Straks nog even de luiken dicht zien te krijgen, dan heb ik mijn plekje wel gevonden voor de rest van deze waarschijnlijk ook in Fryslân hete dag …

Maak er een mooie dag van en hou ’t hoofd koel! ❄️
Straks nog even de luiken dicht zien te krijgen, dan heb ik mijn plekje wel gevonden voor de rest van deze waarschijnlijk ook in Fryslân hete dag …

Maak er een mooie dag van en hou ’t hoofd koel! ❄️
Wonderlijk hoe het insectenleven in onze tuin de afgelopen weken ineens op gang gekomen is. Maandenlang zag ik hier weinig anders dan af en toe een vlieg of een verdwaalde bij. Vooral bijen en zweefvliegen laten zich de laatste dagen veelvuldig zien en ik heb intussen ook al een paar vlinders te gast gehad …

Vrijdagmiddag verschenen er voor het eerst dit jaar een paar heidelibellen in de tuin. De eerste, een bruinrode heidelibel, nestelde zich op het zaaddoosje van de blauw iris, dat hier ook gisteren al te zien was met een kleine groene schildwants of een nymf daarvan ….


Bijna tegelijkertijd streek er een steenrode heidelibel neer op een trosje bloemen van de ijzerhard. Het lukt net niet om ze samen in één beeld te vangen, maar dit kleurde de vrijdagmiddag wel heel mooi …


De zaaddoosjes van de blauwe iris, die in een zinken tobbe op het terras staat, komen hier bijna elk jaar wel in een kleine serie voorbij. Nadat ik afgelopen week de muntvlindertjes had gefotografeerd, ontdekte ik op één van die zaaddoosjes een nog kleiner insect dan die minivlinders …

Er zat een kleine groene schildwants van amper een halve centimeter groot op. Woensdagmiddag klom hij in de richting van de top, de volgende dag daalde hij weer af. Onder het motto ‘Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd,’ heb ik er een paar foto’s van gemaakt …


Met mijn nieuwe camera, de Sony RX10, ben ik helaas niet in staat om macro-opnamen te maken zoals ik die met de Canon met de macro-voorzetlens wel kon maken. Daarom tot slot een macro-opname, die ik in juli 2023 heb gemaakt van een vergelijkbare groene schildwants, maar dan op een nog groen zaaddoosje van dezelfde blauwe iris …

De afgelopen dagen zag ik verschillende keren een minivlindertje door de tuin fladderen. Als ik mini zeg, dan bedoel ik ook mini, hij is niet veel groter dan een centimeter groot. Gistermiddag zag ik er eentje landen in de kattenstaart …

Het betreft het muntvlindertje, een klein vlindertje dat als een driehoekje op de bladeren of bloemen zit. De vleugels zijn paars-bordeauxrood met gele vlekjes. Ze laten zich nu in veel tuinen zien, omdat in augustus de tweede generatie de eerste komt aflossen …



Met een foto van een gewone oeverlibel die op het pad neerstreek, rondde ik het fotokuiertje in de Jan Durkspolder af. Hij had bepaald geen fotogeniek decor uitgezocht, maar ik deed het er maar mee. Mijn missie om verschillende insecten te fotograferen was hiermee wel volbracht voor die dag …

Eenmaal in de auto besloot ik langs de Eastersânning even te stoppen op de laatste dam voor het bruggetje. Dat is een mooi plekje om even uit te kijken over het rietland en tegelijk mijn medicijnen in te nemen en een stukje koek te eten. Dat bleek een goeie keuze te zijn. Ik had het raampje nog maar nauwelijks naar beneden laten glijden, of er kwam een boerenzwaluw op het hek met het logo van It Fryske Gea naast de auto zitten …

Nadat het vogeltje zich met een bevallig hupje had omgedraaid, begon hij omstandig zijn veren te poetsen. Even dacht ik dat hij het voor de foto’s deed, maar dat bleek al snel een misvatting te zijn. Hij deed het voor de visite die even later naast hem neerstreek. Kort daarna vlogen ze samen weg …





Mijn dag was goed!
Aan de andere kant van het voor auto’s doodlopende pad ‘de Geau’ stonden grote pollen koninginnekruid in bloei. Ook interessant als insectenlokker …

Toen er naar toe gelopen was, viel dat eerst even tegen. Net als op de engelwortel zat ook hier een blinde bij op. Best mooi natuurlijk, maar die heb ik tegenwoordig in de tuin ook wel …

Een paar meter verderop had ik meer geluk. Daar zat een prachtige, felgekleurde atalanta te pronken. Vlak daarachter streek een oudere en al flink versleten en gerafelde atalanta neer …



Mooi om die verschillen te zien, vooral omdat er nog een derde atalanta bij kwam, die wat lichtere oranje tinten had dan de eerste …

Na afloop van een bezoekje aan mijn moeder ben ik gisteren even naar de Jan Durkspolder gereden. Daar heb ik even een korte fotokuier gemaakt over het schelpenpad de Geau …

Langs het pad groeit en bloeit elk jaar veel reuzenbalsemien. Vaak zijn daar wel bijen en zweefvliegen op of in te zien, dat was deze keer niet het geval. Maar er zat wel een zweefvlieg op een mooi bloeiende gewone engelwortel. Op de achtergrond is nog net de vogelkijkhut te zien …


