Aafje en ik hadden in december een arrangement gekregen voor de musical ‘De Tocht’, die sinds 1 oktober vorig jaar speelt in het speciaal voor deze voorstelling gebouwde Friso Theater in Leeuwarden. Gistermiddag hebben we de voorstelling bijgewoond en we hebben ons er prima mee vermaakt. Na binnenkomst hebben we meteen een ravitailleringsstop gemaakt bij een koek & zopie tentje, want je moet bij zo’n monstertocht goed voor de inwendige mens zorgen. Chocolademelk met slagroom en oranjekoek, een geweldige binnenkomst …

‘De Tocht’ vertelt het verhaal van een groep vrienden, die in hun kinderjaren hebben afgesproken om samen de volgende Elfstedentocht te rijden. Zesentwintig jaar na de vorige editie van de tocht is het in de winter van 2023-’24 zover, de zestiende Elfstedentocht kan worden georganiseerd. De kinderen zijn inmiddels volwassen geworden en hebben allemaal een eigen leven opgebouwd, ieder met zijn problemen en obstakels. De Elfstedentocht blijkt dan een ontdekkingstocht om te zien of de band van vroeger nog bestaat. Wat is er nog over van hun vriendschap …?

Het verhaal is wat dunnetjes en de acteurs konden me niet steeds overtuigen. Maar voor oog en oor is deze tocht één groot feest. Met een live orkest dat onzichtbaar voor het publiek in de coulissen zit te spelen, draaien tientallen figuranten hun rondjes over het ijs. Dat doen ze op een ijsbaan met een oppervlakte van bijna 2.000 vierkante meter, die via een ingenieuze constructie om de tribune heen draait. Met behulp van grote verschuivende videoschermen wordt het publiek meegenomen op de barre tocht langs de elf Friese steden. Van de gezellige sfeer onderweg tot het lijden van de schaatsers, die struikelend over keihard ijs, verblind door zware sneeuwbuien hun weg zoeken. Als er op enig moment dan ook nog een snijdende wind door de zaal waait, wordt dat pijnlijk afzien van de toerrijders letterlijk voelbaar …

*Dankjewel, Nils, we hebben ervan genoten!