Een warme poollichtnacht

Vlak na zonsondergang stapte ik gisteravond bij een temperatuur van ruim 26°C in de auto om een ritje naar de Jan Durkspolder te maken. De duisternis viel over de polder op het moment dat ik enige tijd later de auto parkeerde aan de Geau. Nadat ik mijn camera op het statief had gezet, heb ik eerst een paar foto’s gemaakt van de halve maan, die langzaam in de richting van de Alde Feanen zakte …

Ik was echter gekomen voor het uitzicht aan de andere kant van de weg. Waar ik in juni tevergeefs heb geprobeerd om de windmotor te fotograferen met lichtende nachtwolken op de achtergrond, hoopte ik dat het vanavond zou lukken met poollicht achter dat mooie silhouet. Alle metertjes en grafiekjes op internet lieten zien dat de zonnestorm nog steeds gaande was, maar wel afnemend, en dat we nog net binnen de auroraovaal lagen. Ik klapte mijn zomerstoeltje uit en maakte zo nu en dan een foto …

Na verloop van tijd verscheen er een paarse gloed in het noorden en boven de horizon hing een zachte groene band. Geen twijfel mogelijk, voor de tweede keer dit jaar lukte het om poollicht op de gevoelige plaat vast te leggen. En dat bij een nachtelijke temperatuur boven de 20°C …

Een heerlijk hoogtepunt in deze warme week! Maak er een mooie dag van en hou ’t hoofd koel.❄️

In Franse sferen

Straks nog even de luiken dicht zien te krijgen, dan heb ik mijn plekje wel gevonden voor de rest van deze waarschijnlijk ook in Fryslân hete dag …

Maak er een mooie dag van en hou ’t hoofd koel! ❄️

Heidelibellen in de tuin

Wonderlijk hoe het insectenleven in onze tuin de afgelopen weken ineens op gang gekomen is. Maandenlang zag ik hier weinig anders dan af en toe een vlieg of een verdwaalde bij. Vooral bijen en zweefvliegen laten zich de laatste dagen veelvuldig zien en ik heb intussen ook al een paar vlinders te gast gehad …

Vrijdagmiddag verschenen er voor het eerst dit jaar een paar heidelibellen in de tuin. De eerste, een bruinrode heidelibel, nestelde zich op het zaaddoosje van de blauw iris, dat hier ook gisteren al te zien was met een kleine groene schildwants of een nymf daarvan ….

Bijna tegelijkertijd streek er een steenrode heidelibel neer op een trosje bloemen van de ijzerhard. Het lukt net niet om ze samen in één beeld te vangen, maar dit kleurde de vrijdagmiddag wel heel mooi …

Klein spul op een zaaddoosje

De zaaddoosjes van de blauwe iris, die in een zinken tobbe op het terras staat, komen hier bijna elk jaar wel in een kleine serie voorbij. Nadat ik afgelopen week de muntvlindertjes had gefotografeerd, ontdekte ik op één van die zaaddoosjes een nog kleiner insect dan die minivlinders …

Er zat een kleine groene schildwants van amper een halve centimeter groot op. Woensdagmiddag klom hij in de richting van de top, de volgende dag daalde hij weer af. Onder het motto ‘Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd,’ heb ik er een paar foto’s van gemaakt …

Met mijn nieuwe camera, de Sony RX10, ben ik helaas niet in staat om macro-opnamen te maken zoals ik die met de Canon met de macro-voorzetlens wel kon maken. Daarom tot slot een macro-opname, die ik in juli 2023 heb gemaakt van een vergelijkbare groene schildwants, maar dan op een nog groen zaaddoosje van dezelfde blauwe iris …

Muntvlindertjes in de tuin

De afgelopen dagen zag ik verschillende keren een minivlindertje door de tuin fladderen. Als ik mini zeg, dan bedoel ik ook mini, hij is niet veel groter dan een centimeter groot. Gistermiddag zag ik er eentje landen in de kattenstaart …

Het betreft het muntvlindertje, een klein vlindertje dat als een driehoekje op de bladeren of bloemen zit. De vleugels zijn paars-bordeauxrood met gele vlekjes. Ze laten zich nu in veel tuinen zien, omdat in augustus de tweede generatie de eerste komt aflossen … 

Atalanta’s op koninginnekruid

Aan de andere kant van het voor auto’s doodlopende pad ‘de Geau’ stonden grote pollen koninginnekruid in bloei. Ook interessant als insectenlokker …

Toen er naar toe gelopen was, viel dat eerst even tegen. Net als op de engelwortel zat ook hier een blinde bij op. Best mooi natuurlijk, maar die heb ik tegenwoordig in de tuin ook wel …

Een paar meter verderop had ik meer geluk. Daar zat een prachtige, felgekleurde atalanta te pronken. Vlak daarachter streek een oudere en al flink versleten en gerafelde atalanta neer …

Mooi om die verschillen te zien, vooral omdat er nog een derde atalanta bij kwam, die wat lichtere oranje tinten had dan de eerste …