Rond de vogelkerstboom

Zoals meestal hebben we ook dit jaar weer geen plannen gemaakt voor de kerst. We hebben met kinderen en kleinkinderen eergisteren al een gezellig samenzijn gehad. Zij vermaken zich tegen het eind van een hectisch jaar wel met vrienden en wij weten ons thuis ook prima te vermaken.

Om het kerstgevoel wat te krijgen, heb ik op het terras tegen de muur van de bijkeuken van een paar sparrentakken een gestileerde kerstboom gemaakt. Niet alleen voor ons, maar ook voor de vogels. De vogelkerstboom hangt vol lekkers in de vorm van zonnebloempitten, een vetbol en een pindaketting. Daarnaast kunnen ze links en rechts van ‘de boom’ terecht voor pindakaas, een zaadsilo en een kokosnoot met vet en meelwormen. Als dat geen kerstmaal is, weet ik het niet meer …

Voor binnenshuis heeft Aafje met natuurlijk materiaal een aantal kerststukjes gemaakt, waarvan dit de grootste is. Verder heb ik in de tuin wat kerstverlichting in de heksenbol gedaan, zodat die vanuit huis goed zichtbaar is, compleet met zijn weerspiegeling in de vijver …

Tegen de tijd dat de vogels al lang met de kippen op stok zijn gegaan, gaan er wat lichtjes branden om onze vogelkerstboom ook ’s avonds zichtbaar te maken …

Nog een muziekje erbij, dan is het helemaal kerst …

– Fijne dagen verder

Zomerse perikelen

Hoewel we hier de afgelopen twee weken geen extreem hoge temperaturen hebben gehad, willen mijn onderdanen nog steeds niet lekker meewerken. Mijn voeten en onderbenen voelen voortdurend ongebruikelijk zwaar aan. Een beetje alsof ze tot halverwege de knie zijn volgelopen met lood, en dat maakt het lopen er niet makkelijker op …

Zoals bekend, ben ik In warme zomerse perioden nooit topfit. Vaak was ik dan langere tijd erg moe, dat is geen nieuws. Maar deze aanhoudend zware benen, terwijl ik verder aardig fit ben, vormen weer een geheel nieuwe sensatie. En zo stelt MS je steeds weer voor verrassingen …

Toch denk ik, dat deze (tijdelijke) terugval met het weer te maken heeft. Het is weliswaar niet extreem warm geweest, de gemiddelde temperatuur kwam hier in juli wel uit op 18°C en dat is aan de hoge kant. Voorlopig lijkt het zomerse weer nog wel even aan te houden. Zo lang kijk ik het gewoon nog even aan. Er zullen vast weer betere tijden komen …

Maar geen zorgen, met een wat aangepast dagprogramma vermaak ik me nog steeds prima. Om het bewegingsapparaat gaande te houden, maak ik een paar maal per dag een ritje op de hometrainer. Daarnaast loop ik regelmatig de tuin even in om te zien of er nog wat te fotograferen valt. En verder vermaak ik me uitstekend met verslaggeving van de Olympische Spelen, vooral op de radio. En vanaf zaterdag komt daar het skûtsjesilen nog bij. Dus ik verveel me nog niet …

Nieuwe collectie druppels

Er zijn deze week weer meer dan genoeg druppels gevallen in de tuin. Omdat ik verder toch geen kant op kon, heb ik er maar weer een aantal voor jullie verzameld …

Vorige week vielen de mossen hier van het dak bij maximumtemperaturen tegen de 30°C. Zelf ben ik redelijk goed door die warmte gekomen. Mijn iLark had er meer moeite mee. Intussen weet ik dat er een beveiligingssysteem op zit, het zogenaamde BMS (Batterij Management Systeem). Om te voorkomen dat de accu gevaarlijk heet kan worden, wordt hij met behulp van het BMS tijdig uitgeschakeld …

Zo warm en droog als het vorige week was, zo kil en nat is het deze week met op dinsdag en woensdag maxima van nog net geen 14°C. Die grote verandering van temperatuur en luchtvochtigheid was voor mijn onderdanen te groot, zodat ik weet niet verder ben gekomen dan de tuin deze week. Maar dat heeft dan toch weer een toepasselijke fotoserie opgeleverd, want de nieuwe collectie druppels was binnen …

Druppels met een rood puntje

Afgelopen week heb ik tussen de buien door af en toe weer eens wat druppels verzameld voor mijn collectie …

Daarbij ben ik speciaal weer eens op zoek gegaan naar druppels waarin ik het kleine rode puntje van de heksenbol kon vangen …

Tijdens mijn rondgang was deze langpootmug de mooiste bijvangst die zich aandiende …

Twee bollen in de sneeuw

Ergens rond half januari heb ik mijn glazen bol – een zogenaamde lensbal – maar eens meegenomen naar de sneeuw de tuin …

Liggend in de sneeuw in het vogelbad, heb ik de lensbal in winterse omstandigheden kennis laten maken met onze heksenbol …

Winterse sporen en patronen

Na een slechte nacht werd ik gistermorgen voor het eerst sinds langere tijd wakker met weigerachtige onderdanen. Ze leken slechts uit elastiek te bestaan, zodat een ommetje buitenom er niet echt in zat. Maar zoals hier gisteren al te zien was, bood de tuin weer een prima alternatief …

Samen met de RX10m4 heb ik een paar rondjes gemaakt om geleidelijk wat te wennen aan de lagere temperaturen. Voor het betere macrowerk in winterse omstandigheden val ik binnenkort maar terug op de Canon Powershot, denk ik, want dat ligt me met de nieuwe camera nog niet zo. Wel heb ik hem losgelaten op diverse sporen en patronen in de sneeuw …

Terwijl ik zo wat rondscharrelde, kwam het roodborstje er gezellig bij. Hij leek me uit te dagen om een foto van hem te maken, maar daarbij zorgde hij er wel steeds voor dat hij weer weg was op het moment dat ik afdrukte. Maar de aanhouder wint …

Het toetje kreeg ik vanmorgen vroeg al. Toen ik een paar foto’s stond te maken van het eerste ijs op de vijver, streek het roodborstje bij me neer. Nadat hij even op de rand had gezet, was hij bereid om de ijssterkte alvast even te testen. Kouder dan -2,1°C is het afgelopen nacht niet geweest, maar het ijs hield!❄️😂

’t Wintert wat

Nadat het enige tijd licht had gesneeuwd, lag er gisteren halverwege de avond een sfeerverhogend laagje sneeuw in de tuin …

Het tafelstukje op één van de terrastafeltjes, de lampionnetjes aan de andere kant van het terras en de heksenbol achter de vijver, de één meer dan de ander hadden ze allemaal een contrasterend wit hoedje gekregen …

Vanmorgen was ik getuige van de eerste ijsvorming in de vijver. Ik vind het fascinerend om te zien hoe het wateroppervlak veranderd, wanneer kleine ijsnaaldjes drijvend op het water steeds verder naar elkaar toe kruipen. Intussen is aan die lokale ijsgroei met het stijgen van de temperatuur alweer een eind gekomen. Maar het begin was er …