Onze dotterbloem is nogal wispelturig. Het ene jaar staat hij er zielig bij met slechts hier en daar een bloemetje … dit jaar is ’t weer een lust voor het oog …
Zeker als de zon even schijnt, stralen vele gele sterren je aan de waterkant tegemoet. Toen ik deze foto’s maakte, scheen de zon helaas niet …
Maar als er op zo’n moment een zweefvliegje op een van de bloemen wil gaan zitten wanneer ik in de buurt ben, dan is mijn dag toch weer goed …
Even een paar voorjaarsbloeiers uit eigen tuin. Om te beginnen de altijd weer mooie en lieflijke vergeet me nietjes met hun gele en lichtblauwe tinten, die ook dit jaar weer op verschillende plaatsen tevoorschijn zijn gekomen …
In een hoekje achter in de tuin staat de kerria weer te pronken met zijn felgele bloemen …
Op één van de bloemen zat gistermiddag -nauwelijks zichtbaar met het blote oog- een kleine groene cicade, ik denk tenminste dat het een cicade is …
Gelukkig is het maar eentje, en nog een kleintje ook. Aan de Amerikaanse oostkust staan de zaken er heel anders voor, die dreigt één dezer dagen te worden overspoeld door miljoenen, volgens sommigen zelfs miljarden cicaden. Het klinkt alsof het uit een horrorfilm, een apocalyptische voorstelling of een nachtmerrie komt, toch is het echt waar: een dezer dagen komen miljarden cicaden uit de grond aan de oostkust van Amerika. De NRC had daar gisteren een aardig artikel over, lees en huiver: Amerikaanse oostkust overspoeld door miljarden sekszoekende cicaden. 🙂
We hebben er even op moeten wachten, maar sinds het weekend lijkt het voorjaar alle schroom te hebben laten varen. Eindelijk worden we getrakteerd op aangename voorjaarstemperaturen, en dat is niet alleen te voelen, maar ook te zien …
De bloesem van de prunus is tevoorschijn gekomen en verliest bij een briesje wind intussen alweer zijn eerste zachtroze bloemblaadjes. Vanwege snoeiwerkzaamheden hebben we dit jaar niet zoveel bloesem in de tuin, maar gelukkig valt er elders nog genoeg te zien …
Hoewel hij het grootste deel van de dag in de schaduw van de hazelaar en de schutting staat, weet deze narcis de aandacht toch op zich te vestigen met de fijne schitteringen die op zijn kelk te zien zijn …
Vrijmarkten en andere oranjedrukte zijn aan mij eerlijk gezegd niet zo besteed sinds mijn onderdanen me niet meer altijd even goed van dienst willen zijn …
Daarom had ik me voorgenomen om vandaag net als op voorgaande Koninginnedagen ergens in alle rust een fotokuiertje in de natuur te maken, maar als gevolg van de aanhoudende lage temperaturen èn een net wat te lang durende kuier gistermiddag in de Ecokathedraal zat dat er niet in …
Er zat weinig anders op dan de gebeurtenissen rond de abdicatie van Beatrix en de inhuldiging van Willem-Alexander maar wat te volgen op tv en tussendoor af en toe even wat frisse lucht op te snuiven in de tuin …
In tegenstelling tot voorgaande jaren, waarin er op 30 april nog wel eens een lieveheersbeestje door de tuin liep of het oranje nagelkruid net in bloei stond, was er ditmaal geen oranje in de tuin te ontwaren. Om niet helemaal uit de toon te vallen, heb ik maar een paar macro’s van krokussen uit begin april opgezocht …
Gistermiddag zag ik tijdens een zonnig fotokuiertje in ’t Weinterper Skar de eerste paardenbloem (hynsteblom in het Fries) van dit jaar naast het pad staan …
Voorgaande jaren kreeg ik dan nog wel eens de kans om daarbij meteen de eerste citroenvlinder van het jaar te fotograferen …
Dat zat er gistermiddag niet in, want er was geen vlinder te zien … Maar ach, wat maakt het uit. Door een macrolens bekeken is een paardenbloem zo mooi, dat er ook zonder vlinder genoeg te zien is …
Door een macrolens bekeken is een paardenbloem zo mooi, dat er ook zonder vlinder genoeg te zien is …
Vorige week liet ik hier een fleurig en kleurig bloementapijt van krokussen zien, dat over één van de plantsoenen in onze wijk lijkt te zijn gedrapeerd …
De krokussen in ons tuintje staan er een stuk minder florisant bij, er is maar een handjevol tot bloei gekomen …
Het maken van overzichtfoto’s zoals bij het plantsoen heeft dan ook geen enkele zin …
Maar door ze één voor één door de macrolens te bekijken, zijn ze stuk voor stuk toch wel de moeite waard …
Afanja's Weblog 