Ook vandaag bevinden we ons weer een kleine wereld …
Eerder deze week zette ik de auto op een mistige dag in de berm bij een weiland vol ganzen …
Meestal waggelen ze dan met z’n allen verder het weiland in, weg van de fotograaf, weg van de weg …
In dit geval steeg een groot aantal van de ganzen luid gakkend op om al snel als vage schimmen in de mist te verdwijnen …
Omdat het hier de hele week mistig en grijs was, heb ik vandaag voor SWF een paar kleurrijke foto’s uit het archief tevoorschijn gehaald …
Because it’s been fuzzy and grey every day this week, I took some colorful photos from my archive for today’s SWF …
Deze foto’s heb ik vandaag precies 5 jaar geleden genomen …
I took these shots today exactly 5 years ago …
Ik kan me die dag -het was een zaterdag- nog heel goed herinneren. Het was de laatste keer dat ik de lange wandeling heb kunnen maken in De Deelen …
I remember that day -it was a saturday- very well. It was the last time I could make the long walk in the nature reserve De Deelen …
Toen ik moe en voldaan terug was bij de auto, werd ik beloond met een prachtige zonsondergang …
When I was satisfied and tired back at the car I, was rewarded with a beautiful sunset …
Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Prettig weekend! … – …Enjoy your weekend!
Tijdens mijn ritje door het weidegebied ten westen van Drachten kwam ik gisteren o.a. langs De Veenhoop. Ten oosten van het dorp verdween dit rijtje wilgen aan de Kanaeldyk in de mist …
Aan de zuidkant van het dorp stonden een paar paarden te grazen in een stukje land, dat grenst aan het natuurgebied “De Kraenlânnen” …
De windmotor – nu grijs, maar normaal inktzwart – wordt gebruikt voor de bemaling van het gebied …
Een stukje verderop stond aan de Flearbosk nog een rijtje wilgen in de mist. Opvallend is dat deze wilgen meer blad lijken te hebben verloren dan de wilgen op de eerste foto …
Voordat ik vandaag -voorlopig voor het laatst- een half uurtje op bezoek ging bij de manueel therapeut om mijn rug nog eens goed te laten kneden, heb ik even een klein ritje gemaakt door het weidegebied ten westen van Drachten …
Hier en daar stond een groepje jongvee in de mist …
Als je op zo’n moment maar lang genoeg bij het hek blijft staan, dan krijg je na verloop van tijd vanzelf gezelschap …
Om te voorkomen dat het wat al te gezellig werd, ben ik maar opgestapt voordat de hele kudde om me heen stond, de therapeut verwachtte me tenslotte op de afgesproken tijd. 🙂
We hadden vandaag wat lichte vorst en we hadden wat lichte dooi.
Daarnaast hadden we wat mist, wat zon en wat bewolking en we hadden …
… te midden van de neerdwarrelende herfstbladeren wat bloeiende lavendel.
Die moet wel helemaal in de war zijn …
Na een grijze en grauwe week hadden we gisteren weer eens een stralende najaarsdag. Dat kwam mooi uit, want het meeste werk aan de film over de rietcultuur in de Weerribben zit er eerst op. In de komende week moet ik de verschillende hoofdstukken nog aaneen smeden en het geheel voorzien van wat muziek, maar dat is niet het meeste werk meer. En dus had ik gistermiddag tijd voor een lekker kuiertje in het Weinterper Skar …
Op het pad naar de dobbe zag ik diverse keren een vlinder fladderen. Steeds vloog hij een paar meter om dan weer neer te strijken op het dikke bladerdek dat het pad bedekte. Het beestje leek helemaal op te gaan in het bladerdek, waardoor het me niet lukte om hem te lokaliseren en te fotograferen …
In de afgelopen week zijn veel bladeren van de bomen gewaaid, niet zo ver bij de dobbe vandaan lukte het me om wat van de laatste fraai gekleurde herfstbladeren te fotograferen …
Op de zwerfsteen naast het bankje bij de dobbe zat een libel lekker in het zonnetje. Vlak voordat ik er een foto van kon maken werd hij helaas verjaagd door een andere libel. Even kon ik ze nog volgen, maar daarna verdwenen ze uit zicht. Nadat ik even wat had rondgestruind bij de dobbe ben ik lekker op het bankje gaan zitten. Genietend van het uitzicht viel het me op dat de waterstand in de dobbe de laatste jaren rond deze tijd niet zo laag is geweest …
Terwijl ik zo wat zat te mijmeren, rende er ineens een hond voor me langs. Zonder verder op of om te kijken zette hij koers naar de dobbe, waar hij even een verfrissende duik nam …
Korte tijd later kwam het baasje van de hond bij me staan om even een praatje te maken. Nadat hij zich even grondig had uitgeschud, voegde de hond zich bij ons. In november even pootjebaden was blijkbaar goed te doen, maar je moet het niet overdrijven …
Nadat de man en zijn hond hun weg vervolgden, keerde de rust bij de dobbe terug. Even heb ik nog op het bankje gezeten, maar toen opkomende sluierbewolking de temperatuur begon te drukken, ben ik maar weer terug geslenterd naar de auto. Het was een heerlijke najaarsdag, zo mogen er nog wel een paar komen…
Voor de derde dag op rij is het hier grijs, grauw en kil, en de dames en heren van de diverse meteorologische diensten en instituten stellen de komst van het zonnetje hier in het noorden steeds weer een dag uit …
Afijn, het is nog steeds prima weer voor mijn filmmontageklus. Intussen heb ik 195 minuten ruw materiaal terug kunnen brengen tot 71 minuten. Er komt schot in, zodat ik morgen of vrijdag kan beginnen met het fijnere werk.
Het valt met deze klus overigens niet mee om geen rokertje te pakken …
Zoethout, dropjes, kaas en zoutjes zijn niet aan te slepen … ;-(
Afanja's Weblog 