Reeën bij ’t Nonnepaed

Hoewel het nog steeds bewolkt was, was het gisterochtend al wat lichter dan de afgelopen dagen. Een fotokuiertje zat er niet echt in, wisten mijn onderdanen me ’s ochtends meteen al te melden, maar het weer zag er interessant genoeg uit voor een kort ritje …

Ik besloot maar weer eens een ritje in de omgeving van Earnewâld te maken. Een halfuurtje later zag ik halverwege It Nonnepaed heel in de verte de schimmen van een aantal reeën in het weiland. Ik liet de auto rustig uitrollen in de berm en ging er eens goed voor zitten. Al snel had één van de drie reeën mij net zo scherp in het oog als ik hen …

Het werd weer een echte ‘reeëndag’, want in het uur daarna kreeg ik in het vervolg van dit ritje nog twee keer een sprong reeën te zien. De foto’s daarvan bewaar ik nog even.

Hitsig rennende reeën

Even leek de reegeit rust te krijgen, maar schijn bedriegt. Vanaf de andere kant van de sloot en het rietkraagje hield de reebok haar nauwlettend in de gaten …

De geit leek hem uit te dagen door strak terug te kijken, terwijl ze tussendoor een hapje gras nam …

En weg was ze weer … natuurlijk bleef hij niet lang achter …

Plotseling maakte zij een scherpe wending, waardoor de rollen speels werden omgedraaid …

Zo ging dit spel nog een tijdje door, totdat ze uiteindelijk in of achter wat struikgewas uit mijn zicht verdwenen …

Geloof me, dergelijke ontmoetingen vervelen nooit. Mij niet in ieder geval … 🙂

Overigens is dit voor reeën wel zo ongeveer de gevaarlijkste tijd van het jaar. In de bovenstaande fotoserie rennen ze zonder enig gevaar door de weilanden. Maar ook eventueel tussenliggende plattelandswegen worden zonder op- of omkijken in volle vaart overgestoken. Als automobilist kun je daar maar beter rekening mee houden door je snelheid te minderen.

Bronstige reeën in de wei

Onlangs had ik op weg naar de Jan Durkspolder opnieuw een ontmoeting op afstand met een paar reeën. Tot nu toe had ik ze iedere keer rustig ergens in een weiland zien staan grazen, ditmaal ging het anders. Het begon met een reebok, die bij een sloot ergens naar stond te kijken …

Plotseling kwam er vanuit de slootkant een tweede ree tevoorschijn. Het was een geit, die er als een hazewindhond vandoor ging, op de voet gevolgd door de reebok. Heel even bleven ze allebei staan …

Als in een soort ‘stare down’ stonden ze – ieder aan een kant van de sloot – tegenover elkaar. Dan draaide de reegeit zich met een sierlijke sprong om, waarna ze er opnieuw in volle vaart vandoor ging. Het was duidelijk: de bronsttijd was hier in volle gang …

Een stuk verderop minderde de geit vaart. Bij een dun rietkraagje bleef ze even staan …

  • morgen meer …

Op weg naar de polder

Twee dagen na mijn bezoek aan de Ecokathedraal heb ik nog maar eens van het mooie weer geprofiteerd met een ritje naar de Jan Durkspolder …

In het weiland tussen Wâldwei en Swartewei waar ik twee weken eerder een reeëngezin had geportretteerd, liepen nu twee reeën te grazen. Daarnaast zaten er een paar hazen in het veld en vlogen er enkele kraaien rond …

De lunchtijd liep blijkbaar ten einde, want de beide reeën scharrelden langzaam maar zeker verder naar de veilige bosschage aan de rand van het weiland …

Het laatste stukje werd er nog even een sprintje getrokken …

Wat restte was de haas die parmantig bleef zitten …

  • wordt vervolgd

Speelkwartier tussen Wâldwei en Swartewei

Het duurde niet lang voordat de reebok samen met de kalveren aan de lunch begon …

Al snel verscheen ook de reegeit om zich bij haar gezin te voegen …

Even later kon ik een paar groepsfoto’s van het gezinnetje maken …

Het kon niet missen, het speelkwartier was aangebroken. En ik mocht erbij zijn …

Het viertal was te dartel om het bij foto’s te laten, daarom tot slot nog een paar minuten video …

Reeën tussen Wâldwei en Swartewei

Zodra ik mijn blik afwendde van de klaprozen, verscheen er een tweede verrassing in mijn blikveld …

Een ree liep rustig door het weiland. Bij de boomwal bleef hij om zich heen kijkend staan …

Toen ik me van het beeldscherm van mijn camera losgerukt had, zag ik wat dichterbij nog een ree …

Nee, het waren er zelfs twee. En wat het nog mooier maakte, het waren niet zo maar reeën, maar een paar mooie kalveren …

Korte tijd later verscheen ook pa reebok op het toneel …

Eén van de kalveren keek naar de reebok, terwijl de andere zich het hooi lekker liet smaken …

Maar al snel keken ze allebei naar het aangrenzende weiland, zou er dan nog meer komen …?

Jazeker, er komt nog meer … morgen!

Reeën in de wei

Had ik jullie al verteld, dat ik anderhalve week geleden de sprong reeën in de buurt van de Gariperwei weer heb getroffen? Het is wel zo!

In februari en maart zag ik ze een paar maal tussen de stoppels in een maïsakker, nu waren ze uitgeweken naar een sappig weiland daarnaast. Ik heb de auto maar even weer in de berm gezet, want hoewel ze vrij ver weg waren, geniet ik toch altijd weer van die ranke dieren …

Een zo te zien zwangere ree had me meteen in de gaten, de rest van het gezelschap ging onverstoorbaar door met de dagelijkse bezigheden. De bokken bleven grazen, een paar andere geiten lagen te rusten in het gras. Bambi was weer in het gezelschap van Stampertje …

Al snel kwamen ze allemaal in beweging en begonnen ze al grazend in de richting van de boomsingel te lopen. Voor mij was dat het sein om mijn weg te vervolgen …