De rietsnijder van bovenaf

Klaas Jan was op dat moment rietsnijder van dienst op hun perceel, omdat zijn collega pas aan het begin van de middag kon komen. Nadat ik Flip op ca. 80 m hoogte om zich heen laten kijken voor de rondblik in het vorige logje, heb ik zijn camera gericht op Klaas Jan …

Te midden van een lijnenspel, getekend door de dubbellucht banden van de trekker, stond Klaas Jan bosjes riet te kammen. Pijpenstrootjes en andere grassen worden met behulp van een kammachine met grote stalen pennen uit de bosjes riet gekamd. De rietsnijder maakt van het riet dikke bossen, die uiteindelijk worden meegenomen naar de werkplaats voor verdere behandeling …

Van wat dichterbij ziet dat er zo uit …

wordt vervolgd

Een eerste rondblik

Aangekomen op de plaats van bestemming, ging rietsnijder Klaas Jan meteen weer aan het werk. Terwijl Jetske hem volgde met haar camera, besloot ik Flip eerst even in stelling te brengen, zodat ik vanuit de lucht een eerste indruk kon krijgen van de locatie waar we zaten …

Het was meteen duidelijk dat we hier echt alleen per boot konden komen. Dit deel van de Wieden was zonder brug of pont door water omringd. Op de eerste foto is ongeveer in het midden een parkeerplaats met een aantal auto’s te zien, daar loopt ook de enige weg in de omgeving. Dat is ook de plek waar onze auto stond en waar Klaas Jan ons heeft opgepikt …

Voor de goede kijkers is op de laatste foto onderaan op 1/3 van links de blauwe gestalte van Jetske te zien. Rechts daarvan zit ik in mijn zwarte vest op een stoel met de afstandsbediening van de drone. Een klein stukje verderop is Klaas Jan aan het werk, later meer daarvan …

– wordt vervolgd

Per boot het riet in

Zoals ik gisteren al schreef, ben ik opnieuw een dagje met fotomaatje Jetske het riet in geweest. Waar eerdere bezoeken aan de rietsnijders allemaal in de Weerribben waren, gingen we nu naar de Wieden. Daar was rietsnijder Klaas Jan aan het werk in een stuk rietland dat door zijn collega Jan S. gepacht wordt van Natuurmonumenten …

Om op de locatie te komen waar de mannen aan het werk waren, moesten we eerst een stuk varen, want ze hebben in die contreien meer waterwegen dan gewone wegen. Nadat Jetske hem een appje had gestuurd, pikte Klaas Jan ons op een vooraf afgesproken locatie op (kaart OpenStreetMap)

Tijdens de vaartocht, die nog geen tien minuten duurde, kwamen we o.a. langs een andere rietsnijder en passeerden we het Stroïnkgemaal en een paar knobbelzwanen. Het was een mooi en bijzonder begin van wat een prachtige eerste voorjaarsdag in het rietland werd …

– wordt vervolgd

Diep water

Gisteren ben ik voor het laatst dit jaar met mijn fotomaatje Jetske op pad geweest. Het werd ditmaal een ritje in de Kop van Overijssel, waarin het accent op de Wieden kwam te liggen. De eerste fotostop maakten we in de buurt van Giethoorn …

‘DIEP WATER’, stond er op een bordje aan een paal, die een paar meter van de oever in een meertje stond. Bijzonder, want het zag er allerminst diep uit. Toen ik mijn camera over een rietkraagje naar links draaide, zag ik wat verderop een tjasker staan. In een poging die wat beter in beeld te brengen, liepen we die kant even op. Echt dicht konden we er niet bij komen, maar ik vond het toch wel even de moeite waard …

Het laatste bruggetje

Nadat we ’s ochtends op weg naar de Beulakerwijde een langere, fotogenieke vaartocht door de omgeving hadden gemaakt, koos Jetske voor een kortere vaarweg terug …

Tijdens het laatste deel van de tocht, zagen we een groot houtsnijwerk in een tuin staan. Jammer genoeg stond de imposante vogel met zijn kop de andere kant op …

Enkele minuten later namen we de laatste hindernis van onze vaartocht: het laagste bruggetje van de regio. Volledig plat op de boot liggend, kwamen we er veilig onder door. Na de passage van de brug hield Jetske onze boot even stationair op de plek, zodat ik nog wat foto’s kon maken van de manier waarop de tegemoetkomende sloep onder het bruggetje door voer. Diep gebukt en heel voorzichtig …

Kort daarna kwam er een einde deze prachtige vaartocht door De Wieden. De plotselinge weigering van mijn benen, toen ik even later over het warme asfalt liep, was een flinke waarschuwing voor de rest van de zomer …

Een purperreiger en wat suppers

Genietend van de rust en de ruimte rondom, voeren we over de Beulakerwijde. In de verte lag een zeiljacht voor anker, verder was de plas bijna leeg. Ik hoefde er niet veel voor te doen om daar een gevoel van vrijheid te krijgen …

Dat zal vast ook het gevoel geweest zijn een paar suppers* – eerst een vrouw en heel stuk daarachter de man – die de andere kant op peddelden. Zij was er lekker bij gaan zitten, hij stond fier op zijn supboard …

Een purperreiger kruiste onze vaart hoog in de lucht. Dat was een welkome passant waar ik erg blij van werd, want ik had al vijf jaar geen purperreiger meer gezien ….

Het suppen* lijkt populair te zijn, want niet veel later kwamen we deze man tegen, die een rondvaart over het meer leek te maken met zijn (klein)kinderen op een supboard …

Terwijl ik al flierefluitend en fotograferend om me heen keek, hield de schipper haar aandacht bij het werk. Een stukje verderop toonde ze haar lokale kennis, door me op een gevaarlijk plekje op de Beulakerwijde te wijzen …

– wordt vervolgd

* Suppen staat voor Stand-Up-Paddle. Op een supboard (soort surfboard) sta je rechtop en met een lange peddel beweeg je jezelf voort over het water.

Zeilboten op de Beulakerwijde

Het was vlak voor de vakantietijd nog lekker rustig op de Beulakerwijde tijdens onze vaartocht. Ik heb er niet veel meer dan zes of zeven zeilboten op het water gezien. Zo was er dit exemplaar dat een stuk verderop met gebolde spinnaker in tegengestelde richting voer …

Ook de onderstaande zeilboot kruiste ons pad. Ik ben niet opgegroeid op of rond het water, en van zeilen heb ik geen verstand, maar kijkend naar het zeilteken denk ik, dat dit een valk is. De valk is een middelgrote open zeilboot. Het is een tweemans wedstrijdboot die van origine gebouwd werd van hechthout met een vaste kiel. Een latere uitvoering in polyester is populair voor recreatie en zeillessen …

Het zeiljacht op de foto’s hieronder was één van de mooiste zeilboten die we die dag gezien hebben. Achtergrondinformatie heb ik er niet over, ik vind het gewoon een mooi zeiljacht …

Wat kleiner en eenvoudiger, maar minstens zo mooi is de zeilpunter, waarmee ik dit hoofdstuk afsluit. De zeilpunter of Gieterse punter is een uniek type boot dat veel wordt gebruikt in en rond de wateren bij Giethoorn. Het is een oud traditioneel vaartuig dat al eeuwenlang wordt gebruikt in de regio …

– wordt vervolgd