’t Zit allemaal wat vast de laatste tijd …
Om te beginnen heb ik al enige tijd last van een vastzittende plek in mijn rug, daar heeft zich vorige week een nog steeds vastzittende hoest bij gevoegd, en sinds gisteren lijkt een dot met watten ook die grijze massa in mijn hoofd vast te willen zetten …
Ook dit jaar wordt ons tuintje weer verrijkt met bloemen die spontaan verschijnen …
Ze zullen wel weer zijn voortgekomen uit zaadjes die afkomstig zijn van de winterse voedertafel …
Ik heb geen idee hoe ze heten, maar ze zijn zeker mooi genoeg om ze rustig te laten staan, en ook door de insectenwereld zijn ze goedgekeurd …
Op de dag waarop de Tour de France van start is gegaan, neem ik jullie nog even mee terug naar Terschelling. Er moeten namelijk nog even een paar losse eindjes worden afgehecht …
Om te beginnen was er de prachtige vlinder die we aantroffen bij de Badhuiskuil.
Frans54 -vlinderkenner bij uitstek- schreef in reactie op de foto’s van die vlinder: “Een foto van de onderkant had het een stuk makkelijker gemaakt, maar op grond van de tekening in de middencel, de postdiscale stippen in voor en achtervleugel (verdeling en formaat)en de zwarte tekening in het discale deel van de vleugels ga ik toch uit van duinparelmoervlinder en niet van grote parelmoervlinder.”
Nu had ik wel een vlinder waarop de onderkant van de vleugel te zien was, maar die vond ik in eerste instantie net niet scherp genoeg voor publicatie. Natuurlijk heb ik die foto vervolgens naar Frans gemaild, en daarop kreeg ik vervolgens de volgende reactie:
“Duidelijk duinparelmoervlinder. De zilverkleurige vlekken op ca 1/3 van de achtervleugel vormen een nagenoeg aaneengesloten rij, bij de grote parelmoervlinder zijn deze vlekken kleiner en liggen daardoor duidelijk los van elkaar. Zwarte stip aan de basis van de achtervleugel in de middencel ontbreekt weliswaar voorzover dit te zien is(die had direct al zekerheid gegeven) maar dat is vaker het geval. Enige soort waar hij nu nog mee te verwarren zou zijn is de adippevlinder, maar die komt alleen in het zuiden en oosten incidenteel (dwaalgast) voor.”
Daarmee werd mijn eerste vermoeden, dat het hier mogelijk om een duinparelmoervlinder ging bevestigd. Bedankt Frans!
En dan was er nog het skelet, dat we ongeveer drie kwartier later aantroffen op het strand bij Paal 8, en waarvan wij dachten dat het mogelijk het skelet van een zeehond was …
Op 22 juni kreeg ik een mailtje van een medewerker van Naturalis in Leiden:
“Ik kreeg van een collega bijgaande foto van het skelet van een bruinvis, die ze maakte op Terschelling tijdens Oerol. Nu zag ik op jouw site een foto van volgens mij hetzelfde skelet. Ik hou de nationale database voor dode walvissen op de Nederlandse kust bij (zie http://www.walvisstrandingen.nl) en wil deze melding graag daarin opnemen. Zou je me kunnen vertellen waar jouw foto precies genomen is, dan kan ik ‘m toevoegen. Mag ik die foto van jouw website kopieren en aan de melding plakken op onze site?”
Inmiddels staan de foto’s die ik eerder van dit skelet liet zien op de website www.walvisstrandingen.nl. Daar staat ook een derde foto, waarop te zien is dat het skelet tijdens Oerol bij Paal 8 werd tentoongesteld. Het gaat dus niet zoals wij vermoedden om het skelet van een zeehond, maar om de restanten van een bruinvis.
Daarmee verklaar ik het hoofdstuk “Terschelling 2011” gesloten.
Maandag en dinsdag was het tropisch warm in Nederland …
Monday and tuesday we had tropical conditions in the Netherlands …
Dinsdagavond volgde een weersomslag met spectaculaire luchten en onweersbuien …
Tuesday evening the conditions changed dramatically with spectaculair skies and thunderstorms …
Een paar minuten nadat ik deze foto’s had gemaakt, kwam de regen enige tijd met bakken uit de lucht …
A few minutes after I made these photos it started raining cats and dogs for a while …
Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Prettig weekend! … – …Enjoy your weekend!
Een echte fotokuier zit er nog niet in vandaag, daarvoor zijn vooral mijn bovenbenen nog te krachteloos. Af en toe even wat heen en weer drentelen in ons postzegeltuintje is voldoende om aan mijn bewegingstaks te komen …
Gelukkig viel er ook nu wel weer het een en ander te zien in ons tuintje. Omdat het er bij een temperatuur van ruim 18 graden goed toeven was, heb ik in het drukste deel van de tuin maar een tijdje post gevat op mijn krukje …
Nadat ik achtereenvolgens een bloem, een wants en een aantal zweefvliegen had geportretteerd, ontdekte ik deze vlieg die zich amechtig leek vast te klampen aan een huisjesslak …
Het tropische weer van de afgelopen dagen heeft zijn tol weer geëist. Er zijn tijden geweest, dat het me niet snel te warm was, maar naar mate de MS mijn zenuwstelsel stukje bij beetje meer aantast, kan ik er steeds minder goed tegen. Om het nuttige en het aangename te verenigen, heb ik gisteren aan het begin van de middag onder het motto “auto in, airco aan” een ritje gemaakt door het vlakke weidegebied ten westen van Drachten. Ik had gehoopt wat mee te kunnen pakken van de buienlijn, die ’s ochtend overlast had veroorzaakt in het zuiden en westen van het land, maar die buienlijn verpieterde helemaal. Dreigender dan dit beeld, dat ik tegen 15:00 uur heb vastgelegd aan de Alde Ie bij Gorredijk, werd het niet …
Even vielen er een paar druppeltjes regen, daarna brak de zon opnieuw door om de temperatuur nog wat verder op te voeren. Om 20:02 uur werd in ons tuintje een maximumtemperatuur van 31,2 ºC gehaald. Nauwlettend de buienradar in de gaten houdend, ben ik ’s avonds rond kwart over negen opnieuw in de auto gestapt, ditmaal om wat opnamen te maken van de tweede en zwaardere buienlijn die ons naderde. Tussen De Wilgen en De Veenhoop heb ik de auto in de berm gezet en dat was niks te vroeg …
Ik kon nog net een paar foto’s maken, voordat de eerste bui met veel regen en harde windvlagen overkwam. Echt spectaculaire foto’s zijn het niet geworden, maar ik vind vooral het licht en de vreemde patronen in de hogere wolkenlaag toch wel de moeite waard. Vanuit de auto heb ik vervolgens nog wat videoshots gemaakt, maar de resultaten daarvan heb ik nog niet bekeken. Tot rond middernacht bleef het nog onrustig boven Drachten en omgeving. Er waren vooral veel bliksemontladingen tussen de wolken te zien. Van echt noodweer was echter geen sprake, getuige ook de slechts 10 mm regen die er in ons tuintje is gevallen …
Zo, en nu ga ik eerst de rust eens in. Het zal wel een paar dagen duren voordat mijn lijf weer wat op kracht is, want behalve dat ik de tropische temperaturen heb moeten trotseren, heeft de manueel therapeut me vanmiddag ook weer even flink te pakken genomen. Kortom: hij die gaat slapen groet u. 🙂
Nog niet zo lang geleden stonden de gele lissen achter in ons tuintje nog in volle bloei …
Intussen hebben ze hun beste tijd gehad …
Afanja's Weblog 