Als het drie dj’s, die zich een week lang zonder eten laten opsluiten in een Glazen Huis, lukt om ruim 7,1 miljoen Euro in te zamelen t.b.v. kinderen die als gevolg van Aids hun ouders hebben verloren, dan is er nog hoop voor ons land …

Als het drie dj’s, die zich een week lang zonder eten laten opsluiten in een Glazen Huis, lukt om ruim 7,1 miljoen Euro in te zamelen t.b.v. kinderen die als gevolg van Aids hun ouders hebben verloren, dan is er nog hoop voor ons land …

Vandaag gaan we een klein feestje vieren …

Daarom heb ik maar vast wat slingers opgehangen …

Bij de jarige zullen ongetwijfeld kleurrijkere slingers hangen …

Ik heb het maar gehouden bij wat natuurlijke winterslingers …

De reden voor dit alles … dit kleine mannetje is vandaag al 5 jaar geworden …

“Wachten op de terugkeer van de winter …,” schreef ik vorige week donderdagmiddag, terwijl ik door de beregende ramen naar ons grijze en natte tuintje zat te kijken. Wel, ik hoefde niet lang te wachten, want op vrijdagochtend lag ons tuintje er zo bij …

Dat is toch een aanzienlijk vriendelijker aanblik dan tijdens de natte en grijze donderdag. En zo denken ook de vogels er blijkbaar over, want nadat ik donderdag geen vogel had gezien, is het sindsdien weer regelmatig een drukte van belang bij de voederplekjes …

De koolmezen en de pimpelmeesjes hebben een voorkeur voor de twee voederkransen die in de tuin hangen …

De musjes en af toe eens een vinkje blijven liever wat achter in de tuin om hun kostje bijeen te scharrelen …

De familie merel maakt geregeld gebruik van het feit dat de vijver opengehouden wordt door een zuurstofpompje …

En tot slot mijn favoriete bezoeker, die dagelijks langskomt om wat lekkers te smikkelen bij het voederhuisje …

… of bij het voederplekje dat ik onlangs op het terras aan de rand van de vijver heb gecreëerd …

Afleiding genoeg dus. 🙂
Door een nog licht besneeuwd landschap zetten we gistermiddag koers naar Leeuwarden om daar met kinderen en kleinkinderen Sinterklaas te vieren …

In afwachting van de komst van Sinterklaas wilde Pepijn ons zijn gulle lach nog wel even tonen …

Van Sinterklaas heeft dat kleine mannetje nog geen benul, maar ook voor hem was het een bijzondere dag, want hij kreeg zijn eerste fruithapje, en dat leek hem goed te smaken …

Om het wachten wat te bekorten daagde Tijmen mij in de loop van de middag uit voor een sneeuwbalgevecht. Dat was hartstikke leuk, maar zul je nou altijd zien … uitgerekend toen wij in de tuin waren, kwamen Sinterklaas en Zwarte Piet langs. Die zijn Tijmen en ik dus misgelopen, maar dat was helemaal niet zo erg, vond Tijmen, want hij had vrijdag op school al een opzegversje gedaan voor Sinterklaas. En belangrijker nog: Sint en Piet hadden wel cadeautjes gebracht, en dus kon Tijmen beginnen met het lezen van de namen en het uitdelen van de pakjes …

Het lezen van de namen ging perfect, maar in tegenstelling tot Joris liet Tijmen het voorlezen van de brieven van Sinterklaas toch maar liever aan de rest van het gezelschap over …

Pepijn volgde het geheel veilig bij mama in de draagzak …

Het was weer een heerlijk avondje. 🙂
Terwijl ik gisteravond nog even bezig was met wat rijmelarijen, realiseerde ik me ineens dat ik het dit jaar voor het eerst niet heb gemist …
Wie hier al wat langer meeleest, weet dat ik vanaf begin jaren 80 ruim 20 jaar met zeer veel plezier jaarlijks in de huid van Sinterklaas kroop, om de viering van het Sinterklaasfeest luister bij te zetten op een basisschool. Het verhaal “Sinterklaas en het grote zwarte paard” en een beschrijving van het gedwongen einde van dat tijdvak is nog te lezen op mijn tweede weblog ‘Kuierkiekjes’ …

De afgelopen jaren miste ik dat gebeuren steevast op de dag dat het op school werd gevierd. Niet alleen omdat het erg dankbaar werk was, maar ook omdat mijn Piet en ik er samen ook altijd een gezellige dag van maakten. Afgelopen vrijdag heb ik het feest voor het eerst niet gemist. De tijd heelt alle wonden … Het is zoals het is, en het is goed zo …

Waar ik me wel op verheug is de pakjesavond in familiekring. Aan Pepijn zal het allemaal nog voorbij gaan, maar voor Tijmen wordt het vast een topavond. Die kan vanavond mooi de namen op de pakjes voorlezen en voor het transport ervan zorgen …

