Behalve dat ik vanmorgen naar de kapper ben geweest, heb ik weer weinig beleefd vandaag. Meer dan een paar foto’s van de vijver, die afgelopen nacht opnieuw is dichtgevroren, heb ik vandaag dan ook niet te bieden. Het vriest op dit moment (14:45 uur) nog steeds licht. Dat betekent met naderende neerslag in de loop van de dag weer kans op gladheid door sneeuw en ijzel. Maar nu schijnt de zon nog, dus ik maak nog even een kuiertje in de tuin …
Vlak nadat ik gistermorgen het vogelvoer had ververst en aangevuld, begon het te sneeuwen. Grote dikke vlokken kleurden de tuin al snel wit …
Een koolmeesje trotseerde de sneeuwbui om even een kijkje bij de kleine voedertafel te nemen. Dat was nou sneu, het verse laagje voer lag bedekt onder een laagje sneeuw. Lang duurde dat overigens niet. Toen ik even later de tuin in liep, zakte de smeltende sneeuw over de heksenbol naar beneden …
In het voorbij gaan, zag ik mijn vriend de dode sprinkhaan ook nog hangen. Hij hangt al sinds begin oktober aan een zaaddoosje van de blauwe iris. Nadat ze eerst langzaam verkleurden, vallen zijn restanten nu in weer en wind langzaam uiteen. Het achterste deel is verdwenen en een deel van het middelste stuk hangt nu onderaan het zaaddoosje …
Ik blijf het volgen … 😉
Het kwam wat te vroeg voor een witte kerst en lang bleef het ook niet liggen …
… daarom heb ik het kleine laagje sneeuw van 23 november ’s ochtends vroeg maar bewaard voor vandaag …
Fijne Eerste Kerstdag.
Vandaag weer eens een paar actuele plaatjes. Er ligt een heel dun laagje sneeuw, en dus ben ik vanmorgen meteen even met de camera de tuin in gelopen om snel een paar foto’s te maken. Voor het geval dat de eerste sneeuw van de winter 2025-’26 ook meteen de laatste is, heb ik het in ieder geval niet gemist …
Voor de verandering is de jaarwisseling in Drachten dit jaar eens rustig verlopen. De ME hoefde niet in actie te komen en in ziekenhuis Nij Smellinghe werd geen enkel vuurwerkslachtoffer binnen gebracht. Misschien is het stormachtige weer dan toch ergens goed voor …
Zoals meestal hebben we ook dit jaar weer geen plannen gemaakt voor de kerst. We hebben met kinderen en kleinkinderen eergisteren al een gezellig samenzijn gehad. Zij vermaken zich tegen het eind van een hectisch jaar wel met vrienden en wij weten ons thuis ook prima te vermaken.
Om het kerstgevoel wat te krijgen, heb ik op het terras tegen de muur van de bijkeuken van een paar sparrentakken een gestileerde kerstboom gemaakt. Niet alleen voor ons, maar ook voor de vogels. De vogelkerstboom hangt vol lekkers in de vorm van zonnebloempitten, een vetbol en een pindaketting. Daarnaast kunnen ze links en rechts van ‘de boom’ terecht voor pindakaas, een zaadsilo en een kokosnoot met vet en meelwormen. Als dat geen kerstmaal is, weet ik het niet meer …
Voor binnenshuis heeft Aafje met natuurlijk materiaal een aantal kerststukjes gemaakt, waarvan dit de grootste is. Verder heb ik in de tuin wat kerstverlichting in de heksenbol gedaan, zodat die vanuit huis goed zichtbaar is, compleet met zijn weerspiegeling in de vijver …
Tegen de tijd dat de vogels al lang met de kippen op stok zijn gegaan, gaan er wat lichtjes branden om onze vogelkerstboom ook ’s avonds zichtbaar te maken …
Nog een muziekje erbij, dan is het helemaal kerst …
– Fijne dagen verder
Hoewel we hier de afgelopen twee weken geen extreem hoge temperaturen hebben gehad, willen mijn onderdanen nog steeds niet lekker meewerken. Mijn voeten en onderbenen voelen voortdurend ongebruikelijk zwaar aan. Een beetje alsof ze tot halverwege de knie zijn volgelopen met lood, en dat maakt het lopen er niet makkelijker op …
Zoals bekend, ben ik In warme zomerse perioden nooit topfit. Vaak was ik dan langere tijd erg moe, dat is geen nieuws. Maar deze aanhoudend zware benen, terwijl ik verder aardig fit ben, vormen weer een geheel nieuwe sensatie. En zo stelt MS je steeds weer voor verrassingen …
Toch denk ik, dat deze (tijdelijke) terugval met het weer te maken heeft. Het is weliswaar niet extreem warm geweest, de gemiddelde temperatuur kwam hier in juli wel uit op 18°C en dat is aan de hoge kant. Voorlopig lijkt het zomerse weer nog wel even aan te houden. Zo lang kijk ik het gewoon nog even aan. Er zullen vast weer betere tijden komen …
Maar geen zorgen, met een wat aangepast dagprogramma vermaak ik me nog steeds prima. Om het bewegingsapparaat gaande te houden, maak ik een paar maal per dag een ritje op de hometrainer. Daarnaast loop ik regelmatig de tuin even in om te zien of er nog wat te fotograferen valt. En verder vermaak ik me uitstekend met verslaggeving van de Olympische Spelen, vooral op de radio. En vanaf zaterdag komt daar het skûtsjesilen nog bij. Dus ik verveel me nog niet …
Afanja's Weblog 