Stormschade en oude druppels

Het is hier vandaag nog niet echt droog geweest, toch heb ik me tussen de buien door even in de tuin gewaagd om te kijken of er nog een aardig plaatje te scoren was. Dat viel weer lelijk tegen. Het waait nog steeds zo hard dat er geen druppel aan een takje of twijgje blijft hangen. De enige druppels die ik kon kieken, waren die op een paar door regen en wind gevelde krokussen. De komende dagen maar eens zien hoe veerkrachtig krokussen zijn … …

En dan prijs ik me in zekere zin toch weer gelukkig dat mijn weblogs uit de periode maart 2005 – juni 2010 verloren zijn gegaan op het wereldwijde web. De foto’s uit die periode bevinden zich namelijk nog steeds veilig in mijn eigen digitale archief. In donkere tijden als de huidige is het altijd fijn om daar af en toe even op terug te kunnen vallen …

En dus kan ik jullie vandaag laten meegenieten van een paar druppels die op 11 februari 2007 aan een sierlijk krullend takje onder de pergola hingen. Het kan niet missen of we moeten toen een stuk minder wind hebben gehad dan deze week …

Vandaag even niet

Sinds augustus vorig jaar staat hij sierlijk en fier te pronken aan de rand van de vijver, maar vandaag even niet. Zekerheidshalve heb ik de hem maar even naar binnen gehaald. Tot Ciara is gepasseerd, ligt de heksenbol veilig tussen de noten en een peer in de fruitschaal …

De lampionnetjes hangen op dit moment nog ongeschonden en vrolijk te wapperen in de wind. 🙂

Overleven ze de storm?

Van enige afstand is onze lampionplant momenteel een rommeltje …

Maar zodra je er even wat op inzoomt, dan zijn de lampionnetjes nog steeds de moeite waard. Hoe ouder ze worden, hoe fijner de nerven op de kelkjes worden. En hoe beter het oranje besje in het kelkje zichtbaar wordt …

Gistermiddag heb ik nog even wat close-ups van een aantal van de lampionnetjes gemaakt. Dat viel nog niet eens mee, want het was dan wel mooi weer, maar het was niet bepaald windstil. Of het overmorgen ook nog lukt om ze ongeschonden te fotograferen, is maar zeer de vraag. Daarvoor moeten ze eerst de storm overleven die voor morgen op het programma staat …

De maan op zijn mooist

Zoals bij menigeen bekend, lokt het zachte weer me de laatste tijd dagelijks vele malen even de tuin in. Zo ook woensdag tegen het vallen van de avond. Zodra ik de deur opende, werd ik verrast door de maan die me vriendelijk toelachte. Ik maakte meteen rechtsomkeert om camera en statief even in stelling te brengen op het terras …

De atmosferische omstandigheden waren blijkbaar optimaal, want ik heb zonder noemenswaardig kwaliteitsverlies verder kunnen inzoomen dan me ooit eerder is gelukt. De onderstaande uitsneden van de maan heb ik zo uit de camera kunnen halen zonder dat ik ze op de pc hoefde te croppen. Alleen contrast en kleurstelling heb ik wat bijgewerkt …

Ter afsluiting heb ik de maan nog even laten vervagen achter de hazelaar …

Onder wulpse witte rokjes

Het wordt toch ook hoe langer hoe gekker … Nou lig ik al begin februari op de knieën in de tuin om even onder één van die wulpse witte rokjes te gluren. Dat deed ik anders nooit voor half maart, soms zelfs pas begin april …

Ik kon het echt niet laten gistermiddag, ze hingen zo verleidelijk wiegend in de wind …
Maar het loonde absoluut de moeite. Kijk maar …

Regen brengt glans

Regen en hagelbuien werden gisteren afgewisseld door steeds langer durende opklaringen …

Voor wie er oog voor heeft, is het dan meteen weer mooi buiten …

Want regen brengt glans …