De Wieden in

Geplaatst op door

Terwijl het in de verte af en toe wat rommelt en de eerste regendruppels kringetjes maken in de vijver, neem ik jullie mee terug naar het vaartochtje dat ik vrijdag met mijn fotomaatje heb gemaakt. Rond half elf ’s ochtends koersten we in westelijke richting over de Cornelisgracht bij Giethoorn …

over de Cornelisgracht

Na enige tijd doken we rechtsaf onder een brug door. Daar lieten we de bewoonde wereld voorlopig even achter ons om de Wieden te doorkruisen. Voorbij de brug kwam ons een sloep tegemoet. “Niet te snel opzij gaan,” zegt Jetske in voorkomende gevallen, ‘wij hebben een stalen boot hij niet …” 😉

we duiken onder een brug door
in de verte nadert een tegenligger
een sloep vaart ons tussen rietkragen tegemoet

Niet veel later doken we een stuk bos in, dat ik herkende van eerdere vaartochtjes met Jetske in deze contreien. Ik vind dit steeds weer een bijzonder stukje van de route …

we varen een stuk bos in
voorbij het bos lonkt het licht

Omdat Jetske het gebied ongeveer net zo goed kent als haar broekzak, zoekt ze graag routes op waar de gemiddelde toerist zich niet waagt met zijn motorbootje. Losgeslagen pollen riet en een overdaad aan waterplanten maakten de vaart steeds smaller en vormden een bedreiging voor de schroef van de buitenboordmotor. Maar Jetske is zoals bekend voor geen kleintje vervaard en hanteerde met vaste hand de vaarboom om voorbij de hindernis te komen …

het water wordt smaller en smaller
een pol met riet en kattenstaart drijft in de vaart
met vaste hand hanteert Jetske de vaarboom

Daarna vervolgden we onze route weer door de smalle vaart tussen de uitgestrekte rietvelden …

even wat open water voor de boot
de vaart vernauwt zich weer

– wordt vervolgd

Echt offline

Geplaatst op door

Mijn ‘dagje offline’ werd gisteren echt van vroeg tot laat een volle dag offline. Dat overkomt me niet zo vaak, maar het is me prima bevallen. Nadat ik rond half tien ’s ochtends in de auto was gestapt, staken mijn fotomaatje en ik een uurtje laten in Giethoorn van wal in een punter met buitenboordmotor om een vaartochtje door de Wieden te maken …

een vaart in de Wieden
langs een rietkraag

Jetske – die de grachten, vaarten en plassen in de omgeving bijna kent als haar broekzak – maakte er weer een mooie tocht van. Door smalle vaarten, omgeven door bomen of rietland, zetten we via Dwarsgracht en Jonen koers naar de Beulakerwijde. Daar ontdekten we, dat we helaas te laat waren om de jonge zwarte sterns nog te kunnen zien. De nestvlotjes lagen er kaal en verlaten bij …

een verlaten nestvlotje van de zwarte sterns tussen de waterlelies
een rijtje palen met daarop een paar meeuwen en een aalscholver

Al met al werd het een prachtige dag in de Wieden. Het was er heerlijk met een verkoelend windje over het water. Het ging mis, toen ik bij terugkomst in de hitte weer vaste wal onder mijn voeten had. Ik had nog geen 10 meter over een verharde weg gelopen, toen alle kracht in één keer uit mijn benen vloeide. Jetske zag het gebeuren en moest me naar de auto helpen …

een zeilpunter op de Beulakerwijde
op de Beulakerwijde

Na een paar bakjes koffie en wat water keerde de kracht bij Jetske in de tuin weer voldoende terug om naar huis te kunnen rijden. Dat doet hitte dus met MS. En dat is toch schrikken na de vlotte kuier van woensdag met Ria in de Ecokathedraal. Afijn, vandaag blijf ik lekker thuis. Passen jullie ook wat op jezelf?

Een dagje offline

Geplaatst op door

Met het oog op de weersverwachting voor vandaag ben ik een dagje offline …

stilte en rust in de Wieden
weerspiegelde wolken op een zacht golvende waterspiegel

Maak er een mooie dag van en hou ’t hoofd koel!

