Er gaat veel verloren de laatste tijd. Heel veel …
Categorie archief: Huis & tuin
Wat als …
Wat als COVID-19 een vlieg was …
Reken maar dat ik er dan al lang mee had afgerekend m.b.v. de vliegenmepper …
Een vreemd stille wereld
Wat een vreemd stille wereld vandaag. Heel af en toe een passerend vliegtuig, in de verte een paar spelende kinderen en verder is in de tuin eigenlijk alleen het geluid van vrolijk kwetterende vogels te horen … 
Ook op straat is het uitzonderlijk stil. Zelfs het normaal bij een zuidelijke wind altijd hoorbare geruis van de A7 blijft vandaag achterwege. Voor de mens staat de wereld op zijn kop, maar de natuur vaart er wel bij. Het stikstofniveau zal met sprongen dalen, lijkt me …
Pas op de plaats
Nadat ik mezelf en mijn onderdanen zowel maandag als gisteren weer flink op de proef heb gesteld met een paar heel aardige, maar vermoeiende fotokuiers, is het tijd om vandaag weer even pas op de plaats te maken …
Gewoon ‘ns een dagje bijna niks doen. Hooguit af en toe even een loop door te tuin om in de luwte wat naar de wolken kijken, terwijl ze in hoog tempo langs het zwerk worden geblazen …
Na de wesp kwam de vlieg
Nadat de eerste wesp van 2020 zaterdagochtend was weggevlogen van het terras, ben ik even naar de achterkant van de tuin gelopen. Het was lekker zonnig en dat gaf mooie omstandigheden om nog eens wat foto’s te maken van de vroeg bloeiende bloesem van de prunus …
Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik altijd en overal blij ben met het verschijnen van een huisvlieg. Integendeel, zeker op mijn kaasplankje vind ik het uiterst nare gasten. Maar zo op de bloesem van de prunus kan ik er wel van genieten …
Het staartje van de winter van 2005 (2)
Voor zover dat mogelijk is bij een postzegeltuintje, bood ons tuintje begin maart 2005 vanuit het slaapkamerraam best een feeërieke aanblik met dat pak sneeuw …
Ook vanuit de bijkeuken naar buiten stappend was die laag van ruim 30 cm sneeuw niet minder mooi om te zien. Eigenlijk is zo’n pak sneeuw natuurlijk het mooist wanneer ’t zich helemaal maagdelijk en onbetreden voor je uitstrekt. Maar zoals dat gaat, kwam ook aan deze maagdelijkheid een eind. Het paadje naar de steeg moest sneeuwvrij gemaakt worden. En indachtig het advies van een vriend die het fietsenhokje had gezien vlak nadat ik het had getimmerd, heb ik ook zo goed en zo kwaad als het ging de sneeuw van dat dakje verwijderd …
In de loop van de week kwam ik tot de schokkende ontdekking dat ik met één ding geen rekening had gehouden … De sneeuwlast werd te zwaar voor de pergola. Op dag drie van de sneeuwperiode brak de paal, waarna de pergola compleet met klimop en sneeuwdek ineen zeeg. Omdat de pergola als ‘steunbeer’ voor de eveneens met klimop begroeide schutting diende, heb ik die tijdelijk wat extra ondersteuning gegeven met een sleepkabel aan de buitenmuur …
– wordt vervolgd met een rit over de witte Friese vlakten –
De teloorgang van de krokussen
De krokussen hebben het zwaar dit jaar. Vooral exemplaren die spontaan her en der verschijnen hebben het vaak niet makkelijk. De onderstaande krokus had een niet erg stabiel plekje aan de rand van een verhoging achter in de tuin uitgezocht om tot bloei te komen. De laatste van vele druppels maakte hem topzwaar, waarna kapseizen niet uit kon blijven …
Een aantal krokussen op het centrale heuveltje in de tuin had het beter getroffen. Omringende beplanting zorgde voor voldoende steun om een vroegtijdige val te voorkomen. Hier vormden de druppels een verrijking van het beeld. Of dat ook geldt voor de veelvuldige reflectie van uw aller fotograaf, laat ik graag aan de toeschouwer over …
De krokussen die begin februari al fier stonden te bloeien met bladluizen op hun tere paarse bloemblaadjes, zijn al snel daarna ten prooi gevallen aan storm en regen …
Afanja's Weblog 