Een kleine vierhoek

Het waren een paar hectische dagen in Huize Afanja, waarbij hoogte- en dieptepuntjes elkaar in hoog tempo afwisselden. Zo konden we woensdag in kleine kring Aafjes’ 70e verjaardag vieren, maar kregen we donderdag slecht nieuws over een zwager die naar schatting nog 3-6 maanden te leven heeft. Vervolgens was het hier donderdagavond zwaar bewolkt, zodat ik niet meer dan een vaag groen schijnsel van de verderop prachtige poollichtshow kon zien.

Zo doende ben ik gisteren na een korte nacht niet aan bloggen toegekomen. Ik had willen vertellen dat er weer een dagje op het programma stond met mijn fotomaatje. Nadat we twee weken geleden een rit door Overijssel hadden gemaakt, was nu Fryslân weer aan de beurt. Zeg maar ergens binnen de onderstaande Friese vierhoek …

Na de koffie – ditmaal met oranjekoek – vertrokken we voor een ritje, waarbij we ruimschoots binnen de bovenstaande Friese vierhoek bleven. Waar Jetske twee weken geleden haar best deed om het regenfront voor te blijven, wist ik ons gisterochtend vanuit het zonnige Drachten linea-recta een zware regenbui in te rijden. Gelukkig scheen de zon weer, toen we even later op de eerste plaats van bestemming aankwamen …

Over de hele dag laat onze rit zich op hoofdlijnen samenvatten in een aantal foto’s. Hierboven zie je van elke locatie een bord(je) met een tekst. Hieronder is van elke plek een kenmerkend beeldelement te zien. Later vertel ik er uiteraard nog wel het een en ander over …

18 jaar fotomaatjes

Het leek vrijdag niet echt lekker weer te worden om een mooie fotokuier te maken. Desondanks besloten Jetske en ik donderdagavond om onze afspraak maar gewoon door te laten gaan. We zijn tenslotte geen van beiden van suiker en we hebben samen wel vaker wind en regen doorstaan …

Dat we besloten om toch door te gaan, heeft te maken met het feit dat we wat te vieren hadden. Het was namelijk 18 jaar geleden, dat we voor het eerst samen een fotokuier maakten in de Weerribben. Tijdens die eerste kuier heb ik onder andere de drie foto’s hieronder gemaakt. Het zal duidelijk zijn dat we op die eerste dag beter weer hadden dan afgelopen vrijdag. Aan het eind van die eerste kuier raakten we aan de praat bij het witte bruggetje waar we onze wandeling waren begonnen. …

Ik had vorige week vrijdag gehoopt op harde wind en buien. Daarom had ik voorgesteld om naar het IJsselmeer te rijden om buienfoto’s te maken. Een aaneengesloten regenfront was echter een streep door de rekening. Daarom hebben we voor een andere route gekozen in een poging om het regenfront te ontlopen. Dat lukte in het begin nog wel, maar desondanks bleef Jetske niet droog. Onze eerste stop was op de parkeerplaats bij de Belterwijde om daar het woelige water te fotograferen. Terwijl ik me lekker aan de luwzijde tegen een grote boom drukte om mijn foto’s te maken, stond Jetske al snel aan de rand van het water. Dat heeft ze gemerkt ook …

– wordt vervolgd

Het laatste bruggetje

Nadat we ’s ochtends op weg naar de Beulakerwijde een langere, fotogenieke vaartocht door de omgeving hadden gemaakt, koos Jetske voor een kortere vaarweg terug …

Tijdens het laatste deel van de tocht, zagen we een groot houtsnijwerk in een tuin staan. Jammer genoeg stond de imposante vogel met zijn kop de andere kant op …

Enkele minuten later namen we de laatste hindernis van onze vaartocht: het laagste bruggetje van de regio. Volledig plat op de boot liggend, kwamen we er veilig onder door. Na de passage van de brug hield Jetske onze boot even stationair op de plek, zodat ik nog wat foto’s kon maken van de manier waarop de tegemoetkomende sloep onder het bruggetje door voer. Diep gebukt en heel voorzichtig …

Kort daarna kwam er een einde deze prachtige vaartocht door De Wieden. De plotselinge weigering van mijn benen, toen ik even later over het warme asfalt liep, was een flinke waarschuwing voor de rest van de zomer …

Voorbij ‘De Blauwe’

