Bloemetjes en bijtjes

Het is al veel vaker gezegd, maar ik blijf het toch zeggen: het gaat ook dit jaar weer bar slecht met de insecten in onze tuin. Regelmatig loop ik speurend en spiedend gewapend met de camera een rondje door de tuin. De buit is vaak maar klein en meestal zelfs nihil. Maar omdat de aanhouder zo af en toe toch wel eens wint, blijf ik mijn rondjes met de camera door de tuin maken …

Aafje heeft het me onlangs (bewust of onbewust) wat makkelijker gemaakt door een potje met kattenkruid op een van de terrastafeltjes te zetten. Zondagmiddag was het daar een komen en gaan van bijen, daarom ben ik er maar eens een kwartiertje lekker met de camera bij gaan zitten …

Leven tussen de druppels

Het lijkt wel feest. Nadat we hier in augustus al welgeteld 3 droge dagen op rij hebben gehad, en één dag met een maximumtemperatuur boven de 20°C dag, staat er vandaag alweer regen op het programma. Dat biedt mij mooi de gelegenheid om wat druppelfoto’s te publiceren, die ik vorige week heb gemaakt …

Zit ik op een bepaald moment weer eens uiterst geconcentreerd druppels te fotograferen, stapt er ineens een groene schildwants van achter een blad tevoorschijn. Omdat ik hem niet had zien aankomen, deinsde ik zowaar even achteruit, toen ik hem plotseling vol in beeld had …

Enkele dagen later zag ik ook nog wat kleine beestjes onder een blad met druppels hangen. Die waren wat minder schrikwekkend, want een stuk kleiner en verder weg … 😉

En terwijl ik me tot slot richtte op de grote druppel op de laatste foto, eiste ook daar weer een heel klein insect de belangrijkste bijrol op …

Zo zie je maar: water is leven!

Leven op de helleborus

Onze helleborus, die in een pot op één van de terrastafeltjes staat, bloeit al een tijdlang uitbundig …


Afgelopen week ben ik op een zonnig moment eens bij dat tafeltje met de helleborus gaan zitten om wat macrofoto’s te maken van de bloemen …

Na enige tijd zag ik bij één van de bloemen iets bewegen. Door er wat verder op in te zoomen werd al snel duidelijk dat er een kleine kudde bladluizen liep te grazen …

– wordt vervolgd

Tussen de druppels

Gisterochtend liep ik even de tuin in om wat druppelfoto’s te maken …


Daarbij werd ik echter al snel afgeleid door een klein vliegje tussen de druppels …

Sterker nog: het vliegje had nog een ander vliegje te pakken ook, twee voor de prijs van één dus …

3e Merelnest dit jaar

De afgelopen weken vond ik het weer opvallend druk rond de pergola. Het zou toch niet zo zijn dat de merels daar nu al voor de derde maal dit voorjaar broeden? Voor de zekerheid spraken we af om het snoeien van de klimop en ander tuinwerk rond de pergola nog maar even uit te stellen …

Terwijl ik dinsdagochtend in de tuin aan een bakje koffie zat, zag ik weer één van de merels naar het nest vliegen. Met de koffie nog in mijn hand liep ik een paar stappen in de richting van de pergola. En jawel, daar hoorde ik heel zacht het gepiep, dat dit voorjaar al tweemaal eerder te horen was vanuit het nestje in de pergola …

Nu bomen en struiken vol in het blad zitten, zijn de merels nauwelijks of niet te zien, wanneer ze via die weg het nest benaderen. Daarom heb ik woensdagmiddag even mijn post achter de fietsenberging ingenomen. Daar vandaan heb ik mooi zicht op de schuttingdeur, ook daar maken de merels zoals bekend graag even een tussenstop. Zo’n tussenstop leverde me al snel deze drie foto’s op …

Men zal begrijpen, dat we blij zijn met ons kleine, maar kennelijk o zo vogelvriendelijke tuintje. 🙂

Een hommel met mijten

Toen ik vorige week dinsdagochtend de schuttingdeur opende, zag ik een zieltogende hommel op de grond liggen. Kennelijk had het beestje daar beschutting gezocht tegen kou en een klein nachtelijk buitje. Toen ik er even zachtjes tegenaan tikte, kwam er wat leven in, maar veel was het niet …

Ik besloot hem voorzichtig mee te nemen de tuin in. Eerst zette ik hem even op een van de terrastafeltjes. Korte tijd later verplaatste ik hem naar een schoteltje met wat suikerwater …

Dat leek hem wel goed te doen, want toen ik enige tijd later weer even bij hem keek, zag ik dat hij voorzichtig in het schoteltje rond scharrelde. Maar ik zag ook wat anders. De hommel had lifters bij zich … mijten …

Hommels zitten soms onder de parasieten en de meeste daarvan zijn mijten. Deze hommel had tenminste 4 of vijf mijten op zich zitten. Er zijn talloze soorten mijten, die nauwelijks van elkaar te onderscheiden zijn. Mijten eten behalve dode dieren vooral ook planten of rottende stoffen. Het zijn in feite opruimers …

Wat voor kostgangers deze hommel precies bij zich had, zal wel altijd onduidelijk blijven. Feit is wel dat de hommel de volgende dag dood naast het schoteltje lag …

Bron: https://www.gardensafari.nl/

Stekeligheden

Ken je dat …? Dat je naar een vogelkijkhut loopt …

… en dat dit het eerste is wat je ziet, wanneer je naar binnen stapt …?

… en dat er dan ook nog eens een soort van muggenvitrage voor de kijkopeningen heen en weer wappert …?

Ik denk dan: morgen maar weer gewoon thuis vogels kijken.