Heideblauwtje op dopheide

Het wemelde van de vlinders rond de dobbe in het Weinterper Skar, toen ik daar woensdag met mijn fotomaatje was. We zagen diverse soorten fladderen, maar heideblauwtjes leken toch duidelijk in de meerderheid te zijn …

150722-1212x

De vlindertjes lieten zich helaas niet allemaal even makkelijk fotograferen, omdat ze veelal wegdoken in een wirwar van diverse hoog opgeschoten grassoorten, die bovendien vaak wat al teveel in beweging werden gebracht door de wind …

150722-1213x

En als er dan al eens een exemplaar op een polletje dopheide bleef zitten, zoals het vrouwtje in deze serie, dan werd mij nogal eens de rug toegekeerd. Maar uiteindelijk hield ik er toch weer een aardige serie aan over …

150722-1214x

De strijd om geel

In de Tour de France wordt vandaag in de etappe naar Alpe d’Huez uitgemaakt wie morgen in Parijs met het geel om de schouders de hoogste trede van het podium mag beklimmen. De Colombiaan Quintana is in feite de enige die Chris Froome het geel nog kan ontfutselen, maar dan moet hij niet weer wachten met aanvallen tot de laatste berg, zoals hij gisteren deed. Nee, hij zal al tijdens de eerste beklimming van de dag op de Col de la Croix de Fer voor de aanval moeten kiezen. Ik ben benieuwd …

150716-1024x

Ook dichter bij huis wordt nog steeds fel gestreden om het geel. Het geel staat in dit geval voor de wederik, (Lysimachia) een mooie gele bloem met rode accenten, die op dit moment in het Weinterper Skar volop in bloei staat. In een voortdurend gezoem en gefladder gaan diverse insecten met elkaar de strijd aan om het lekkers dat de wederik te bieden heeft. Eén van de liefhebbers is de onderstaande vlinder, het koevinkje (Aphantopus hyperantus)…

150716-1013x

Maar de meest geziene gasten op en rond de wederik zijn waarschijnlijk toch wel de diverse zweefvliegen, die er regelmatig even komen snoepen, zoals de onderstaande pyjamazweefvlieg (Episyrphus balteatus) …

150716-1039x

Voor de bloemetjes en de beestjes zal het vanmiddag geen weer zijn als de negende julistorm sinds 1906 over de provincie trekt. Ik nestel me straks lekker voor de buis, hopend op een mooie en spannende rit naar “de Nederlandse berg” Alpe d’Huez. Zo mooi en spannend als in 1989, toen er voor het laatst een echt Nederlands feestje gevierd kon worden, dankzij een glorieuze overwinning op de fameuze Alpe, zal het wel niet worden. Maar ja, toen stonden we dan ook zelf ergens halverwege de beklimming en hadden we een onvergetelijke dag!

Alpen89-18x

De fijne facetogen van een libel

Gisteren ben ik onder begeleiding van mijn fotomaatje voor het eerst dit jaar weer eens bij de dobbe in het Weinterper Skar geweest. Ik was weliswaar vanaf april al vele malen in het Weinterper Skar geweest, maar dan had ik voordien meestal al een tijdje rond gestapt bij de tunnelbouw aan de Peelrug, waardoor mijn benen over het algemeen te moe waren om nog een echte kuier in het Skar te kunnen maken …

150722-1257x

Ook in gezelschap van Jetske vond ik het gisteren nog een hele kuier om op mijn favoriete plekje te komen, maar samen loopt het toch net wat makkelijker dan alleen. Bij de dobbe aangekomen zijn we eerst neergestreken op het bankje om wat te eten en te drinken …

150722-1335x

Zodra mijn benen weer wat aan kracht hadden herwonnen, hebben we een tijdje met de camera in de aanslag door het lange gras rondgestruind. Er dartelden meer vlinders rond dan ik dit jaar tot nu toe op één dag bijeen had gezien, maar ze maakten het ons niet gemakkelijk om ze tussen het lange gras te fotograferen …

150722-1334x

Met de weinige libellen die er rond vlogen was het al niet veel beter, maar deze ene heidelibel wilde wel even meewerken aan een fotosessie. De laatste foto met die prachtige facetogen is voor mij de foto van de dag geworden …

150722-1333x

Een hele grote vlieg

Hoewel we gezellig zaten te praten over wat we allemaal al gezien en gefotografeerd hadden, had onze eerste pauze voor Tijmen na enige tijd lang genoeg geduurd. “Kijk jij anders maar vast even op dat bruggetje,”zei ik tegen Tijmen, terwijl ik naar het bruggetje wees dat zich voor het bankje uitstrekte over het petgat, “het hout van dat bruggetje is lekker warm in de zon, daarom gaan daar vaak waterjuffers en libellen op zitten …”

