Nadat Jetske het verzoek had gekregen om te stoppen met fotograferen bij het podium, besloten we terug te gaan richting auto. We hadden de bijzondere setting op de Peazemerlânnen aan de rand van het Wad bekeken en we ook de oude palenrij hadden we weer gezien. Het was goed zo …
Nadat we op de heenweg op de normale manier over de dijk waren geklommen, stelde ik voor om op de terugweg gebruik te maken van de trap. Technisch gesproken bevinden die trappen en de brug zich maar op beperkte hoogte boven de dijk. Voor hoogtevrees was ik dan ook niet bang …
Maar ik moet toegeven, dat ik die brug toch knap hoog begon te vinden, toen ik aan de voet van de trap stond. En even later van boven naar beneden kijkend – waar Jetske intussen ook aan de klim was begonnen – vond ik toch een knappe diepte. Maar het uitzicht over het operaterrein en de daarachter liggende Wadden, was dan wel weer heel mooi …
Ik moet ook gewoon niet te steil naar beneden kijken, dan is er niets aan de hand. Voor Jetske, die nog net wat meer last van hoogtevrees heeft, viel het niet echt mee. Zwaar bepakt en bezakt daalde ze stapje voor stapje af. Daar werd ze vanaf het terras aan de overkant van de straat met een applausje beloond …
Omdat het intussen ook tijd was om aan de inwendige mens te denken, lieten we ons een stuk appeltaart en een stuk oranjekoek op dat terras goed smaken. Hoewel het al tegen het eind van de middag liep, stelde ik Jetske voor om na de koffie nog even een kijkje te nemen bij de coupures in de oude zeedijk ten zuidoosten van Paesens. Hoewel ze niet meteen wist wat ze zich er bij voor moest stellen, moesten we dat maar doen, vond Jetske …
Maar voordat we naar die dijkcoupures gaan, morgen eerst nog wat foto’s die ik vanaf de brug over de dijk heb gemaakt.
Hoogtevrees kan lastig zijn in dit soort situaties. Maar eenmaal boven heb je wel vaak een mooi uitzicht als beloning, dat laten jou foto’s dan ook wel weer zien. Enfin, de klim en afdaling is wel beloond met een lekkernij bij de koffie, ook niet slecht.
Voor iemand met hoogtevrees ziet die trap er hoog uit. Weet niet of ik hem op zou kunnen. Maar allebei top, jullie hebben het gepresteerd. Die Waddenzee, dat spreekt me aan… en die koffie met oranjekoek ook alhoewel ik me afvraag wat oranjekoek is? Taart maar wat? Ben benieuwd. Ik wil wel komen mee eten!
Oranjekoek is een typisch Friese lekkernij. Hier kun je er alles over lezen: https://nl.wikipedia.org/wiki/Oranjekoek.
En dit is het recept: https://bakken.nl/recept/friese-oranjekoek. 🙂
Ziet er heel leuk uit en lekker maar ‘slecht’ voor mijn suiker 😀. Heb de geschiedenis gelezen. Dank en het recept afgeprint, je weet nooit 😉
Dat heb je weer mooi in beeld gebracht. Ik heb het sowieso niet met trappen en zeker net met dergelijke stalen trappen. In deze trap zat ook nog wat beweging in de platen. Het mooiste onderdeel van deze oversteek vond ik het moment dat je bovenop stond te zwaaien. 🙂
Ik eigenlijk ook wel, toen keek je tenminste weer ‘ns tegen me op. 🤣
Ho ho, dat doe ik dagelijks bij het lezen van je bericht. En als we elkaar staande zien kijk ik ook altijd omhoog. 😃😂
Dat is ook weer waar, daar had ik even niet aan gedacht.
Die trap zal misschien niet (veel) hoger zijn maar oogt wel zo. Door de plateaus is het ook dubbel zoveel dus een hele klim.
Ik kan Jetske begrijpen, zo ga ik alle enge trappen af.
Ik begrijp het ook wel, vooral omdat ze ook nog eens haar rugzak en een zware camera droeg. Zelf had ik er in dit geval gelukkig geen last van, maar ik weet heel goed hoe vervelend het is.
Hoogtevrees, daar heb ik soms ook last van. Maar nooit als we in de bergen wandelen (en natuurlijk niet te kort bij de rand komen…).
Je derde foto, een centraal zicht op die grote trap vind ik wel iets hebben !
Een lekkere koffie en een koekje… daar heb ik nu ook zin in 😎
De ene hoogte is de andere niet. In de bergen heb ik er ook nooit last van gehad. Maar er zijn hier een paar uitkijktorens die ik nog altijd niet helemaal heb durven beklimmen. Terwijl ik met andere veel minder last heb. Ook op de bovenste verdieping van een flat van 13 hoog voel ik me allerminst prettig.
Geniet ervan!
The treats look good.
Ik heb ook last van hoogtevrees, lastig is dat. Maar jullie werden wel beloond…koffie met gebak en je hebt weer wat te vertellen!
Ik had hier geen last van hoogtevrees. Maar er zijn nog altijd een paar (open) uitkijktorens die ik nooit helemaal heb durven beklimmen.
Wat een avontuur Jan!
Het heeft iets magisch die opera daar aan het was.
Van dat soort coupures heb ik ook nog nooit gehoord… ik ben benieuwd!
Dan kom je toch gewoon overmorgen weer om het hoekje kijken …? 😉
Dat is zeker Jan!
Het lezen van logjes zijn mijn rustpunten deze dagen. Zeker die van jou!
Dat is leuk om te horen, Bea. Het zullen allicht drukke tijden zijn voor jullie, dan is het belangrijk om op tijd je rust te pakken.
Met zo’n beloning had ik me ook niet bedacht…
De beloningen tijdens én na de inspanning met hoogtevrees waren meer dan de moeite.
Zeker weten, het was heerlijk! Morgen nog wat foto’s vanaf de brug.
Het moet mij ook niet te hoor worden, maar een dijk kan ik nog wel verdragen. Lekkere versnaperingen!
Het was ook niet zozeer de dijk, maar de brug die Jetske de bibbers bezorgde.
De zware inspanning werd wel beloond met een mooi uitzicht én…. met een heerlijke versnapering 🙂
Dankjewel, Rudi, morgen kom ik hier nog even op terug met een aantal foto’s die ik vanaf de tijdelijke brug heb gemaakt.
Die trap is inderdaad een hele opgave Jan, maar het overzicht is dan wél mooi.
Dat lekkers hadden jullie dik verdient hoor.
Toch is het met die trap een stukje gemakkelijker om de dijk over te steken dan er zonder. In een nieuwe serie kom ik binnenkort nog met een aantal foto’s die goed laten zien hoe hoog en steil zo’n dijk is.
Dankjewel, dat lekkers smaakte uitstekend, Edward. 🙂
Flink bouwwerk die trap. Ik heb niet echt hoogtevrees maar mijn knieën kunnen trappen heel slecht aan. Dalen is moeilijker dan klimmen. Koffie met oranjekoek dik verdiend jullie.
Dankjewel, de koffie en de versnapering smaakten uitstekend. Met die trap vond ik het eerlijk gezegd gemakkelijker om over de dijk te komen dan er zonder. Binnenkort kom ik nog met een aantal foto’s die goed laten zien hoe hoog en steil zo’n dijk is.
Ik weet het uit fietservaring aan de Groningse kant maar volg graag je fororeis.