De wereld is grijs, ik ben moe …
vandaar dat ik een greep in ’t archief doe …

De wereld is grijs, ik ben moe …
vandaar dat ik een greep in ’t archief doe …

Is uitgebloeid …

Op één van de laatste zonnige en echt zachte oktoberdagen heb ik bij de bloeiende klimop nog eens wat insecten in beeld kunnen vangen m.b.v. mijn macrovoorzetlens. Vanwege het 10-jarig jubileum van mijn poollichtavonturen en de actualiteit van de storm die daarop volgde, zijn die laatste macro’s tot nu toe blijven liggen …

Vandaag is een prima dag om hier toch nog even een paar van die foto’s te publiceren, het zouden tenslotte best eens de laatste insecten geweest kunnen zijn, die ik dit jaar voor de camera heb gehad …

Daarnaast zijn deze macrofoto’s een mooie gelegenheid om jullie even te wijzen op het feit dat op Holland Doc 24 vanavond om 19:13 uur de prachtige Franse film “Microcosmos, le peuple de l’herbe” uitzendt …

… daar zullen de insecten verdwijnen …

Onze auto schijnt af en toe een bijzondere aantrekkingskracht te hebben op diverse insecten, en dan bedoel ik niet de honderden insecten die zich onderweg te pletter vliegen tegen het voertuig. Nee, dan gaat het om insecten die genoeglijk neerstrijken op de warme metallic grijze lak terwijl de auto ergens geparkeerd staat …

Begin juli trof ik na afloop van een fotokuiertje in het Weinterper Skar een groene cicade op het dak van de auto aan. Dat beestje liet zich van dichtbij uitgebreid portretteren …

Toen ik enkele weken later bij De Deelen een fotokuiertje had gemaakt, trof ik een vlindertje aan op het rechter spatbord van de auto. Ook dit beestje week niet van zijn warme plekje, terwijl ik hem van alle kanten in beeld probeerde te brengen …

Het is een mooi klein vlindertje, en dat is het!
Maar dan rest nog wel de vraag wat voor soort vlinder dit is. Wie het weet, mag het zeggen, want ik heb hem niet kunnen vinden …

Het werd tijd om weer eens een poging te wagen om wat waterjuffers en libellen te fotograferen, daarom heb ik me rond het middaguur een tijdlang met camera en stoeltje bij het vennetje bij de Merskenheide genesteld. De noordelijke wind zorgde voor een aangename temperatuur van rond de twintig graden, maar voor de macrofotografie was diezelfde wind weer regelmatig spelbreker …

Desondanks lukt het me o.a. om een paar aardige foto’s te maken van deze heidelibel. Tja, en dan komt weer de vraag om wat voor heidelibel het gaat. Ik twijfel tussen een bloedrode of een steenrode heidelibel, daarom noem ik het voorlopig maar gewoon een gesluierde schoonheid, dan zit ik altijd goed … 🙂

Toen ik vorige week vrijdag weer eens op tuinsafari was, meende ik achter in de tuin een heel klein vliegje te zien op een blad van de hazelaar …

Veel groter dan een halve centimeter zal het beestje niet geweest zijn, daarom zag ik pas m.b.v. mijn macrolens dat het om een klein wantsje ging …

Het beestje lijkt een lange buis, een soort rietje, te hebben waarmee hij sappen uit planten of andere insecten kan opzuigen …

Rest nog de vraag wat voor wants het is, want ik heb hem op de pagina ‘wantsen’ van gardensafari.nl niet direct kunnen herkennen …

Wat voor wants het ook is, hij heeft zoals zoveel wantsen een mooie kleurrijke tekening …

Wie weet wat zijn naam is, wordt van harte uitgenodigd om die te verklappen. 🙂