Gezellig treffen bij Mildam

Geplaatst op door

Gistermorgen had ik het genoegen om Ria rond te mogen leiden in de Ecokathedraal bij Mildam. Na een leuke eerste kennismaking zijn we meteen begonnen aan onze rondgang door het levenswerk van Louis le Roy …

Gezellig pratend en fotograferend, waren we bij ‘de rustplaats’ achter de twee torens terecht gekomen, voordat ik het in de gaten had. Om mijn onderdanen even wat rust te gunnen, hebben we daar – uitkijkend over het weiland – enige tijd genoeglijk zitten praten …

Nu ik zo ver was, wilde ik ook graag de uitdaging aangaan om helemaal achter in de Ecokathedraal het hoogste en oudste deel te bereiken, vertrouwde ik Ria toe. Het voelde goed om korte tijd later voor het eerst sinds ruim een jaar weer op de ca. 4 m hoge ‘ruïnes’ te staan …

Bedankt voor je fijne gezelschap. Ria. Ik vond het niet alleen erg gezellig, het was voor mij ook weer een goede lichamelijke oefening. Samen loopt het daar vaak net wat lichter en kom ik er verder dan alleen.

Ergens in de Ecokathedraal

Geplaatst op door

Vandaag reis ik weer eens af naar mijn geliefde Ecokathedraal bij Mildam. Meestal ben ik daar alleen, maar vandaag heb ik er een afspraak. Nu eens niet met een Belg, zoals bij voorgaande ontmoetingen, maar met iemand met wie ik contact heb via Bluesky …

bij de ingang van de Ecokathedraal in Mildam

Hoewel ik ze gisteren bewust een rustdag heb gegund, valt er vooraf niks van te zeggen hoe ver mijn onderdanen me vandaag de Ecokathedraal in kunnen brengen. Het zou mooi zijn om weer eens in het oudste en hoogste deel te kunnen komen. Wanneer dat ook vandaag weer te hoog gegrepen blijkt te zijn, dan hoop ik in ieder geval de ‘rustplaats’ te bereiken …

het hoogste en oudste deel van de Ecokathedraal
de rustplaats achter de twee torens

De gazen bol toont ‘de wand met de gekleurde band’. Daar moet ik toch zeker aan toe kunnen komen. En als dat zo is, ben ik daar ook tevreden mee. Een leuke ontmoeting en een goed gesprek staan wat mij betreft vandaag voorop …

in de glazen bol: de wand met de gekleurde band

Maak er een mooie dag!

Een middagje vlinderen

Geplaatst op door

Na een aantal koude en natte dagen was het gisteren eindelijk weer eens weer om er op de iLark op uit te trekken. Via de Drachtstervaart ben ik eerst naar De Wilgen gereden. Daar heb ik enige tijd op een bankje aan het water gezeten. Deze keer kreeg ik er een extra verrassing bij …

een bontzandoogje

Vorige keren had ik daar vooral witjes zien fladderen zonder dat er eentje voor me wilde poseren. Gisteren ging er om te beginnen niet ver van het bankje een bont zandoogje zitten. Maar een etage hoger wemelde het zogezegd van de dagpauwogen op en boven het ruim aanwezige koninginnekruid …

een dagpauwoog op koninginnekruid
een dagpauwoog op koninginnekruid
een dagpauwoog op koninginnekruid

Nadat ik ook nog een geaderd witje had kunnen fotograferen, vond ik het eerst even welletjes. Ik had dekplaat van de accu van de iLark weliswaar afgeschermd tegen de zon, maar het werd voor mezelf te warm op dat bankje daar in de zon. Tijd om mijn ritje te vervolgen …

een geaderd witje

Het werd verder ook een mooi ritje, maar het meest noemenswaardig is toch wel dat ik drie vlindersoorten op één dag heb kunnen fotograferen. Daarmee kan ik me vandaag wel een rustdag permitteren, zodat ik er morgen weer tegen kan.

’t Is stil bij de kamperfoelie

Geplaatst op door

De kamperfoelie in onze tuin is eigenlijk een indringer, die jaren geleden door de schutting heen onze tuin heeft weten te bereiken. Om te voorkomen, dat hij de klimop rond de pergola boven de vijver verdringt, proberen we hem kort te houden …

bloeiende kamperfoelie tegen de donkere achtergrond van de hazelaar

In voorgaande jaren lukte het nog wel eens om een vlinder, een hommel of een andere bestuiver op of in de buurt van de bloemen te fotograferen. Dit jaar heb ik vanwege het weer nog maar weinig gelegenheid gehad om eens lekker met de camera in de tuin te zitten wachten. Maar er zitten ook duidelijk minder insecten in de tuin. Het is stil bij de kamperfoelie …

bloeiende kamperfoelie tegen de donkere achtergrond van de hazelaar