Salamanders in de vijver

Ik geef het toe, ik heb er weer een verslaving bij … een hele vermoeiende verslaving.

Maar daarover straks meer, eerst even een kleine ergernis. Sinds enige tijd lijkt er een vervelend bugje in (mijn) WordPress te zitten. Regelmatig komt het voor dat een door jullie ingevoerde reactie in eerste instantie niet meteen in beeld verschijnt. Vrijwel altijd verschijnt die reactie echter wel als je evt. een paar seconden wacht, en dan de pagina nog eens vernieuwt b.v. met behulp van functietoets F5. Het is maar een tip …

Dan nu mijn nieuwe verslaving …
Dinsdag schreef ik al over de salamanders die onze vijver als verblijfskwartier hebben uitgekozen. Afgelopen week heb ik vooral tussen twee en vijf uur ’s middags op zonnige momenten zoveel mogelijk tijd aan de rand van de vijver doorgebracht. Dan heb ik namelijk de beste omstandigheden om video-opnamen te maken van die salamanders.

Om de beste beelden te kunnen maken, heb ik de camera daarbij op de hoogste stand op het statief. Om die camera vervolgens goed te kunnen bedienen, moet ik bij het statief staan. Dat laatste maakt het me weer niet makkelijker, want lang stil staan en MS, dat is geen gunstige combinatie. Maar ja, het is zo geweldig leuk om die beestjes door het water te zien scharrelen, daar heb ik dan wel weer wat extra vermoeidheid voor over …

Om mijn onderdanen tussendoor wat rust te geven, heb ik de camera regelmatig een tijdje zonder verdere bijsturing laten draaien, zodat ik zelf even kon gaan zitten. Veel van die opnamen zijn intussen na een eerste schouw (deels) in de digitale prullenbak verdwenen, omdat er weinig of niets op stond. Maar ik heb intussen ook al bijna een uur aan beelden die alleszins het bekijken waard zijn.

De komende dagen schijnen we wat minder zon te krijgen. Dat geeft mij de tijd om wat opnamen tot een paar filmpjes te monteren. En dan kunnen mijn benen voor de volgende zomerse periode mooi wat tot rust komen. Tot die tijd moeten jullie het nog doen met wat nieuws videostills van de salamanders…

Verrassingen in de vijver (1)

Het zal duidelijk zijn dat ik afgelopen week met de warme weersomstandigheden weer menig uurtje in de schaduw aan de rand van de vijver heb gezeten. Het is geen grote vijver, maar dat geldt voor onze tuin al evenzeer. Maar het is wel een vijver die het momenteel uitzonderlijk goed doet. Daarvan wil ik jullie vandaag en morgen het een en ander laten zien …

Begin juni liet ik hier al zien dat de krabbenscheer het prima doet in onze vijver.  Vrijdag zag ik ineens iets wat ik niet eerder had gezien sinds ik de vijver bijna 30 jaar geleden heb aangelegd. De ielstikel (dat is de Friese naam voor krabbenscheer) bloeit in onze vijver …

Dat er ineens niet al te grote witte bloemen met gele tinten in het hart uit de onpeilbare duistere diepten van onze vijver opduiken, betekent dat ’t met de waterkwaliteit wel goed zit. De plant verlangt namelijke een schone, niet te voedselrijke omgeving en is erg gevoelig voor milieuvervuiling …

Gekooid onderzoek

Die kleine drijvende wildernis van gisteren was er één van een stuk of drie. Ze dreven dicht bijeen in een kooi in één van de vele petgaten in De Deelen

Luttele meters verderop staat nog zo’n grote kooi in het water, deze is echter leeg …

Het fijne weet ik er niet van, maar waarschijnlijk wordt er – zoals wel vaker het geval is in dit gebied – weer op de een of andere manier onderzoek gedaan naar de kwaliteit van het water of iets van dien aard …