150718-1421x

Lekker in de schaduw zittend, zag ik hoe Tijmen behoedzaam en goed om zich heen kijkend over het bruggetje liep. Nadat hij aan de andere kant van het petgat even achter het struikgewas was verdwenen, kwam Tijmen even later weer naar me toe. “Kijk pake, ik heb een hele grote vlieg gefotografeerd,” klonk het enthousiast terwijl hij me de foto op zijn camera toonde (zie de bovenstaande foto) …

150718-1422x

Toen we even later samen over het bruggetje liepen, wees Tijmen naar een plekje op de leuning van het bruggetje: “Kijk pake, daar zit die grote vlieg weer.” Jammer genoeg zat het insect – waarin ik intussen een daas, mogelijk een kleine runderdaas meende te herkennen – nu andersom, waardoor zijn mooie ogen niet echt tot hun recht kwamen …

150718-1423x

Op Tijmen’s vraag of deze vliegen steken, kon ik hem deels geruststellen. Dazen steken niet, maar ze bijten wel, want het zijn echte bloedzuigers. Om het beestje niet in verleiding te brengen, zijn we maar snel verder gelopen … 🙂

Weer met Tijmen in De Deelen

Dit weekend hebben we beide kleinzoons een paar dagen over de vloer. Terwijl Pepijn gistermiddag een wandeling met beppe maakte naar het winkelcentrum, gingen Tijmen en ik op zoek naar libellen en waterjuffers. Nadat we in oktober 2012 al eens samen een fotokuier in De Deelen hadden gemaakt, zijn we gistermiddag samen op herhaling gegaan. De close-up foto’s in dit logje zijn gistermiddag door Tijmen gemaakt  …

150718-1355x

Het zonnetje en de temperatuur werkten lekker mee, alleen de vlagerige wind was af en toe spelbreker bij het maken van macrofoto’s. In de luwte van het struikgewas langs het eerste petgat was de wind gelukkig minder storend, zodat Tijmen al snel een knappe foto had gemaakt van een paar soldaatjes, die op een lange, hangende grashalm druk met elkaar in weer waren …

150718-1404xT

Niet alleen de soldaatjes hadden het druk met elkaar, ook vele juffertjes – lantaarntjes in dit geval – werkten hard aan hun voortplanting. Ook daar wist Tijmen een knappe foto van te maken …

150718-1407xT

Tijmen ging met uiterste concentratie helemaal op in de fotografie. Toen we driekwart van het eerste pad hadden afgelegd, begon ik mijn benen al aardig te voelen, daarom hebben we even tactisch overleg gevoerd over het vervolg van onze tocht. Terwijl Tijmen rustig al fotograferend zijn weg vervolgde, ben ik vooruit gelopen naar het eerste bankje …

150718-1416x

Nadat we enige tijd later gezellig samen wat hadden zitten eten en praten op het bankje, vervolgden we onze weg. Tot dat moment waren de libellen ons steeds te snel af geweest, maar even later ontdekte Tijmen een grote libel, die voorbeeldig op een boomstam bleef zitten …

150718-1430xT

Die kans liet Tijmen natuurlijk niet lopen, vanuit verschillende posities maakte hij foto’s van deze mooie grote libel. Zit ik alleen nog even met de vraag wat voor soort het is, voorlopig houd ik het even op een bruine glazenmaker, maar ik laat me graag verbeteren door een kenner …

150718-1432xT

Nadat we onderweg nog van een tweede pauze op een bankje hadden genoten, zijn we al fotograferend rustig teruggelopen naar de parkeerplaats. Daar hebben we nog even lekker wat zitten eten en drinken, voordat we weer huiswaarts reden. We waren het er allebei over eens dat het weer een mooie en gezellige middag was geweest …

150718-1409x

En na zo’n mooie, maar intensieve wandeling is het vandaag weer goed rusten. 🙂

Oog in oog met ’n sprinkhaan

Laat ik het maar meteen toegeven, de onderstaande foto’s zijn in feite ‘slechts’ bijvangst …

150710-1224x

Ik had net een paar foto’s gemaakt van een vlinder, waarschijnlijk was het een koevinkje, maar daar ben ik niet eens zeker van. Omdat het dartele beestje weg fladderde voordat ik een foto had gemaakt waar ik tevreden over was, zette ik de achtervolging in. Lang duurde die achtervolging niet, want de vlinder waagde zich al snel vele meters boven terrein waar ik niet mocht komen …

150710-1222x

Toen ik me toch een paar stappen in het lange gras waagde, zag ik een sprinkhaantje dat me begon uit te dagen voor een spelletje verstoppertje. Dat moeten ze bij mij niet doen op een dag waarop ik weinig last heb van lijf en leden, want dan ga ik net zo lang door tot ik het spelletje heb gewonnen. Nadat hij een paar maal aan mijn camera was ontsnapt door fluks om de grassprieten heen te draaien, lukt het me uiteindelijk om oog in oog het onderstaande portret van hem te maken …

150710-1220x