Na de passage van de palenrij in het water, werd het tijd om langzamerhand de terugvaart te aanvaarden. Jetske zette koers in de richting van Giethoorn. Voor die palen gaf Jetske in een reactie gisteravond de volgende verklaring: “De palen zijn volgens mij het restant van een beschoeiing van een eiland wat steeds verder afkalft. Men is bezig met een project om een van de eilandjes te redden van de ondergang. Zie onderstaande site …”

https://www.rtvoost.nl/nieuws/2261823/vooroever-moet-eilandje-beulake-redden-van-de-ondergang

Tot nu toe heb ik alleen zeilboten en suppers op de Beulakerwijde laten zien. Maar daar tussendoor voer ook af en toe nog wel eens wat anders, zoals het bootje met buitenboordmotor verderop …

We haalden ook dit in bedaard tempo varende motorschip ‘De Blauwe’ in. Ik vind het een mooi schip en heb geprobeerd er wat over te vinden op internet, maar dat was tevergeefs …

Last, but not least kwamen we dit onstuimige viertal tegen, dat met een veel te hoge snelheid over de Beulakerwijde stuiterde. Dat hoeft voor mij dan weer niet …

Na dat laatste motorische geweld voeren we de rust in, toen we even laten de Beulakerwijde verlieten om via de kortste weg terug te varen naar het punt van vertrek …

– wordt nog één keer vervolgd

Een gevaarlijke palenrij

Waar en aan welke kant van de Beulakerwijde we op dat moment voeren, weet ik niet, maar op een bepaald moment kwamen we langs een gebogen palenrij in het water. Het was een wonderlijk gezicht, omdat sommige van die palen opnieuw tot leven waren gekomen met een mooie groene kroon …

Toen ik dacht dat we er voorbij waren, doemden er een stuk verderop nog een aantal koppen van palen op uit het water. Daar wil je met je polyester sloep of zeilboot niet tegenaan varen, lijkt me …

Op een paar van de palen stonden meeuwen, die er bij onze nadering al snel vandoor gingen. De aalscholver die op de verste paal stond, bleef wat langer staan, maar ook hij ging er uiteindelijk hardlopend vandaar …

– wordt vervolgd

Een purperreiger en wat suppers

Genietend van de rust en de ruimte rondom, voeren we over de Beulakerwijde. In de verte lag een zeiljacht voor anker, verder was de plas bijna leeg. Ik hoefde er niet veel voor te doen om daar een gevoel van vrijheid te krijgen …

Dat zal vast ook het gevoel geweest zijn een paar suppers* – eerst een vrouw en heel stuk daarachter de man – die de andere kant op peddelden. Zij was er lekker bij gaan zitten, hij stond fier op zijn supboard …

Een purperreiger kruiste onze vaart hoog in de lucht. Dat was een welkome passant waar ik erg blij van werd, want ik had al vijf jaar geen purperreiger meer gezien ….

Het suppen* lijkt populair te zijn, want niet veel later kwamen we deze man tegen, die een rondvaart over het meer leek te maken met zijn (klein)kinderen op een supboard …

Terwijl ik al flierefluitend en fotograferend om me heen keek, hield de schipper haar aandacht bij het werk. Een stukje verderop toonde ze haar lokale kennis, door me op een gevaarlijk plekje op de Beulakerwijde te wijzen …

– wordt vervolgd

* Suppen staat voor Stand-Up-Paddle. Op een supboard (soort surfboard) sta je rechtop en met een lange peddel beweeg je jezelf voort over het water.

Een boot vol verrekijkers

Terwijl we in de zacht op en neer dobberende boot op de Beulakerwijde lagen te fotograferen, hield pa zwaan voortdurend een argwanend oogje in het zeil. Zodra de boot iets te ver afdreef, hief hij zijn kop sissend dreigend op. Hij leek het prima te vinden dat we na enige tijd vertrokken …

Het visdiefje leek minder moeite met onze aanwezigheid te hebben, maar ook hij keek voortdurend attent om zich heen. Ook een boot die op dat moment achter ons langs voer, leek zijn aandacht te hebben …

Er voer een boot vol verrekijkers achter ons langs. Het was de fluisterstille rondvaartboot ‘Zwarte Stern’ van Natuurmonumenten. Van april t/m oktober kun je met één van de excursieboten vanaf de steiger bij het Bezoekerscentrum De Wieden in Sint Jansklooster een rondvaart door de Wieden maken met een boswachter of natuurgids ….

Intussen zag ik een stuk verderop een mooie originele zeilpunter tussen de rietkragen verdwijnen. Het was tot dat moment uitzonderlijk stil geweest, nu verschenen er langzaam wat meer boten op het water …

Terwijl wij op zoek gingen naar een plekje om nog even wat te eten en te drinken, passeerden we een voor anker liggend houten zeiljacht. Ook mooi …

– wordt vervolgd