Zonnepanelen aan lager wal

GroenLeven heeft in juli en augustus een drijvend zonnepark geïnstalleerd op de zandwinplas van de firma Van der Wiel bij Nij Beets. Het zonnepark telt ruim 33.000 zonnepanelen en kan groene stroom opwekken voor zo’n 4.000 huishoudens in de omgeving …

Vanaf de weg levert dit zonnepark in tegenstelling tot de grote zonneparken die her en der op het land of in het veld verschijnen, hoegenaamd geen landschapsvervuiling op. Sterker nog: je ziet het niet eens vanaf de weg. Omdat de zonnepanelen laag boven het water zijn gemonteerd, blijft de andere oever van de plas gewoon zichtbaar. Er gaat geen natuur of landbouwgrond verloren met de aanleg van dit park. En zwemmen in deze plas was toch al nooit een goed idee …

Er was alleen 1 probleem. Enkele dagen voordat de tijdelijke verankering van het zonnepark zou worden vervangen door de definitieve verankering, trok er 20 augustus tegen middernacht een zeer zware onweersbui over de plas. De wind kreeg vat op het zonnepark, waardoor het deels op de oostelijke oever werd geschoven …

De foto’s in de dit logje heb ik 5 dagen na het noodweer gemaakt, op het moment dat een bui net wat sneller naderde dan ik had ingeschat. Een drone-opname van de Leeuwarder Courant van een dag na de onweersbui geeft een mooi zicht op het geheel. Daarop is goed te zien dat het hele zonnepark flink aan lager wal is geraakt : ‘Drijvend zonnepark Nij Beets slaat los door noodweer’

Die heerlijke zomeravonden

De verzengende hitte overdag was in augustus duidelijk niet aan mij besteed. Het enige wat ik tijdens zo’n hittegolf eigenlijk echt kan waarderen, zijn die heerlijke avonduren. Tot diep in de avond lekker bij de vijver zitten, daar kan ik echt van genieten. En dat heb ik dan ook volop gedaan tijdens de hittegolf …

Af en toe eens een blik over de schutting om te zien of er buitenaards nog wat te beleven valt, is met die hoge minimumtemperaturen ook een aangename bezigheid. Op de foto hier links onder zie je de reuzenplaneet Jupiter schitteren in een mooie samenstand met de bijna volle maan. Op de rechter foto zie je de heldere rode planeet Mars, die zich momenteel bij heldere hemel ook mooi laat zien …

Een maand voordat we gebukt gingen onder de hittegolf ben ik er nog tweemaal rond middernacht op uit getrokken om foto’s te maken van de komeet Neowise. Deze komeet was weliswaar lang zo mooi niet als komeet Hale Bopp in maart 1997, maar het was wel de helderste komeet sinds Hale Bopp. Vooral door de verrekijker vond ik het toch weer een bijzonder gezicht om zo’n brok steen en ijs door ons zonnestelsel te zien razen. Mijn Powershot leent zich helaas niet echt voor nachtfotografie, maar Neowise staat erop. En belangrijker nog, ik heb hem met eigen ogen gezien …

Zoals wel vaker, kwam er een eind aan de hitte met een aantal pittige regen- en onweersbuien. Hoewel de meeste buien ook deze zomer weer langs ons zijn getrokken, kon de riolering het hier op 20 augustus even niet aan. De onderstaande bliksem heb ik op 16 augustus in beeld kunnen vangen, toen er tegen middernacht gelijktijdig een onweerscomplex ten oosten en één ten westen van ons voorbij trok …

 

Na de horrorzomer van 2020

Dag vrienden en vriendinnen in weblogland,

Hopelijk zijn jullie de horrorzomer van 2020 beter doorgekomen dan ondergetekende …

Juli was nog goed te doen, maar vanaf het moment dat we in augustus in de greep kwamen van een langdurige hittegolf, heb ik af moeten haken. Ruim een week achtereen maximumtemperaturen boven de 30 °C en minima die niet of nauwelijks onder de 20 graden komen, dat is echt teveel voor een mens met MS …

Ik voelde de kracht gestaag uit mijn lichaam vloeien tijdens die hittegolf, en ik heb ‘m nog steeds niet teruggevonden. Nu de R weer in de maand zit, wordt het tijd om mezelf langzaam maar zeker weer in beweging te trekken. Aan fotokuiertjes ben ik voorlopig nog niet toe, daarvoor heb ik nog steeds te weinig kracht in mijn benen …

Mijn hometrainer zal de komende tijd uitkomst moeten brengen om weer wat kracht te verzamelen. En dat is ook helemaal niet zo’n gek idee natuurlijk. De R mag dan wel in de maand zitten, in Frankrijk wordt de Tour gereden alsof het gewoon een frisse julimaand is. En daar kan ik toch echt niet helemaal zonder. Dan maar met de hometrainer voor de tv, en af en toe een blogje tussendoor …