Of je het nu viert of niet, gezellige Sinterklaasavond allemaal!
Vanmiddag gaan we weer eens een snufje kunst en cultuur opsnuiven in de Lawei. Jawel, dat is de schouwburg die in mei van dit jaar ter gelegenheid van het 50-jarig jubileum door de Drachtster kunstenaar Henk Hofstra werd omgetoverd tot een gigantische mierenlokdoos. Vanuit heel Drachten stroomden de rode reuzenmieren toe …

Vorige week schreef ik hier al dat Johan van Aken op prominente wijze vertegenwoordigd is op de kunstmanifestatie ‘Kunst in Smallingerland 3’. In de aanloop naar de manifestatie leek het Johan een goed plan om zijn website meteen weer wat te actualiseren. Die website is tenslotte toch één van zijn visitekaartjes. Nadat Johan zijn wensen kenbaar had gemaakt en het materiaal had aangeleverd, heb ik een aantal nieuwe pagina’s aan de website toegevoegd: Geometrisch abstracte schilderijen, Filmstills 3 en Filmstills 4.Vooral in de laatste twee series zit in mijn ogen weer een aantal kleine juweeltjes …

In de ruim 30 jaar dat ik Johan en zijn werk intussen volg, weet hij me steeds weer te verrassen met nieuwe materialen en ontwikkelingen. Van een autodidactisch schilder heeft hij zich ontwikkeld tot een multimediaal kunstenaar, die momenteel verrassend goed in de markt ligt. Om zijn laatste videocreatie ‘Geometric Movements’ – die vandaag de hele dag in de foyer van de Lawei te zien is, en die vanaf 16:00 uur op de muur van het gemeentehuis wordt geprojecteerd – onder de aandacht te brengen, heb ik onlangs ook een nieuwe pagina toegevoegd aan het hoofdstuk ‘Video’ van Johan’s website …
Het zou wel mooi zijn als er tijdens de videovertoning wat sneeuwvlokjes tussen de beamer en de muur aan de overkant van de straat neer zouden dwarrelen. Dat kan wel een leuk effect geven … 🙂
Voor wie vandaag niet in de Lawei aanwezig wil of kan zijn: hier kun je deel 1 van ‘Geometric Movements‘ ook zien:
Omdat ik Johan’s video intussen bijna kan dromen, kijk ik vooral uit naar de ‘Live Soundscapes’ van Jan Snijder, Simon Lassche en Wim de Graaf, die voor een select gezelschap gepresenteerd worden in de zwarte zaal van de schouwburg.
Met sneeuw en gladde wegen in het vooruitzicht zal ik de komende tijd wel wat minder vaak de beschikking hebben over de auto, want ik kan moeilijk van Aafje verlangen dat ze zich zowel ’s ochtends als ’s avonds in de duisternis over glibberige en slecht verlichte wegen op de fiets voortbeweegt. Omdat Aafje vandaag ook al met de auto naar haar werk is, had ik me voorgenomen om vandaag verslag te doen van het ritje dat ik gistermiddag nog heb gemaakt. Bij nader inzien heb ik me echter bedacht, dat ik een aantal van die foto’s maar beter kan bewaren voor Skywatch Friday. Eén foto wil ik jullie echter niet onthouden, daarvoor zat deze werkelijk prachtige buizerd te mooi te poseren tussen de Hooidammen en het westelijker gelegen Sietebuorren. Aan zijn verendek te zien is hij bijna winterklaar …

Wat nog niet winterklaar was, was ons tuintje. Dat bedacht ik me, toen ik vanmorgen ‘ons’ roodborstje weer in de tuin zag rondscharrelen. Omdat ik lekker in mijn vel zat, besloot ik het nuttige en het aangename maar te verenigen. Om te beginnen heb ik de druif zo goed en zo kwaad als het ging een snoeibeurt gegeven. Daar was hij ook wel aan toe, want vorig jaar was het er vanwege alle sneeuw niet van gekomen. Vervolgens heb ik het terras en het tuinpad ontdaan van alle takjes en bladeren. Tot slot heb ik her en der in de tuin wat versnaperingen voor de vogels opgehangen en gestrooid. Dat laatste klusje werd meteen beloond …

Intussen zijn ook een merel, een pimpelmeesje en een paar koolmeesjes al even wezen buurten. Nu resten er nog slechts twee klusjes. Het net moet nog van de vijver, maar daarvoor moet de hazelaar ook zijn laatste bladeren – en dat zijn er nogal wat – maar eens laten vallen. Als dan binnenkort ook de ramen van de schuifpui nog eens een sopje hebben gehad, dan hoef ik niet bij elke foto zoveel vlekjes weg te poetsen als op die van het roodborstje. 🙂
Terwijl ik dit schrijf, dalen de eerste natte sneeuwvlokken nu in ons tuintje neer …
