kening fan’e Greide, oftewel de Koning van de Weide. Is hij niet prachtig …
Het wijfje streek een stuk verderop in het weiland neer. Te midden van het lange gras leek ze me ten afscheid nog even toe te wuiven …
Afanja's Weblog 